Δευτέρα 20 Απριλίου 2026
Σάββατο 18 Απριλίου 2026
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026
Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις και κάποιοι δημοσιογράφοι… «αφρίζουν» – Εμείς θα πούμε συγχαρητήρια!
Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις και κάποιοι δημοσιογράφοι… «αφρίζουν» – Εμείς θα πούμε συγχαρητήρια!
Δεν έχει χαθεί εντελώς η τσίπα σε αυτή τη χώρα - Υπάρχουν πολλοί γιατροί που τιμούν τον όρκο του Ιπποκράτη και σέβονται την αγέννητη ζωή
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Καταλαβαίνεις ότι έχει απομείνει κάποια υγεία σε αυτήν την έρμη Ελλάδα, όταν τα 6 στα 10 δημόσια νοσοκομεία που διαθέτουν γυναικολογική κλινική, δηλώνουν ότι δεν αναλαμβάνουν εκτρώσεις. Και καταλαβαίνεις πόσο νοσηρό είναι το δημοσιογραφικό σύστημα που αυτό το ευτύχημα το παρουσιάζει σαν υγειονομικό «μεσαίωνα».
Μεγάλη απήχηση γνωρίζει στο διαδίκτυο ένα ρεπορτάζ γνωστής ενημερωτικής ιστοσελίδας σχετικά με τα νοσοκομεία που εξυπηρετούν ή δεν εξυπηρετούν αμβλώσεις. Σε αυτό το… απόγειο «ποιοτικής» δημοσιογραφίας, μια δημοσιογράφος πήρε… σβάρνα τα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας, ρωτώντας στο τηλέφωνο αν αναλαμβάνουν τη «διακοπή κύησης» ή σε δικά μας ρεαλιστικά λόγια, τη θανάτωση ενός εμβρύου.
Μάλιστα στην αρχή η δημοσιογράφος προσποιούταν ότι ενδιαφερόταν η ίδια για την επέμβαση, αλλά μόλις άρχισε να λαμβάνει αρνητικές απαντήσεις, ενοχλήθηκε από τη «βία» και την «κατάχρηση εξουσίας (!) που θα υποστεί μία γυναίκα που ζητάει άμβλωση». Είναι δηλαδή «βία» το να συναντήσεις άρνηση από έναν ευσυνείδητο γιατρό που τιμά τον όρκο του Ιπποκράτη, και δεν είναι βία και κατάχρηση εξουσίας το να πολτοποιείται ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα με τον σωλήνα αναρρόφησης!
Αυτό που διαπίστωσε η δημοσιογράφος από τις απαντήσεις που έλαβε, την εξέπληξε δυσάρεστα: Τα 46 από τα 80 δημόσια περιφερειακά νοσοκομεία που κάλεσε (57,5%) δήλωσαν πως δεν κάνουν αμβλώσεις παρεκτός αν συντρέχουν λόγοι υγείας, τα 27 νοσοκομεία (33,7%) δέχθηκαν να κάνουν, και 7 νοσοκομεία (8,7%) απέφυγαν να απαντήσουν. Με λίγα λόγια, μόνο 3 στα 10 νοσοκομεία ήταν απροϋπόθετα θετικά στις εκτρώσεις. Εξαιρέθηκαν πλήρως από την έρευνα τα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπου οι αμβλώσεις έχουν γίνει καθεστώς.
Και μόνο αν ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι κάποιος καλεί νοσοκομεία για να αξιώσει μια υπηρεσία θανάτου, δείχνει τη διαστροφή του πράγματος. Η πραγματική αποστολή ενός νοσοκομείου είναι να θεραπεύει και όχι να ξεπαστρεύει ανθρώπινες ζωές. Η δημοσιογράφος περιγράφει εκτενώς τις… απογοητεύσεις της, από γυναικολόγους που αρνούνταν να κάνουν έκτρωση για συνειδησιακούς λόγους.
Ενοχλήθηκε από όσους γιατρούς εμφάνισαν κώλυμα αρχών, από όσους την ρωτούσαν αν είναι θέμα υγείας, από όσους την ρώτησαν αν έχει άλλα παιδιά (λόγω του κινδύνου στειρότητας που ενέχει η άμβλωση), από όσους της πρότειναν να το ξανασκεφτεί, από όσους της υπενθύμισαν ότι στις 12 εβδομάδες έχει σχηματιστεί ολόκληρο μωρό, όσους την παρέπεμπαν σε κάποιον ιδιώτη. Γενικότερα η δημοσιογράφος ενοχλούταν από κάθε υγιή αντίδραση που έβαζε 2 ανθρώπους στην εξίσωση (μάνα και παιδί) και όχι την ικανοποίηση ενός ανθρώπου που ζητάει τον θάνατο του άλλου.
Δυσανασχέτησε ακόμα και για όσους ανταποκρίνονταν θετικά για την έκτρωση, αλλά της μιλούσαν αμήχανα για το θέμα, γιατί όπως γράφει «το ταμπού επισκίαζε την ιατρική συζήτηση». Για να μην ξεχάσουμε και τα ελληνικά μας, ιατρική συζήτηση θα μπορούσε να ήταν οτιδήποτε έχει σχέση με το «ιαίνω» και την «ίαση», δηλαδή τη θεραπεία, τη γιατρειά, την ιατρική φροντίδα. Η εγκυμοσύνη δεν είναι πάθηση, το έμβρυο δεν είναι καρκινικός όγκος και οτιδήποτε σχετίζεται με τυποποιημένη έκτρωση, δεν έχει καμία σχέση με «ιατρική συζήτηση». Είναι το ακριβώς αντίθετο της ιατρικής συζήτησης – ένα βάρβαρο «deal» για πρόκληση θανατηφόρας βλάβης σε έναν ανθρώπινο οργανισμό.
Μιλώντας για βάρβαρα «deals», στις απαντήσεις που έλαβε η δημοσιογράφος φυσικά και υπήρξαν περιπτώσεις που τα νοσοκομεία δεν έδιναν το «οκ» από το τηλέφωνο, αλλά καλούσαν για «ραντεβού με το γιατρό» ή παρέπεμπαν αμέσως στα ιδιωτικά γραφεία γυναικολόγων για να δρομολογηθεί το θέμα. Και φυσικά δεν παραγνωρίζουμε την πραγματικότητα για συνειδήσεις που υπνωτίζονται από «φακελάκια» και για αρνήσεις γιατρών που προβάλλονται προσχηματικά για να «ανατραπούν» με το αζημίωτο.
Συγχαρητήρια στους γιατρούς που τιμούν το πτυχίο τους
Παρόλα αυτά, η άρνηση 46 περιφερειακών νοσοκομείων να πραγματοποιήσουν εκτρώσεις, είναι ένας παλμός ανθρωπιάς που δείχνει ότι αυτή η κοινωνία δεν έχει απονεκρωθεί πλήρως. Υπάρχει ακόμα κάποια τσίπα σε αυτή τη χώρα. Και η αντίθεση των δύο πλευρών είναι έκδηλη, παρόλο που μόνο η πλευρά των «Ηρώδηδων» είναι εκείνη που κάνει σαματά.
Από τη μια πλευρά έχουμε υπέρμαχους της κάθε ζωής που είτε από αίσθηση του ιατρικού λειτουργήματος, είτε από θέση πίστης, είτε από συμπόνοια και τύψεις, κάνουν ό,τι μπορούν για να μην συνεισφέρουν σε αυτό το εθνικό έγκλημα. Και από την άλλη έχουμε μια δικαιωματιστική φάμπρικα θανάτου που εγκαλεί το σύστημα υγείας γιατί δεν σκοτώνει όσα έμβρυα θα μπορούσε. Που καταγγέλλει γιατρούς επειδή δεν καταπατούν τον όρκο και τη συνείδησή τους. Στεκόμενοι σταθερά απέναντι σε αυτήν την παράνοια, εμείς δεν έχουμε παρά να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια στους γιατρούς που τιμούν το πτυχίο τους και δεν γίνονται «αντισυλληπτικοί» εξολοθρευτές.
Η προστασία της αγέννητης ζωής είναι μια συζήτηση που δυστυχώς στην Ελλάδα βρίσκεται σε εμβρυακή κατάσταση και κάποιοι έχουν βαλθεί να διακόψουν την… κύηση της, πριν γεννήσει δημοκρατικά ερείσματα στον δημόσιο διάλογο. Το είδαμε εμφατικά αυτό και με την τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού που κατακεραυνώθηκε από το woke καθεστώς.
Όμως αργά ή γρήγορα η συζήτηση θα ανοίξει και στην Ελλάδα, όπως ανοίγει σε πολλές χώρες του κόσμου. Πρόσφατα η κυβέρνηση του Πούερτο Ρίκο ψήφισε νόμο που αναγνωρίζει το έννομο αγαθό της ζωής στο κάθε προγεννητικό παιδί από τη στιγμή της σύλληψης.
Αν και ο συγκεκριμένος νόμος κινείται ξέχωρα από το νομικό πλαίσιο των επιτρεπόμενων αμβλώσεων στο Πούερτο Ρίκο, θα κατατάσσει ως φόνο πρώτου βαθμού την εκ προθέσεως και με γνώση δολοφονία μιας εγκύου γυναίκας, που θα έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο του αγέννητου παιδιού σε οποιοδήποτε στάδιο της κύησης μέσα στη μήτρα της μητέρας.
Με λίγα λόγια το έμβρυο θεωρείται κανονικότατος άνθρωπος κατά το ποινικό δίκαιο. Ένας πρωτοποριακός νόμος ουσιαστικής ανθρωπιάς που δεν διαχωρίζει τον λειτουργικό άνθρωπο από τον εξαρτώμενο, τον δυνατό από τον αδύναμο, τον γεννημένο από τον αγέννητο. Παρόλα αυτά οι εκτρώσεις επιτρέπουν αυτήν την κατάφορη αδικία, με το «σύγχρονο« πνεύμα να παρουσιάζει ως «πρόοδο» τον νόμο της ζούγκλας όπου ο ισχυρός εξοντώνει τον ανίσχυρο.
https://aktines.blogspot.com/2026/02/46.html#more
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026
Interview with Robert David Steele on Open Source Intelligence
https://youtu.be/WexclsoOKVw?si=OyFiXbLLg09wPJoJ
Doctor shows what childhood v@ccines do to a baby’s bl0od! https://x.com/i/status/2023125390748012889
Doctor shows what childhood v@ccines do to a baby’s bl0od!
https://x.com/i/status/2023125390748012889
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025
Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025
Τρίτη 10 Ιουνίου 2025
Δευτέρα 5 Μαΐου 2025
Κυριακή 4 Μαΐου 2025
Τετάρτη 2 Απριλίου 2025
Κυριακή 30 Μαρτίου 2025
Τί αξίζει στα παιδιά που συνελήφθησαν από βιασμό και άλλες καταχρηστικές πράξεις;
Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς·
Από τη Δ΄στάση των Χαιρετισμών της Παναγίας μας(1)
Από το «Αφήστε με να ζήσω!»
Η περίπτωση του βιασμού προκαλεί εντάσεις κάθε φορά που συζητείται το θέμα της άμβλωσης. Οι περισσότεροι κατανοούν πως η έκτρωση είναι φόνος, αλλά τί γίνεται στην περίπτωση του βιασμού;
Της αιμομιξίας; Της αποπλάνησης ανηλίκου; Γιατί η γυναίκα να φέρει στο κόσμο το παιδί ενός καταχραστή; Πώς θα το μεγαλώσει; Θα μπορέσει να φτιάξει τη προσωπική της ζωή; Δεν θα «θυμάται» κάθε φορά που κοιτάζει αυτό το μωρό; Και εκείνο πώς θα μεγαλώσει με τέτοιο παρελθόν;»Ο νόμος επιτρέπει την άμβλωση σε περιπτώσεις κατάχρησης της γυναίκας έως την 19η εβδομάδα κύησης.(2)
Επιτρέπει δηλ. να σκοτώνεται ένα μωρό με σχηματισμένα και λειτουργικά
όλα του τα όργανα, που κινείται, κλωτσάει, πονά, έχει φανερό φύλο,
δακτυλικά αποτυπώματα, τριχοφυία, αντιδρά στο φως, ακούει, έχει κύκλο
ύπνου- εγρήγορσης, ζυγίζει κοντά μισό κιλό και έχει μήκος πάνω από 20
εκ.(3) Τα παιδιά αυτά μπορούν άνετα να επιβιώσουν σε
μονάδες νεογνών, αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία να μεγαλώσουν για ακόμη
2-3 εβδομάδες. Εμείς όμως τα σκοτώνουμε πιστεύοντας πως έτσι θα είναι σαν να μην έγινε ποτέ ο βιασμός.
Rebecca Kiessling, παιδί από βιασμό, ακτιβίστρια νομικός υπέρ των παιδιών από βιασμό και των δικαιωμάτων των μητέρων τους
Η έκτρωση στην περίπτωση του βιασμού αποδίδει δικαιοσύνη; Ανακουφίζει το θύμα; (4) Ποιος πρέπει να τιμωρηθεί σε ένα βιασμό; Ο βιαστής, η γυναίκα-θύμα ή το μωρό; Ακόμη, ποιος θα έπρεπε να προστατευθεί; Ο καταχραστής, η γυναίκα ή το αθώο μωρό; Όταν η γυναίκα υποβάλλεται σε έκτρωση του μωρού ευεργετείται ή κακοποιείται; Οι επιπτώσεις της έκτρωσης δεν αφορούν και τις εγκύους από βιασμό; Είναι ευεργετικό για εκείνη να συγκατατεθεί σε ένα φόνο επειδή η κοινωνία έχει σκληρότητα και άδικη προκατάληψη; Γιατί το μωρό τιμωρείται για την πράξη του πατέρα του; Είναι συνένοχο ή κληρονόμος της αισχρής του συμπεριφοράς; Όταν η κοινωνία χαρακτηρίζει ένα παιδί από τις συνθήκες σύλληψης, είναι δίκαιη η κρίση της; Δεν έχει αυτό το παιδί ψυχή και ανθρωπιά όπως τα άλλα; Δεν είναι και παιδί της μητέρας του όσο ακριβώς είναι και του δράστη; Ποιος λογικός κανόνας φορτώνει στα θύματα τις ευθύνες και τα τιμωρεί με θάνατο; Σκοτώνοντας ένα παιδί φεύγει το ψυχολογικό βάρος από τη γυναίκα ή μήπως γίνεται χειρότερο;
Η άμβλωση συγκαλύπτει και υποθάλπει τον καταχραστή γιατί σκεπάζει τα ίχνη του ώστε να συνεχίζει ανενόχλητος την δράση του. Η κοινωνία δυστυχώς στιγματίζει και αδικεί την άτυχη γυναίκα και το παιδί της, ενώ ακουμπά ελάχιστα τον υπαίτιο. Όφειλε να τον τιμωρεί παραδειγματικά και να προνοεί υποστηρίζοντας τις δοκιμασμένες μητέρες και τα παιδιά τους. Όχι να τα σκοτώνει.
Τί θέση έχει αυτή η αδικία σε μια πολιτισμένη κοινωνία; Τί θέση έχει σε μια κοινωνία που ζει και κινείται μέσα στην Ορθόδοξη πίστη και πιστεύει στο έλεος του Θεού; Γνωρίζουμε πως ο Θεός, σε όσους Τον επικαλούνται, ανατρέπει και τις μεγαλύτερες δυσκολίες μετατρέποντάς τες σε ευλογία. Δεν ανέχεται την αδικία και δεν ευαρεστείται με τον φόνο.
Πως μπορούμε να αγνοούμε την βεβαιότητα που εκφράζεται στους Χαιρετισμούς της Παναγία μας. «Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς·» Η μάνα όλων, η Παναγία, βλέπει το πόνο, την ταπείνωση, τα αδιέξοδα και θα τρέξει για τη γυναίκα, για να αναγεννήσει τους «συλληφθέντα αισχρώς» και να φέρει ειρήνη μέσα στο πόνο και τα δάκρυα. Με πολλή αγάπη ας βοηθήσουμε τη μητέρα να ακουμπήσει στη Παναγία. Να τη προστατέψουμε ώστε να πάρει θάρρος, να χαρίσει τη ζωή στο παιδί της και να το μεγαλώσει όμορφα, όπως θέλει η καθαρή ψυχή της. Δεν μπορεί να συμπορευόμαστε με το άδικο της κοινωνίας αφού γνωρίζουμε πως η Παναγία προστατεύει και αναγεννά τους «συλληφθέντας αισχρώς».
Ας δούμε κάποιες μαρτυρίες, που περιγράφουν τον αγώνα θυμάτων βιασμού για τα παιδιά τους και ας θαυμάσουμε τον ηρωισμό και τις θυσία τους για αυτά τα παιδιά. (5)
Η ιστορία της Lauran Bunting
Η Lauren και το κοριτσάκι της
Η Lauren ήταν 17 ετών όταν το αγόρι της την ανάγκασε να μπει σε
μια ντουλάπα και τη βίασε. Ντράπηκε τόσο για αυτό ώστε δεν το είπε σε
κανέναν. Όταν αργότερα κατάλαβε ότι ήταν έγκυος, τρομαγμένη, αναγκάστηκε
να μιλήσει στους γονείς της.
Εκείνοι αναστατώθηκαν πολύ. Παρά την επιμονή τους, η Lauren αρνήθηκε τόσο την άμβλωση όσο και την υιοθεσία. Ήταν αποφασισμένη ότι θα γεννούσε και θα μεγάλωνε εκείνη το μωρό της. Μέσα από διάφορα εμπόδια κατάφερε να τελειώσει το Λύκειο, και μια εβδομάδα αργότερα γέννησε μια κόρη που την ονόμασε Isabella. Η οικογένειά της χάρηκε με αυτό το κοριτσάκι και της συμπαραστέκεται για να το μεγαλώσει.
Ωστόσο, τη μεγαλύτερη δύναμη η Lauren τη παίρνει από την ίδια την Isabella. Όπως λέει, «η Isabella ξέρει ότι έχει έναν μπαμπά κάπου στο κόσμο, αλλά ο αληθινός πατέρας της είναι ο Θεός. Αυτός είναι ο καλύτερος μπαμπάς που θα μπορούσε να έχει ποτέ. Μου το θυμίζει κιόλας. Μου λέει ότι εγώ είμαι η καλύτερη μαμά και Εκείνος ο καλύτερος μπαμπάς».
Η ιστορία του Gary Moore
O Gary Moore
Η μητέρα του Gary ήταν 17 ετών όταν βιάστηκε βίαια στο πίσω μέρος
ενός αυτοκινήτου. Όταν ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος, αντιμετώπισε τεράστια
πίεση από την οικογένειά της για να κάνει έκτρωση το μωρό της. Εκείνη αρνήθηκε και οι γονείς της την έδιωξαν από το σπίτι.
Η νέα γυναίκα γέννησε και μεγάλωσε μόνη της τον γιο της. Παρά τις τεράστιες δυσκολίες, ο Gary αναφέρει ότι πάντα ένιωθε την αγάπη της μητέρας του. Λέει για εκείνη: «Την ένιωθα σαν έναν από εκείνους τους σταθερούς πυλώνες της ζωής, που ήξερα ότι με αγαπούσε ό,τι κι αν γινόταν».
Όταν ο Gary έμαθε ότι είχε συλληφθεί με βιασμό σοκαρίστηκε, αλλά συγχρόνως γέμισε με θαυμασμό και ευγνωμοσύνη προς τη μητέρα του για όλα όσα είχε περάσει. Λέει για εκείνη: «Είχε αποφασίσει να με κρατήσει, παρ' όλες τις δυσκολίες. Με αγαπούσε τόσο πολύ που θα με κρατούσε υπό οποιεσδήποτε συνθήκες». Ο Gary έγινε θεολόγος (ξένου δόγματος) και ζει στο Dover στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η ιστορία της Julie
Η Julie
Η Julie ήταν θύμα τρομερής και τραυματικής σεξουαλικής
κακοποίησης, για χρόνια στα χέρια του θείου της. Η κακοποίηση ξεκίνησε
όταν η Julie ήταν νεαρή έφηβη και συνεχίστηκε μέχρι την ενηλικίωση. Ο
εξαναγκασμός, οι απειλές, η ψυχολογική και σωματική κακοποίηση την
εμπόδιζαν να καταγγείλει το βιαστή της στην οικογένειά της ή στις αρχές.
Η Julie έμεινε έγκυος δύο φορές ως αποτέλεσμα των βιασμών. Την πρώτη φορά, απέβαλε στις 12 εβδομάδες και αν και το μωρό της γεννήθηκε κάτω από φρικτές συνθήκες, ήταν συντετριμμένη από την απώλεια. Όταν έμεινε έγκυος για δεύτερη φορά, τα συναισθήματά της ήταν και πάλι ανάμεικτα: απελπισία γιατί το μωρό της συνελήφθη με βιασμό αλλά και χαρά που θα είχε ένα μωρό.
Μέσα στην μεγάλη της απόγνωση, η Julie σκέφτηκε να αυτοκτονήσει αλλά αποφάσισε να μην το κάνει συναισθανόμενη ότι έτσι θα έκανε κακό στο παιδί της.
Τελικά, ο θύτης της κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για τα εγκλήματά του εναντίον της Julie, καθώς και εναντίον άλλων γυναικών. Η Julie βρήκε τη δύναμη να συνεχίσει τη ζωή της, για χάρη της αλλά και για το παιδί της. Η ίδια δηλώνει: «Προσπαθώ να προχωρήσω στη ζωή μου και να αφήσω πίσω μου τα άσχημα χρόνια. Ο γιος μου είναι το μόνο καλό πράγμα που βγήκε από αυτό που συνέβη».
Ανώνυμη
Μια 21χρονη Αυστραλή βιάστηκε στη Μελβούρνη από έναν άντρα που είχε γνωρίσει μέσω διαδικτύου. Όταν η νεαρή έμεινε έγκυος, σοκαρίστηκε και τρομοκρατήθηκε, ειδικά όταν ο βιαστής της είπε ότι έπρεπε να «ξεφορτωθεί το μωρό», δηλαδή να κάνει έκτρωση.
Η γυναίκα αναγκάστηκε από τον δράστη να κάνει έκτρωση το παιδί της. Ο βιαστής της συνελήφθη αργότερα και κατηγορήθηκε και για δύο άλλους βιασμούς. Στην κατάθεσή της για τον αντίκτυπο που είχε πάνω της ο βιασμός, η οποία διαβάστηκε στο δικαστήριο, η γυναίκα δήλωσε: «Αυτός ο βιασμός προκάλεσε την πρώτη μου εγκυμοσύνη και αυτή θα με στοιχειώνει για το υπόλοιπο της ζωής μου».
Για τη γυναίκα, δεν υπάρχει χειρότερη κακοποίηση από τη σεξουαλική. Σωματικός και ηθικός εξευτελισμός, ταπείνωση, βία, τραύμα, όλα μαζί κάνουν έναν απαίσιο εφιάλτη. Στο βιαστή αξίζει βασανιστική τιμωρία γιατί κακοποίησε και πρόσβαλλε έναν ελεύθερο άνθρωπο για να ικανοποιήσει την αισχρή του επιθυμία. Όμως το μωρό είναι κάτι άλλο. Είναι ένας αθώος, νέος άνθρωπος, που έρχεται στο κόσμο χωρίς την παραμικρή υποψία πως κάποιοι ήδη επέλεξαν να τον περιφρονήσουν για τη σύλληψή του. Αυτό το μικρό πλάσμα πιστεύει πως είναι ένα μωρό όπως όλα τα άλλα και περιμένει -σαν τα άλλα- την αγάπη και την τρυφερότητα. Πώς μπορούμε να το περιφρονούμε; Και το ίδιο εξάλλου προσφέρει αγάπη και ζεστασιά. Το ομολογούν όλες οι μητέρες που κράτησαν ηρωικά τα παιδιά τους. Γίνεται ένα θαύμα εδώ. Το κάνει η Παναγία μας. Παρηγορεί τις μητέρες, αναγεννά τους «συλληφθέντας αισχρώς» και φέρνει χαρές εκεί όπου περίσσεψαν τα δάκρυα.
Είναι λοιπόν καιρός λοιπόν να μην υποστηρίζουμε τις δικαιολογίες της άμβλωσης που καταστρέφουν τα παιδιά και φορτώνουν με φόνους τις μητέρες. Στα θύματα του βιασμού αξίζει η φροντίδα ζωής και η υποστήριξη, όπως στον βιαστή αξίζει η σκληρή τιμωρία. Οι εξαιρέσεις του βιασμού είναι άδικες ανθρώπινες επινοήσεις, που απλά δικαιολογούν τη δική μας κοινωνική και πνευματική σκληρότητα.
Παραπομπές:
- http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/prayers/service_theotokos_greetings_translation.htm
- https://www.lawspot.gr/nomikes-plirofories/nomothesia/n-4619-2019/arthro-304-poinikos-kodikas-nomos-4619-2019-diakopi-tis
- https://my.clevelandclinic.org/health/articles/7247-fetal-development-stages-of-growth
- https://www.savethe1.com/pro-life-memes/
- https://unbrokenireland.org/stories/
πηγή: afistemenaziso.gr