Ο εορτασμός της Αγίας Σοφίας της Κλεισούρας στην πόλη της Καστοριάς

Ο εορτασμός της Αγίας Σοφίας της Κλεισούρας στην πόλη της Καστοριάς

Οσία Σοφία Κλεισούρας - Λόγοι - * Είδες;... Άκουσες;... Κλειδί στο στόμα!....

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ

    Έλεγε: «Ο φόβος του Θεού κάνει σοφό τον άνθρωπο. Ποιος είναι ο φόβος του Θεού; Όχι να φοβάσαι το Θεό, αλλά να φοβάσαι να μη στενοχωρήσεις τον άλλο, να μην τον βλάψεις, να μην τον αδικήσεις, να μην τον κατηγορήσεις. Αυτή είναι η σοφία. Ύστερα τα άλλα, για να ζήσεις, σε φωτίζει ο Θεός τί να κάνεις»

   «Να ψάχνετε να βρίσκετε τους φτωχούς και να μαζεύετε να πάτε να τους βοηθάτε. Αυτά θέλει ο Θεός, όχι να πηγαίνετε τάχα να προσεύχεστε στην εκκλησία»

«Η ελεημοσύνη κρυφή να είναι, μόνον ο Θεός να ξέρει»

   «Αχ, να ξέρατε τί έπαθε ο Κύριος την Τετάρτη και την Παρασκευή, τίποτα δε θα βάζατε στο στόμα σας. Ούτε ψωμί, όχι λάδι. Μη μαντζιρίζετε (=τρώτε αρτύσιμα) Τετάρτη και Παρασκευή»

   «Οι άγγελοι μιλάνε κάθε μέρα. Ο Θεός στέλνει τους αγγέλους, να δουν αν ο κόσμος μετανοεί»

   «Η Παναγία κλαίει, κάθε μέρα κλαίει. Λέει στον Υιό της: Υιέ μου και Θεέ μου, δώσε στον κόσμο σοφία, συγχώρησε τον κόσμο»

«Το στόμα να γίνει βασιλικός και τριαντάφυλλο».

-Την Κυριακή μόνο τις αναγκαίες δουλειές. Μη κάνεις πίττες την Κυριακή είπε σε γυναίκα από την Πτολεμαΐδα που το συνήθιζε.

-Να σκεπάζετε για να σας σκεπάσει και ο Θεός.

-Κανείς δεν είναι καλός· μόνο ο Θεός.

-Να κάνετε πολύ υπομονή.

-Σε συμπατριώτες της από την Αναρράχη που ήτανε πολύ τσιγγούνηδες και δεν δίνανε ούτε στην Εκκλησία ούτε σε άλλους και πήγαν να ζητήσουν βοήθεια από το μοναστήρι, όταν βρέθηκαν σε ανάγκη, τους απάντησε παιδαγωγικά·«εσείς δεν δίνετε στην Παναγία και τώρα ζητάτε να σας δώσει»;

-Πολύτεκνος, πάμπτωχος οικογενειάρχης αναγκάσθηκε να ανοίξει το παγκάρι της μονής, υποσχόμενος στην Παναγία ότι θα τα επιστρέψει μόλις μπορέσει. 

Οι επίτροποι όμως άρχισαν ανακρίσεις και κάποιος συγχωριανός ήταν έτοιμος να αποκαλύψει τον ένοχο.

Όταν το έμαθε η Σοφία ήρθε αμέσως και άρχισε να τον φωνάζει· 

«Χάσου από δω. Τον φτωχό τον άνθρωπο κυνηγάς; Δεν φοβάσαι τον Θεό και την Παναγία; Να σηκωθείς να φύγεις. Δεν σε θέλει η Παναγία». 

Λόγια όπως τα μνημονεύουν οι μαθητές

Ὅταν συγγενεῖς ἤ φίλοι, παρακαλοῦσαν τήν μακαρία Σοφία νά μετακινηθεῖἀπό τό μοναστήρι, ἔλεγε μέ ἀφοπλιστική ἁπλότητα: "νά ρωτήσω τόν Κύριον καί τήν Κυρίαν", ἐννοώντας τόν Χριστό καί τήν Παναγία Μητέρα του. "Ἐγώ τηρῶ αὐτά ποῦ μέ λέει ἡ Παναγία".

Σέ καμία ἄλλη περίπτωση δέν χρησιμοποιοῦσε αὐτές τίς λέξεις, ὅλους τους προσφωνοῦσε ὡς: ἀδελφέ, ἀδελφή. Ἔλεγε μάλιστα "ἕνας εἶναι ὁ Κύριος καί μία ἡ Κυρία, ὅλοι ἐμεῖς οἱἄλλοι εἴμαστε ἀδελφοί".

Ἐφάρμοζε στήν ζωή τῆς τήν προφητική παραγγελία τοῦ Θεοῦ: "Ἐπί τίνα ἐπιβλέψω, ἄλλ' ἡἐπί τόν ταπεινόν καί ἠσύχιον καί τρέμοντα τούς λόγους μου" (Ἤσ. 66, 2).

Στίς μαννάδες, μέ πολύ πόνο, ἔλεγε: "Συμβουλέψτε τά κορίτσια σας νά φυλάξουν τήν τιμή τους, μέχρι τόν γάμο τους, νά βαδίσουν τόν δρόμο τοῦ Χριστοῦ. Τά ἀγόρια νά μένουν καθαρά μέχρι τόν γάμο. Ὅταν ὁ παπάς ἀνοίγει τό Εὐαγγέλιο στόν γάμο, στέλνει ὁ Χριστός τόν ἄγγελο καί στεφανώνει τήν παρθενία."

Ἄλλες φορές ἔκλαιε μέ λυγμούς καί ἔλεγε:

"Ἀλοίμονο, ἀλοίμονο, γιατί δέν θά ὑπάρχει, στά χρόνια ποῦἔρχονται, παρθενία.

"Κι θά πομέν ἅπαν σήν γῆν παρθενία. Καί παρακαλεῖ ἡ Παναϊα τόν Υἱόν. Τ' ἀγουρόπο κι μετανοοῦν (= Δέν θά ἀπομείνει ἐπάνω στήν γῆ ἡἀρετή τῆς παρθενίας. Γι' αὐτό καί παρακαλεῖ ἡ Παναγία τόν Υἱό της. Ἄλλα τά ἀγόρια δέν μετανοοῦν)…

-Ἐλᾶτε ὅλοι, μικροί μεγάλοι, ἐλᾶτε στήν Παναγία, ἄν ἀγαπᾶτε, ἐλᾶτε στήν Παναγία.

-Ἄχ, ἄν κάνουμε ἕνα καλό, λέμε κάναμε ἕναν καλόν. Μέ ποιά δύναμη κάναμε τό καλό; Μέ τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ' ἔδωσε σέ ὁ Θεός εὐλογία καί ἔκανες τό καλό.

-Πρῶτα τόν Θεόν νά τιμᾶτε, ὑστέρα τήν Παναγίαν, ὑστέρα τους Ἀγγέλους, ὑστέρα τους Ἀποστόλους, ὑστέρα τους Ἁγίους. Οἱ Ἀπόστολοι ὅλοι ἐσταυρώθηκαν ὅπως ὁ Χριστός.

Οἱ Ἄγγελοι μιλᾶνε κάθε μέρα. Ὁ Θεός στέλνει τούς Ἀγγέλους, γιά νά δοῦν ἄν ὁ κόσμος μετανοεῖ. Οἱ Ἄγγελοι γέμισαν τό σύννεφο.

Μικροί μεγάλοι νά ἔρθουν στήν μετάνοια, νά μετανοοῦν. Νά γνωρίζουν ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἐπάνω.

Αὐτοί δέν τό γνωρίζουν, σάν τά ἄλογα ζῶα τρῶνε τήν Παρασκευή. Παρακαλῶ τόν Θεό νά μετανοοῦν, αὐτοί δέν μετανοοῦν.

Σᾶς παρακαλῶ, ὁποῖος κάνει ὑπομονή, χαρά σ' αὐτόν. Ὅποιος κάνει ὑπομονή, σάν τόν ἥλιο θά λάμψει. Πολλή ὑπομονή νά κάνετε...

Τό στόμα τό χρυσό ἐμίλησε καί εἶπε:

Οἱ πεθεράδες νά σκεπάζουν, οἱ γεροντάδες νά σκεπάζουν. Οἱ νέοι νά φυλάγουν τά λόγια τοῦ Θεοῦ' τριαντάφυλλα στό στόμα, χρυσό κρασάκι στό στόμα (=ἡ Θεία Κοινωνία), νά εἶναι πάντα μέ τόν Θεόν.

Καί οἱ νέοι νά βάλουν στό νοῦ τούς τά παντάψηλα τοῦ Θεοῦ λόγια. Τά λόγια τοῦ Θεοῦ σάν τριαντάφυλλα νά εἶναι μέσα εἰς τήν καρδίαν…

Σᾶς παρακαλῶ, ἀδέρφια, πολλά ὑπομονήν…

Από τις Διδαχές της οσίας Γερόντισσας Σοφίας

Συμβουλέψτε τα κορίτσια σας να φυλάξουν την τιμή τους, μέχρι τον γάμο τους, να βαδίσουν το δρόμο του Χριστού. Τα αγόρι να μένουν καθαρά μέχρι το γάμο. Όταν ο παπάς ανοίγει το Ευαγγέλιο στο γάμο , στέλνει ο Χριστός τον Άγγελο και στεφανώνει  την παρθενία.

Ένας είναι ο Κύριος και μία η Κυρία , όλοι εμείς οι άλλοι είμαστε αδελφοί .

Αλλοίμονο, γιατί δεν θα υπάρχει ,στα χρόνια που έρχονται , παρθενία. Για αυτό  παρακαλεί η Παναγία τον Υιό της. Αλλά τα αγόρια δεν μετανοούν.

Μετανοήστε. Να μην μπείτε ανάμεσα στα ανδρόγυνα να χωρίζετε τα ανδρόγυνα.

Ποτέ μην πεις ότι είμαι εγώ. Ο Θεός είναι. Εσύ δεν είσαι τίποτα , αλλά μόνο να πιστεύεις στο Χριστό. Άμα πιστεύεις , όλα θα έρχονται βολικά αλλά να μην υπερηφανεύεσαι.

Θα μιλάς σε όλο τον κόσμο. Και σένα μικρό παιδάκι θα μιλάς, θα το λες καλημέρα και αυτό είναι σπλάχνο του Θεού.

Σας παρακαλώ , όποιος κάνει υπομονή χαρά σε αυτόν. όποιος κάνει υπομονή ,σαν τον ήλιο θα λάμψει. Πολύ υπομονή να κάνετε.

Οι νέοι να βάλουν στο νου τους τα παντάψηλα του Θεού λόγια. Τα λόγια του Θεού σαν τριαντάφυλλα μέσα εις την καρδίαν.

Το στόμα να γίνει βασιλικός και τριαντάφυλλον .

Δώσε στους φτωχούς . Εμείς; είμαστε αχόρταγοι, ανόητοι ,βλάσφημοι , λαίμαργοι.

Εγώ θα φύγω , αλλά να ξέρετε , η λαιμαργία θα χάσει το κόσμον , η λαιμαργία και η υπερηφάνεια.

Ο Θεός περιμένει , περιμένει.

Τα μάτια κλειστά , το στόμα κλειστό , τα αυτιά κλειστά , για να κερδίσουμε. ο κόσμος τι κάνει , τι είδες , τι ξέρεις ; δεν είδα τίποτα , δεν ξέρω , χαπάρ κι έχω. Δεν ακούω , δεν βλέπω.

Καθαρίζουν το σώμα και το περιποιούνται, αυτό που θα πάει στο χώμα., Και δεν φροντίζουν την ψυχήν. Πως θα πάει η ψυχή στον ουρανό ; δεν μετανοούν. Δεν ξέρουν που πάνε. Δεν ξέρουν που βαδίζουν.

Να σκεπάζεται , να σας σκεπάζει ο Θεός.

Αν  κάποιος θυμώσει , να πάει αμέσως να μιλήσει , να λέει δώσε μου ένα κάτι και να μιλήσει.  Θυμόν να μην κρατούμε . Ο θυμός είναι κακόν πράγμα. Όποιος είναι θυμωμένος και αντίδωρο δεν πρέπει να παίρνει.

Δεν θα λέτε λόγια στους γέρους. Δεν θα λέτε λόγια που πικραίνουν τους ανθρώπους , πικραίνετε το Χριστό .

Από πάνω είναι ο Πατέρας και μας βλέπει. Προσεύχεστε  να σωθείτε και εσείς και τα παιδιά σας.

Να ακούτε τους γονείς σας να μη διαλυθούν τα σπίτια σας.

« Μού είπε η Παναγία πώς ο Τρίτος πόλεμος θα γίνει…»

--- Να είστουνε ( είστε ) καλά. Χαράν να έσετε ( έχετε ) !

-Να μετανοάτε, παιδία μου... Να ευτάτε προσευχήν... Νύχταν και ημέραν... οπού περπατείτε, οπού ευρίουστουν ( ευρίσκεστε ), οπού στέκουστουν, πάντα να λέτε «Χριστέ μ’, να ελεήσ’ με! 

Με γλυκόν γλώσσαν να μιλάτε με τον Θεόν, να φτάτε προσευχήν».

--- « Μου είπε η Παναγία πώς εκείνα πού είναι στα Ιερά Βιβλία των εκλεκτών του Υιού μου, έρχονται όλα με τη σειρά να γίνουν. 

Τρίτος πόλεμος θα γίνη... Θα καταστραφούν τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας... Θα σωθή μόνο το ένα τέταρτο...

Συμβούλευε: 

« Να έχουμε Αγάπη, ταπείνωση και υπομονή στους πειρασμούς.

-Υπερηφάνεια άσκεμον πράγμα... ρούζ την ψην σην κόλασιν....

Της είπε η Παναγία:

-- Να μιλάς... Να λες για τα κοντά φουστάνια... 

Να λες για την αποστασία... Να κηρύττεις μετάνοια!... Να μην φορούν άσεμνα φορέματα στην Εκκλησία... Να- χουν ταπεινό ντύσιμο.

-Νάστε προσεκτικές... Όχι κοντά μανίκια, όχι κοντά μαλλιά. Η Παναγία χωλιάσκεται ( θυμώνει )....

-Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησε τον κόσμο σου και ύστερα εμάς!... Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησέ μας....

« Η Ελλάδα, αν κρατήση την πίστι, θα σωθή από το κακό πού πρόκειται νάρθή. 

Αν όμως δεν κρατήσει την πίστη, θα καταστραφεί... 

Θα πέσουν όλοι οι δαίμονες επάνω της... 

Θα ’ρθή το κακό και θα χωρίση το στάρι απ’ την ήρα, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια....

Αν ο κόσμος μετανοήση, θα πάρουμε την Πόλη με Αγάπη... Αν δεν μετανοήση, θα την πάρουμε με αίμα....

Νάχετε φόβον Θεού... Νάχετε Αγάπη... Νάχετε ευσπλαχνία.

Με βλέπεις εδώ πού είμαι τόσα χρόνια; Εδώ με παλεύουν τρία δαιμόνια... 

Το ένα της απιστίας... 

Το άλλο δαιμόνιο είναι της ακηδίας... 

Το τρίτο δεν το ενθυμούμαι, ίσως της άνθρωπαρεσκείας....

Έλεγε η Ασκήτρια της Κλεισούρας: Η ψή ’μ ( ψυχή μου ) καίεται για τον Χριστό!....

Δεν μου αποκαλύπτει ο Θεός αμαρτήματα... Μόνο στο πρόσωπο του ανθρώπου βλέπω, ή φως, ή σκότος. Και δυστυχώς οι περισσότεροι είναι σκοτία....

Είδες;... Άκουσες;... Κλειδί στο στόμα!....

-------------------------------

Απολυτίκιον. Ήχος γ'. Την ωραιότητα.

Σοφίας γέγονας, μήτερ αοίδιμε,

Σοφία σέμνωμα, της Θεομήτορος,

εν τη Μονή ασκητικώς, τον βίον σου διελθούσα,

όθεν και απείληφας των καμάτων σου έπαινον

κατατραυματίσασα των δαιμόνων τας φάλαγγας,

και πρέσβειρα Χριστώ παρεστώσα

μη επιλάθου των ποθώ τιμώντων σε.

Μεγαλυνάριον

Σοφισθείσα, μήτερ, πνευματικώς όλον σου τον βίον εν τελεία υπομονή διήλθες, Σοφία,

και νυν του σου νυμφίου το κάλλος εποπτεύεις εν ταις παστάσιν αυτού

    * Είδες;... Άκουσες;... Κλειδί στο στόμα!....

ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ, Η ΕΝ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ (†6/5/1974)

ΤΟ ΕIΛΗΤΑΡΙΟΝ: ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ, Η ΕΝ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ (†6/5/1974):   ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ, Η ΕΝ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ ( † 6/5/1974) –Μαρτυρίες, αναμνήσεις, περιστατικά–       Η κ.Κυριακή Κ., μαρτυρεί για το παρακάτω γ...

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ

e-MHTERIKO: ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ: site analysis ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ   Αρχιμ. Μελέτιος Απ. Βαδραχάνης Ομιλία στα «Σωτήρια 2012» του Ι.Ν. Μεταφορφώσεως ...

Ένα παιδί με την Ασκήτρια (αγία Σοφία της Κλεισούρ...

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ένα παιδί με την Ασκήτρια (αγία Σοφία της Κλεισούρ...:     π. Γρηγόριος Παπούλας  Οι εμπειρίες από τα βιώματά μας στης ζωής τα μονοπάτια και η διασταύρωση των δρόμων μας, με τους ...

Ένα παιδί με την Ασκήτρια (αγία Σοφία της Κλεισούρ...

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ένα παιδί με την Ασκήτρια (αγία Σοφία της Κλεισούρ...:     π. Γρηγόριος Παπούλας  Οι εμπειρίες από τα βιώματά μας στης ζωής τα μονοπάτια και η διασταύρωση των δρόμων μας, με τους ...

Γ΄Κυριακή των Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)- «Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας» (Ἑβρ. 4,14) (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας» (Ἑβρ. 4,14)

 (Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, βρισκόμαστε στὴ μέση τῆς Τεσσαρακοστῆς. Μεγάλη ἑορτή, Τρίτη Κυριακὴ Νηστειῶν- τῆς Σταυροπροσκυνήσεως .Ὅσα λέγονται (ἀπολυτίκιο, ὕμνοι, τροπάρια, ἀπόστολος, εὐαγγέλιο), ὅλα διδάσκουν μεγάλα μαθήματα . Ὅποιος ἔχει αὐτὶ μυστικὸ ἀκούει,ὅποιος ἔχει μάτια βλέπει, ὅποιος ἔχει καρδιὰ αἰσθάνεται, καὶ ὅποιος ἔχει γλῶσσα ψάλλει· «Τὸν σταυρόν σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα, καὶ τὴν ἁγίαν σου ἀνάστασιν δοξάζομεν» (ἀντὶ τρισαγ.).

Ὠκεανὸς τὰ διδάγματα. Ἀπ᾽ ὅλα αὐτὰ ἂς ἐξετάσουμε μία μόνο λέξι τοῦ σημερινοῦ ἀποστόλου, τὴ λέξι «ὁμολογία». «Κρατῶμεν» , λέει, «τῆς ὁμολογίας» (Ἑβρ. 4,14) . Τί σημαίνει «ὁμολογία»;

Ὑπάρχει ὁμολογία στὴ γλῶσσα τοῦ κόσμου, καὶ ὁμολογία στὴ γλῶσσα τοῦ Θεοῦ.

Ὁμολογία στὴ γλῶσσα τοῦ κόσμου . Ὅπωςτώρα τελευταῖα ἀκούγεται γιὰ τὰ δάνεια ποὺ κάνει τὸ κράτος, εἶνε γνωστὸ τί σημαίνει ὁμολογία  καὶ ὁμολογιοῦχοι . Τὸ κράτος, ὁποιοδήποτε κράτος, ὅταν βρεθῇ στὴν ἀνάγκη, στρέφεται στοὺς πολῖτες του καὶ λέει· Ζητῶ τὰ χρήματά σας. Καὶ ὑπόσχεται τόκους, κληρώσεις,λαχνούς. Κι ὁ λαουτζῖκος δίνει ἐμπιστοσύνη,ἀνοίγει τὸ κομπόδεμά του καὶ ἐμπιστεύεται τὶς οἰκονομίες του στὸ κράτος. Καὶ τὸ κράτος; Δίνει ἕνα χαρτί, μία ὁμολογία , πάνω στὴνὁποία γράφει ἕνα νούμερο. Εἶνε

δύσκολο νὰ γράψῃ ἕνα νούμερο; Κατόπιν ὅμως ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ ἐξοφλήσῃ, –δὲν κάνω καμμία πολιτικὴ αὐτὴ τὴν ὥρα, ὁμιλῶ γενικὰ γιὰ ὅλα σχεδὸν τὰ κράτη–, τὸ  ψυχρὸ κράτος, ἀφοῦ καταβροχθίσῃ τὰ ἑκατομμύρια τοῦ λαοῦ, κλείνει τὶς θυρίδες τῶν τραπεζῶν καὶ ἀρνεῖται νὰ δώσῃ ὁ,τιδήποτε ἢ δίνει ψίχουλα. Ἔτσι οἱ ὁμολογίες καταντοῦν κουρελόχαρτα· γιὰ νὰ ἐπαληθεύσῃ πάλι ὁ λόγος τῆς Γραφῆς «Μὴ πεποίθατε ἐπ᾽ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων,οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145,3) .Ἀλλὰ ἡ ὁμολογία ποὺ δίνει ὁ Θεός!

Θὰ θελήσετε ἆραγε σήμερα νὰ πάρετε μιὰ ὁμολογία  ; σήμερα, ἑορτή, θὰ βγῆτε ἀπὸ τὴν ἐκκλησία παίρνοντας μιὰ τέτοια ὁμολογία; ὁμολογία ποὺ τὴν ὑπογράφει ὄχι ὁ ἄλφα ἢ βῆτα κυβερνήτης κράτους ἀλλ᾽ὁμολογία ποὺ ὑπογράφειμὲ τὸ αἷμα του –ποιός· «ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων» (Α΄ Τιμ. 6,15) !Καταλαβαίνετε αὐτὰ ποὺ σᾶς λέω; Δὲν ἀνέβηκα ἐδῶ γιὰ νὰ περάσῃ ἡ ὥρα ἢ νὰ σᾶς ψυχαγωγήσω· ἦρθα νὰ διαμαρτυρηθῶ, γιατὶ ἀμελεῖτε καὶ ἀδιαφορεῖτε γιὰ τὰ μεγάλα καὶ αἰώνια.

Ἀδελφοί, «κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας» . Ἡ «ὁμολογία» , γιὰ τὴν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ ἀπόστολος, τί εἶνε; Ἐκ μέρους μὲν τοῦ Θεοῦ εἶνε βεβαίωσις, ἀσφαλὴς βεβαίωσις, πὼς ὅ,τι ὑπόσχεται θὰ μᾶς τὸ δώσῃ . Ὑπόσχεται π.χ. «Οὐ μὴ σὲ ἀνῶ οὐδ᾽ οὐ μὴ σὲ ἐγκαταλίπω»· παιδί μου, δὲν θὰ σ᾽ ἐγκαταλείψω ποτέ. Ὁμολογία - ὑπόσχεσι τοῦ Θεοῦ εἶνε τὸ «Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ  ἐπείνασαν, οἱ δὲ ἐκζητοῦντες τὸν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθοῦ» (Ψαλμ. 33,11) . Ὁμολογία - ὑπόσχεσι τοῦ Θεοῦ εἶνε τὸ «Δανείζει Θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν» (Παρ. 19,17) . Ὁμολογία - ὑπόσχεσι ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ εἶνε ἡ βεβαίωσις ὅτι ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς «δὲν παίρνει πίσωτὸ λόγο του», ὅπως ἔλεγε ὁ γερο - Κολοκοτρώνης. Οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κράτη ἀνακαλοῦν τὶς ὑποσχέσεις τους, ὁ Θεὸς ὄχι.

«Πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογή-ει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ» · ἐάν, παιδί μου, λέει, μὲ ὁμολογήσῃς ἐμ-πρὸς στοὺς ἀνθρώπους, θὰ σὲ ὁμολογήσω καὶ ἐγὼ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων (Λουκ. 12,8).

Ὁμολογία  δὲ ἐκ μέρους τοῦ ἀνθρώπου τι εἶνε; Ὅπως τὸ παιδάκι ἔχει ἐμπιστοσύνη τυφλὴ στὴ μάνα του, γιατὶ ξέρει ὅτι ποτέ αὐτὴ δὲν θὰ τοῦ δώσῃ κάτι ἐπιβλαβές, ἔτσι ὁ Χριστιανὸςἐμπιστεύεται τὸν ἑαυτό του ἀπολύτως στὰ χέ-ρια τοῦ Θεοῦ.

Ὁμολογία  θὰ πῇ· ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος νὰ παραδοθῇ στὸ Θεό· ὁ νοῦς νὰ πῇ «Κύριε, δέχομαι ὅ,τι διδάσκεις», ἡ καρδιὰ νὰ πῇ «Κύριε, σ᾽ ἀγαπῶ», ἡ θέλησι νὰ πῇ «Κύριε, ὑποτάσσομαι στὸ θέλημά σου», καὶ ἡ γλῶσσα νὰ ψάλλῃ «Αἴνει, ἡψυχή μου, τὸν Κύριον» (Ψαλμ. 145,1).

Ὁμολογία  λοιπὸν ἴσον πίστις , καὶ ὁμολογῶ  ἴσον πιστεύω . Αὐτὸ ἐννοοῦμε καὶ  στὸ Πιστεύω  ὅταν λέμε «Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (Σύμβ. πίστ. ἄρθρ. 10) . Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴ στὸ ὅτι ὁμολογία εἶνε ἡ πίστις ἡ ὀρθόδοξος .

Δύο σημεῖα τονίζει σήμερα ὁ ἀπόστολος. Τὸ ἕνα εἶνε σκοτεινό, τὸ ἄλλο φωτεινό· τὸ ἕναὁμολογία θλιβερή, τὸ ἄλλο ὁμολογία φωτεινή.

Ἡ θλιβερὴ ὁμολογία εἶνε, ὅτι ὅλοι ἀνεξαιρέτως, ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔα μέχρι σήμερα καὶ μέχρι συντελείας τοῦ αἰῶνος, ὅλα τὰ πλήθη τῶν ἀνθρώπων πλὴν ἑνός, γιὰ τὸν ὁποῖο κάνει λόγο σήμερα ὁ ἀπόστολος (βλ. Ἑβρ, 2,11-18), ὅλοι διατελοῦμε ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας . Μερικοὶ ἐπιπόλαιοι λένε· Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἁμαρτωλός· τί ἔκανα; δὲν σκότωσα, δὲν ἔκλεψα, δὲν ἀτίμασα… Λοιπόν; εἶσαι ἐν τάξει; Ἐὰν τὸ λὲςαὐτό, δὲν κατάλαβες γρῦ ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο.Τὸ καράβι πνίγεται βέβαια ὅταν πέσῃ πάνω σ᾽ἕνα βράχο, ἀλλὰ πνίγεται κι ὅταν στὰ ὕφαλάτου ἀνοίξῃ μιὰ μικρὴ τρύπα. Ὁ ἄνθρωπος δὲν πνίγεται μόνο σὲ βάθος ἑκατὸ ἢ χίλια μέτρα·πνίγεται καὶ σὲ μιὰ πιθαμὴ κάτω ἀπ᾽ τὸ νερό.Ὁ ἄνθρωπος πεθαίνει ὄχι μόνο ἀπὸ μιὰ μεγά-λη ἀσθένεια ἀλλὰ κι ἀπὸ ἕνα μικρόβιο. Τί ση-μαίνουν ταῦτα; ὅτι φτάνει ἕνα μικρόβιο ἁμαρτίας νὰ μᾶς καταστήσῃ ἁμαρτωλούς.Εἴμαστε λοιπὸν ἁμαρτωλοί. Καὶ μόνο ἁμαρτωλοί; εἴμαστε καὶ ἔνοχοι. Ἔνοχοι στὴ συνείδησί μας, ἔνοχοι ἀπέναντι στοὺς ἄλλους τοὺς ὁποίους ἀδικοῦμε, ἔνοχοι προπαντὸς ἐμπρὸς στὸν ἅγιο Θεό· γι᾽ αὐτὸ ὁ Δαυΐδ, ἐκ μέρους ὅλης τῆς ἁμαρτωλῆς ἀνθρωπότητος, θρηνεῖ καὶ λέει ἐκεῖνο τὸ ἄφθαστο «Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα» (Ψαλμ. 50,6) .Καὶ ὁ ἔνοχος προκαλεῖ τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ.

Δὲν εἶνε παιχνίδι, εἶνε κάτι τρομερό· «φοβερὸν  τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Ἑβρ. 10,31). Ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ χρησιμοποιήσῃ ποικίλα μέσα γιὰ τιμωρία· «ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος»(Ψαλμ. 103,25) εἶνε ἕτοιμη νὰ μᾶς καλύψῃ τοὺς ἀσεβεῖς μὲ τὰ κύματά της, ἡ γῆ εἶνε ἕτοιμη νὰ μᾶς καταπιῇ τοὺς βλάστημους καὶ ἀχάριστους.

Αὐτὴ εἶνε ἡ θλιβερὴ διαπίστωσις, εἴμαστε ἁμαρτωλοὶ καὶ ἔνοχοι· ἀλλ᾽ ὑπάρχει καὶ τὸ φωτεινὸ σημεῖο . Τὰ κακά, ποὺ εἶνε ἕτοιμα νὰ πέσουν στὰ κεφάλια μας, ἀποτρέπονται καὶ τὸ μαῦρο σύννεφο τῆς μελαγχολίας καὶ ἀπελπισίας διαλύεται –ποῦ, ἀδελφοί μου; Ἂς δοξάσουμε τὸ Θεό. Νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι εἴμαστε ἁμαρτωλοί –τὸ ἕνα· ἀλλὰ συγχρόνως νὰ ὁμολογήσουμε τὸ ἄλλο, ὅτι ὑπάρχει ἰατρός, ὁ Κύριοςἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός · ὑπάρχει ἀσθένεια, ἀλλ᾽ὑπάρχει καὶ φάρμακο, τὸ τίμιο αἷμα του. Ναί,ἀδελφοί. Ὅσο δύσκολο εἶνε νὰ τὸ ἐννοήσῃ ὁ ἄνθρωπος, τόσο ὅμως εἶνε βέβαιο καὶ ἀληθινό, ὅτι στὸ φρικτὸ Γολγοθᾶ ὁ Υἱὸς τῆς Θεοτόκου προσέφερε τὸν ἑαυτό του ὑψίστη θυσία, «ὑπὲρ  τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας» (θ. Λειτ. Μ. Βασ., καθαγ.) .Ὅσο πολλὰ καὶ μεγάλα κι ἂν εἶνε τὰ ἁμαρτήματά σας, μὴ φοβηθῆτε. Φτάνει μιὰ σταγόνα - ἕνα ἠλεκτρόνιο ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ σβήσουν ὅλα. «Τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ …καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας» (Α΄ Ἰω. 1,7).

Αὐτὸ λέει σήμερα ὁ ἀπόστολος. Ἐνῷ μᾶς φοβίζει γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, δημιουργεῖ μέσα μας τὴν ἐλπίδα γιὰ τὴν «αἰωνίαν λύτρωσιν» (Ἑβρ. 9,12) , ὅτι διὰ τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχει λύτρωσις. Ἂς φωνάζουν οἱ ἄπιστοι, ἂς λυσσοῦν τὰ σκυλιὰ τοῦ ᾅδου· κανείς δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ κλονίσῃ τὸ θρό-νο τοῦ Χριστοῦ. Ὁ δὲ θρόνος τοῦ Χριστοῦ μας εἶνε ὁ τίμιος σταυρός . Ἀπὸ ἐκεῖ ὁ Βασιλεὺςτοῦ κόσμου ῥίχνει τὸ βλέμμα ἐπάνω στὴν ἁμαρτωλὴ ἀνθρωπότητα καὶ τὸ αἷμα του λυτρώνει καὶ σῴζει τὸν κόσμο. Νά, ἀγαπητοί μου, ἡ ὁμολογία· ἡ θλιβερὴ ἀλλὰ καὶ ἡ φωτεινή.

Ἕνας διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας μας λέει, ὅτι ἂν κάποιος γλιστρώντας κατρακυλᾷ στὴν ἄβυσσο, καὶ πιάσῃ τὸ σκοινὶ ποὺ τοῦ ῥίχνουν, σῴζεται. Ναί, ἀδελφοί μου, ἄβυσσος εἶνε ὁ κόσμος, ἡ ἀνθρώπινη καρδιά, τὰ πάθη· «ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν σου» (Ψαλμ. 41,8) . Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς μᾶς ἔρριξε σκοινί.

Ἂς ἁρπάξουμε τὸ σκοινὶ τῆς σωτηρίας ποὺ κρεμάει ἀπὸ πάνω μας ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου. Ἂς πιάσουμε σφιχτὰ αὐτὸ τὸ σχοινί· «κρατῶμεν τῆς  ὁμολογίας» ! Δὲν ὑπάρχει στὸν κόσμο ἄλλο ὄ-νομα ἱκανὸ νὰ μᾶς σώσῃ παρὰ μόνο ὁ Χριστός (βλ. Πράξ. 4,12) .

«Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας» , ἂς κρατοῦμε τὴν πίστι, ὅπως κρατάει τὸ σχοινὶ ἐκεῖνοςποὺ δὲν θέλει νὰ γλιστρήσῃ στὴν ἄβυσσο.Τὸ σχοινὶ αὐτό, ἀδελφοί μου, ποὺ ἦταν ἀσύντριπτο, γιὰ τὴν ἀπιστία καὶ τὰ σκάνδαλά μας ἔχει καταντήσει σήμερα λεπτὴ κλωστή.

Ἀπὸ μιὰ κλωστὴ κρέμεται ὁ κόσμος . Ἡ πίστι ἔχει ἀδυνατίσει. Κι ὁ διάβολος ζητᾶ νὰ κόψῃ μὲ ψαλίδια τὴ χρυσῆ κλωστή, ποὺ εἶνε ἡ Ὀρθοδοξία μας. Ἂς κρατήσουμε καλά. Μακάριος ὅποιος σήμερα κρατάει τὴν κλωστή, αὐτὴ τὴν ἄγκυρα.

«Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας» ! γιὰ νὰ φθάσουμε στὸν οὐρανό, κ᾽ ἐκεῖ νὰ δοξάζουμε Πατέρα Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα εἰς αἰῶνας αἰώνων· ἀμήν

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος-

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Δημητρίου Ν. Ἑλβετίας - Ἀθηνῶν τὴν 17-3-1963 πρωί. 

http://aktines.blogspot.gr