Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2014
«Ο Χριστός είναι φίλος μας και το φωνάζει» (άγιος Πορφύριος † 1991)
Από την ιστοσελίδα για τον Άγιο Πορφύριο
Ο
γέροντας Πορφύριος ένα βράδυ, στις 3 το πρωί, στο Ησυχαστήριο της
Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μιλάει σε λίγα πνευματικά του παιδιά για την
αγάπη του Χριστού:
Λοιπόν,
ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Πάει, τελείωσε. Αν δε βλέπεις το Χριστό
σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό. [...]
Λοιπόν,
έτσι πράγματι πρέπει να βλέπομε το Χριστό. Είναι φίλος μας, είναι
αδελφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Είναι το Παν. Αλλά είναι φίλος
και το φωνάζει: «Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε
αδέλφια. [...] Δεν βαστάω την κόλαση στο χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας
αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεστε μαζί μου τη ζωή».
Κατάλαβες;
Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν έχει κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε
ενδοστρέφεια, που ο άνθρωπος σκέπτεται ή βασανίζεται από διάφορους
λογισμούς και διάφορες πιέσεις, που κατά καιρούς στη ζωή του τον
τραυμάτισαν. Ο Χριστός είναι νέα ζωή. Πώς το λέω; Ο Χριστός είναι το
Παν. Είναι η χαρά, είναι η ζωή, είναι το φως, το φως το αληθινό, που
κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται, να πετάει, να βλέπει όλα, να βλέπει
όλους, να πονάει για όλους, να θέλει όλους μαζί του, όλους κοντά στο
Χριστό.
Όταν
εμείς βρίσκουμε κάποιον θησαυρό ή ό,τι άλλο, δεν θέλομε να το λέμε
πουθενά. Ο Χριστιανός όμως, όταν βρει το Χριστό, όταν γνωρίσει τον
Χριστό, όταν ο Χριστός εγκύψει μέσα στην ψυχούλα του και τον αισθανθεί,
θέλει να φωνάζει και να το λέει παντού, θέλει να λέει για το Χριστό, τι
είναι ο Χριστός. Αγαπήσατε το Χριστόν και μηδέν προτιμήστε της αγάπης
Αυτού.
 |
| Φωτο από εδώ |
Ο
Χριστός είναι το πάν, είναι η πηγή της ζωής, είναι το άκρον των εφετών,
είναι το Παν. Όλα στο Χριστό υπάρχουν τα ωραία. Και μακράν του Χριστού η
θλίψις, η μελαγχολία, τα νεύρα, η στεναχώρια, οι αναμνήσεις των
τραυμάτων της ζωής, των πιέσεων, των αγωνιωδών, έτσι, ωρών. Όλα, ζούμε
εκείνα εκεί της ζωής μας. Και πάμε εδώ και πάμε εκεί, και τίποτα, και
πουθενά δεν στεκόμαστε. Όπου βρούμε το Χριστό, ας είναι μια σπηλιά,
καθόμαστε εκεί και φοβούμαστε να φύγουμε, να μη χάσουμε το Χριστό.
Διαβάστε
να ιδείτε. Ασκηταί, που γνώρισαν το Χριστό, δεν ήθελαν να φύγουν από τη
σπηλιά, ούτε έβγαιναν έξω να κάνουνε πιο πέρα θελαν να είναι εκεί που
αισθανόντουσαν το Χριστό μαζί τους. Ο Χριστός είναι το Παν. Ο Χριστός
είναι η πηγή της ζωής, της χαράς. Το Παν.
Από το βιβλίο "Ο Χριστός είναι το παν" Άγιος Πορφύριος
Και:
http://o-nekros.blogspot.gr
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2014
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2014
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014
Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2014
ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΩΣ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ
ΩΣ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Σέ συνέχεια προηγούμενης ἀνάρτησής μας:
Χάπια, ἠλεκτροσόκ καί ψυχιατρεῖο ἤ Ἐξομολόγηση, Πνευματικός όδηγός καί ἐκκλησιαστική ζωή.
δημοσιεύουμε τό:
Τό ἱερό Μυστήριο τῆς Μετανοίας καί Ἐξομολογήσεως.
«Ὁ σύγχρονος μεγάλος Θεολόγος π. Ἰουστίνος Πόποβιτς στὸ ἔργο τοῦ «Ὁδὸς Θεογνωσίας» γράφει : «ἡ ψυχὴ κάθε ἀνθρώπου , κάθε ἀνθρωπίνου προσώπου καὶ ἡ ψυχὴ τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι ἀνίατα τραυματισμένες. Τὸ τραῦμα τους αὐτὸ δὲν μποροῦν νὰ τὸ θεραπεύσουν οὔτε ὁ Νόμος , οὔτε οἱ Προφῆτες. Κανεὶς , ἐκτός τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ Χριστὸς ἦρθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ θεραπεύσει τὸν ἄνθρωπο , νὰ καταργήσει τὴν ἁμαρτία , νὰ ἐπανασυνδέσει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς , ποὺ εἶναι ὁ Θεὸς , νὰ τὸν ἐπαναφέρει στὴν προπτωτικὴ ἀκεραιότητα.
Ἡ διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν εἶναι ἡ μεγίστη δωρεὰ τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο , εἶναι τὸ Εὐαγγέλιο»»[1].
Αὐτή ἡ τόσο ψυχοθεραπευτική συγχώρηση καθώς καί ἡ πλούσια δόσις τῆς Θείας Χάρης, κατ’ ἐξοχήν παρέχονται μέ τό Μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Μετανοίας καί Ἐξομολογήσεως.
Μετάνοια -Ἐξομολόγηση:Ἡ τέλεια θεραπευτική τῶν παθῶν καί τῆς κατάθλιψης.
Ἡ θεραπεία τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου ἀρχίζει μέ τήν μετάνοια καί τήν ἐξομολόγηση. Μάταια οἱ ἄνθρωποι ψάχνουν τήν ἀνακούφιση στούς ψυχολόγους καί ψυχιάτρους.
Ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος:
«Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν πνευματικό τους καὶ τοὺς ἔχουν πνίξει οἱ λογισμοὶ καὶ τὰ πάθη καὶ καταλήγουν νὰ κάνουν ἐξομολόγηση στοὺς ψυχιάτρους... Νὰ ξεχάσουν τὸ πρόβλημα ποὺ τοὺς ἀπασχολεῖ... μόλις περάσει λοιπὸν λίγο διάστημα καὶ ξαναεμφανιστεῖ, ξανὰ πάλι τὰ ἴδια. Αὐτὴ ἡ δουλειὰ γίνεται.
Ἐνῶ, ἂν τακτοποιηθεῖ κανεὶς ἐσωτερικά, κοιμᾶται σὰν ἀρνάκι καὶ δὲ θέλει οὔτε χάπια οὔτε τίποτα»[2]
«Τὴν ἀδυναμία νὰ θεραπεύσουν τὰ φάρμακα τὶς ψυχικὲς δυσκολίες» παρατηρεῖ ὁ ἰατρός Σωτήρης Ἀδαμίδης,« μοῦ τὴν εἶχε τονίσει ὁ γέροντας Πορφύριος, πάρα πολλὲς φορὲς μὲ τὸν πιὸ κατηγορηματικὸ τρόπο.
«Ε, τί... τὸ πιστεύεις αὐτὸ ποῦ σου λέω; Τὸ ἔχεις ἰδεῖ;»
«... δὲν λύνονται μ’ αὐτὰ τὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων». «Δὲν τὰ θέλω ἐγὼ αὐτά...», ἔλεγε (: ψυχαναλυτικὲς καὶ ψυχιατρικὲς ἑρμηνεῖες καὶ θεραπεῖες, ἀνθρωποκεντρικὲς θεωρήσεις τῶν προβλημάτων μας).
Τὸ νὰ ἀκούσει κανεὶς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ μόνο εἶναι τὶς πιὸ πολλὲς φορὲς ἀνακουφιστικό.
Ἂν ἐξηγήσουμε ὅτι ἡ κεφαλαλγία δὲν ὀφείλεται σὲ ὄγκο τοῦ ἐγκεφάλου καὶ ὅτι οἱ προκάρδιοι παλμοὶ εἶναι ἀκίνδυνοι, εἶναι ἀρκετὸ λένε τὰ βιβλία. Δὲν τὸ λέει ὅμως ἡ κλινικὴ πείρα. Οἱ ἀσθενεῖς αὐτοὶ δὲν ἀνταποκρίνονται εὔκολα σὲ ἰατρικὲς παρεμβάσεις, παρὰ μόνο ἂν δεῖ κανεὶς πιὸ πέρα ἀπὸ τὸ σύμπτωμα καὶ δώσει ἄλλη σημασία στὴ ζωὴ τοῦ ἀσθενοῦς, ἄλλο νόημα.
Καὶ φυσικὰ δὲ λύνεται τὸ πρόβλημα μὲ τὰ ἀγχολυτικὰ ἢ τὰ ἀντικαταθλιπτικά, ἢ τὶς ἀνοησίες τύπου ὕπνωσης, ποὺ ἐφαρμόζουν ἀρκετοὶ ψυχίατροι – ψυχαναλυτές[3].
«Πᾶνε καὶ χάνουν τόσες ὧρες... καὶ ξοδεύουν τόσα λεπτά... δὲν ἔρχονται στὴν ἐκκλησία μας, στὸν πνευματικό, νὰ τοὺς πεῖ τί κρύβεται πίσω ἀπὸ τὰ ὅσα ὑποφέρουν καὶ νὰ γίνουν πραγματικὰ καλά...», μᾶς ἔλεγε ὁ πατὴρ Πορφύριος»[4].
Εἰδικά οἱ ἄνθρωποι πού πάσχουν ἀπό Κατάθλιψη, ἀλλά καί ὅποιοι ἄλλοι ἀληθινά θέλουν νά μετανοήσουν, θά πρέπει νά ἀρχίζουν τήν θεραπεία τῆς ψυχῆς τους μέ μία καλή Γενική Ἐξομολόγηση.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης
http://Hristospanagia3.blogspot.com
[1] Στό: Ἀρχιμ. Μεθοδίου Κρητικοῦ, Ἡ ἁμαρτία καί οἱ ψυχικές διαταραχές, http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/pastoral/methodios_kritikos_amartia.
html
[2] Ἀθωνικό Ἡμερολόγιο, του π. Δ. Τάτση, εκδ. γ’, σελ. 35.
[3] Γιά τήν ὕπνωση βλέπε στό βιβλίο τοῦ Σωτήρη Ἀδαμίδη, Θεραπευτική τῶν Πατέρων καί ψυχανάλυση, Ἐκδόσεις Σταμούλη
[4] Σωτήρη Ἀδαμίδη, Θεραπευτική τῶν Πατέρων καί ψυχανάλυση, Ἐκδόσεις Σταμούλη
http://hristospanagia3.blogspot.gr/
Εὔοσμα ἄνθη ἀπό τόν Γέροντα Πορφύριο
Γιά τόν Παράδεισο στή γῆ πού εἶναι ὁ Χριστός
Ζωή χωρίς τό Χριστό εἶναι θάνατος, διακήρυσσε ὁ μακαριστός Γέροντας Πορφύριος.
Ὅποιος ζεῖ, ἔλεγε, μέ τό Χριστό ζεῖ μέσα στόν Παράδεισο. Ὁ Παράδεισος δέν βιοῦται μόνον μετά τόν θάνατον. Βιοῦται μέσα στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν ἐκεῖ ὑπάρχει ὁ Χριστός, ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀγαπᾶ Αὐτόν, τότε ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ἀκόμη κι’ ἄν ζεῖ στήν Ὁμόνοια, δέν βλέπει, δέν ἀκούει τίποτε, π.χ. αὐτοκίνητα, ἄλλους ἀνθρώπους κ.λ.π. Ἀντίθετα συνομιλεῖ καί συνδιάγει ἀκατάπαυστα μέ τόν ἀγαπημένο του Χριστό. Τότε ζεῖ ἀληθινά τήν ὄντως Ζωή πού εἶναι ὁ Χριστός. Ἀπό τόν ἄνθρωπο ἐξαρτᾶται ἄν θά ζεῖ τήν «ὄντως Ζωή» «ἐδῶ καί τώρα» ἤ ἄν θά προγεύεται τόν «ὄντως θάνατο», πού εἶναι ὁ χωρισμός ἀπό τό Χριστό, ἀπό τήν Θεία Χάρη, πρίν τόν βιολογικό θάνατο. Ὁ Γέροντας διακήρυσσε (διότι τό ζοῦσε) ὅτι ἡ ἕνωση μέ τόν Χριστό καί μέ τό σῶμα Του τήν Ἐκκλησία εἶναι ὁ ἐπί γῆς Παράδεισος.
Για τούς Ἐπισκόπους
Ὁ Γέροντας, μέ τό χάρισμα πού εἶχε, εἶπε στόν Ἀρχιεπίσκοπο τοῦ Σινᾶ κάτι προσωπικό του. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐνθουσιάστηκε καί ἤθελε νά τόν χειροτονήσει, ἐνῶ ὁ Γέροντας ἦταν μόλις εἴκοσι ἐτῶν. Ὁ ταπεινός Γέροντας ἠρνῆτο ἀλλά τελικά ὑπήκουσε διότι, ὅπως ἔλεγε, δέν ἐπιτρέπεται νά μήν ὑπακούουμε στήν Ἐκκλησία.
Ἄν κάποιος χαλάσει τίς σχέσεις του μέ τήν Ἐκκλησία του, ἡ προσευχή του δέν ἀνεβαίνει στό Θεό, δέν ἔχει καρπό.
Ὁ Ἐπίσκοπος, ἔλεγε ὁ γέροντας, καταφάσκοντας στή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι «εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ».
Γιά τήν ἐξομολόγηση
Ἡ βιοτή τοῦ Γέροντα ἦταν μία διαρκής ἐξομολόγηση· διά τοῦτο μποροῦσε νά ὁμολογεῖ ὅτι δέν ὑπάρχει ἀνώτερο ἀπό αὐτό τό μυστήριο τῆς μετανοίας - ἐξομολογήσεως. Στόν ὀρθόδοξο χριστιανό δέν ὑπάρχει ἀδιέξοδο.
Ὅ, τι κι’ ἄν κάνει ὅσο χαμηλά καί ἄν πέσει, δέν μπορεῖ νά ἀπελπιστεῖ, ἐφόσον ὑπάρχει ἡ δυνατότητα τῆς ἀποκατάστασης τῆς σχέσης του μέ τόν Θεό, διά τοῦ πνευματικοῦ. Ἁμαρτάνει κανείς, ὡς ἀδύναμος ἄνθρωπος, ἀλλά ἐξομολογεῖται καί ἔρχεται πάλι ἡ χάρη τοῦ Χριστοῦ μέσα του.
Αὐτά τά ἔλεγε ἀλλά καί τά ζοῦσε ὁ Γέροντας.
Ὁ τέλειος τρόπος ἀπαλλαγῆς ἀπό τό κακό εἶναι αὐτή ἡ τέλεια ἔκφραση τῆς θείας φιλανθρωπίας: τό μυστήριο τῆς μετανοίας - ἐξομολογήσεως.
Αὐτό διακήρυσσε συνεχῶς ὁ Γέροντας· αὐτό ζοῦσε καί μέ τή βοήθεια αὐτοῦ τοῦ ἁγιωτάτου μυστηρίου γαλήνευε, εἰρήνευε, χαιρόταν, ζοῦσε τήν χαρά τοῦ Χριστοῦ.
Γιά τήν γενική ἐξομολόγηση
Ὁ Γέροντας μέ τή σοφία τοῦ Θεοῦ καί τά πολλά του χαρίσματα, μᾶς ἀποκάλυψε καί μιά σπουδαία λειτουργία τῆς ἐξομολόγησης· αὐτήν τῆς θεραπείας τῶν ψυχικῶν τραυμάτων καί τῶν ἀρνητικῶν βιωμάτων τῶν προγόνων μας, πού ὑπάρχουν μέσα μας. Ἐκτός ἀπό τήν εὐθύνη γιά τά δικά του παραπτώματα ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του καί τό βάρος τῶν βιωμάτων τῶν γονέων καί εἰδικά τῆς μητέρας του.
Κατά τή διάρκεια τῆς ἐξομολογήσεως καί ἐνῶ ὁ ἱερέας προσεύχεται γι’ αὐτόν ἔρχεται ἡ χάρις καί τόν ἐλευθερώνει ἀπό τό βάρος αὐτό. Γιά τόν Γέροντα αὐτό εἶναι ἡ «θεία ψυχανάλυση». Μάλιστα τόνιζε, ὅτι αὐτήν τήν ἱκανότητα τήν ἔχουν ὅλοι οἱ πνευματικοί πατέρες· τούς τήν ἔχει δώσει ὁ Θεός.
Ὁ ἴδιος ὁ Γέροντας, λίγο πρίν κοιμηθεῖ, ἔκανε μία γενική ἐξομολόγηση σέ ὑπέργηρο πνευματικό.
Ἔλεγε ὅτι εἶναι πολύ ὠφέλιμο ἀπό καιροῦ εἰς καιρόν ὁ ἄνθρωπος νά κάνει μιά γενική ἐξομολόγηση. Νά ἀναφέρει ὄχι μόνον τίς ἁμαρτίες του, ἀλλά ὅλα τά βιώματά του, καθώς καί τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον ἀντιμετώπισε τά διάφορα γεγονότα τῆς ζωῆς του.
Ὁ πνευματικός ἐκείνη τήν ὥρα προσεύχεται καί ἐκπέμπει θεραπευτικές ἀκτῖνες «θείας χάρης» μέ τίς ὁποῖες θεραπεύονται τά ψυχικά τραύματα τοῦ ἐξομολογουμένου.
Ἡ μεγάλη του ταπείνωση
Ἔζησε μέ τρόπο ἀφανῆ καί ταπεινό. Ἦταν βέβαιος ὅτι δέν ἔχει κανείς τίποτε νά πάρει ἀπό αὐτόν. Πίστευε ὅτι ὁ ἴδιος δέν ἔχει τίποτα, ὅπως ἔλεγε. Ἀντίθετα ἔλεγε, ὁ Χριστός μόνο ἔχει τό πᾶν. Ὅταν φανέρωνε τίς ἐξαιρετικές ἐνέργειες τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή του, τό ἔκανε μόνον γιά νά φανερώσει τήν ἄπειρη ἀγάπη, πού ἔχει ὁ τέλειος Θεός στόν ἀτελῆ κτιστό ἄνθρωπο.
Συγκαταβαίνει ὁ Θεός, ἀγκαλιάζει ζεστά τόν κάθε ἄνθρωπο, τόν γεμίζει δῶρα καί χαρίσματα. Δυστυχῶς ὅμως, ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι πάντα δεκτικός τῆς χάρης, δέν ἀποδέχεται, δέν ἀξιοποιεῖ τήν προσφορά.
Ὁ Γέροντας εἶχε ἀνταποκριθεῖ στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μέ τήν ὑπακοή του στούς γέροντές του. Διά τοῦτο καί φανέρωνε τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, πού τοῦ δόθηκε δωρεάν -ὅπως καί σέ ὅλους τούς ὀρθόδοξους χριστιανούς- μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα. Φανέρωνε ἔτσι τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τά ὁποῖα καί χρησιμοποιοῦσε εὐεργετώντας τούς συνανθρώπους του. Τό ἔκανε δέ, ὄχι γιά νά προβάλλει τόν ἑαυτό του, ἀλλά γιά νά δείξει στούς ἀδελφούς του πόση ἀγάπη μᾶς ἔχει ὁ Θεός. Ἔτσι τούς εἵλκυε στή χριστιανική ζωή.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης
Ἀπό τό βιβλίο: Ἡ Θεραπεία τῆς ψυχῆς κατά τόν Γέροντα Πορφύριο
Γέροντας Πορφύριος - Λίγα Λόγια
ΩΦΕΛΗΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ: Γέροντας Πορφύριος - Λίγα Λόγια: Ο π. Πορφύριος, γεννήθηκε το 1906 από ευσεβείς και πολύ φτωχούς γονείς στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας Ευβοίας. Στο σχολείο πήγε μέχρι Β΄...
Γέροντας Πορφύριος - Λίγα Λόγια
ΩΦΕΛΗΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ: Γέροντας Πορφύριος - Λίγα Λόγια: Ο π. Πορφύριος, γεννήθηκε το 1906 από ευσεβείς και πολύ φτωχούς γονείς στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας Ευβοίας. Στο σχολείο πήγε μέχρι Β΄...
Γέροντας Πορφύριος: "Μοναστήρι εἶναι καὶ τὸ σπίτι ...
ΩΦΕΛΗΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ: Γέροντας Πορφύριος: "Μοναστήρι εἶναι καὶ τὸ σπίτι ...: Γιὰ ἀρκετὸ καιρὸ μὲ βασάνιζαν λογισμοί, γιατί νὰ μὴ γίνω κι ἐγὼ μοναχὸς νὰ ἀφιερωθῶ τελείως στὸν Θεό, ἀλλὰ παντρεύτηκα καὶ μὲ τὰ παι...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)