Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων: Η μη απομάκρυνση Μόσιαλου υποδηλώνει υιοθέτηση των αντιχριστιανικών του ύβρεων

 

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, απευθύνοντας τις πιο εγκάρδιες ευχές της προς όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, ανά την Ελλάδα και την Οικουμένη, για ένα ευλογημένο Δωδεκαήμερο, βρίσκεται στην ανάγκη να αντιμετωπίσει την συχνά επαναλαμβανόμενη ασεβή επιθετικότητα και τον ρατσισμό, που πολύ συχνά, τον τελευταίο καιρό, εκφράζει ο καθηγητής της Πολιτικής και Διοίκησης της Υγείας κ. Μόσιαλος, εναντίον των θεμελιακών Συμβόλων της χριστιανικής πίστεως, με το πρόσχημα της προστασίας από τη διάδοση του Κορωναϊού.

Τον προηγούμενο χρόνο, ο κ. Μόσιαλος πολεμούσε εναντίον της συμμετοχής των πιστών στο Ιερό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, υποστηρίζοντας, με ορθολογικά επιχειρήματα, ότι η Θεία Κοινωνία μολύνει τους μετέχοντας πιστούς και ότι θα «έπρεπε να έχει σταματήσει και να αλλάξει ο τρόπος μετάδοσής της». Τις φετινές άγιες ημέρες των Χριστουγέννων ο κ. Μόσιαλος συνεχίζει ακάθεκτος να αποκαλύπτει την αντιχριστιανική του εμπάθεια, με μια καρικατούρα που δήθεν αναπαριστά τη φυγή της Παναγίας και του Ιωσήφ στην Αίγυπτο, με τα αναγραφόμενα μηνύματα να εκφράζουν όχι μόνον την πλήρη θεολογική του άγνοια, αλλά και την εμφανή πρόθεσή του να αμφισβητήσει και να καθυβρίσει την αειπάρθενη σύλληψη και γέννηση του Θεανθρώπου από την Παρθένο Μαρία.

Από το Δημοτικό Σχολείο, οι βαπτισθέντες ορθόδοξοι μαθητές γνωρίζουν ότι το Σύμβολο της Ορθόδοξης Πίστεως περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, τη μεγάλη αλήθεια της Εκκλησίας, για την Θεία Ενανθρώπηση και την διά της πίστεως αποδοχή της: «Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα». Αυτό το σημείο χρησιμοποιεί ο ορθολογιστής κ. Μόσιαλος, τονίζοντας, ειρωνικά, ότι οι Χριστιανοί το καταπίνουν αμάσητο. Αυτός, βέβαια, με το δημοσιευμένο του σκίτσο, δείχνει ότι δεν τα καταπίνει αυτά, αλλά, ως «προοδευτικός» και ορθολογιστής που είναι, τα απορρίπτει και τα απεχθάνεται ως ανορθολογικά ζητήματα. Ωστόσο, όπως πολύ εύστοχα του διαμηνύει η Ιερά Σύνοδος, ο προοδευτικός άνθρωπος σέβεται τις πίστεις και τις διαφορετικότητες των άλλων και δεν τις  χλευάζει, ακόμη και αν δεν συμφωνεί με αυτές, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί να καλύπτεται πίσω από την ιδιωτικότητα, «ιδιαίτερα όταν κατέχει θέσεις κρατικής ευθύνης και εκφράζεται δημοσίως».

Η ελληνική πολιτική ηγεσία, οφείλει να γνωρίζει ότι ο κ. Μόσιαλος, ως αξιωματούχο στέλεχός της, την εκθέτει με τις απαράδεκτες, για τα δημοκρατικά μας ήθη, αντιχριστιανικές του θέσεις. Εκτός, βέβαια, αν δεν αφουγκράζεται, πλέον, αυτό που οι ορθόδοξοι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι, δηλαδή, αφενός ο κ. Μόσιαλος έχει καταφέρει, με τον αντιχριστιανικό του ορθολογισμό και την άμετρη ασέβειά του έναντι των Χριστιανών, να εκλαμβάνεται, από αυτούς, ως ένας διαρκής υβριστής και αποδομητής της χριστιανικής πίστεως, αφετέρου, η ελληνική Κυβέρνηση δείχνει ότι, όχι απλώς ανέχεται, αλλά, μάλλον, εγκρίνει και αποδέχεται την ασεβή και απρεπή ρατσιστική του στάση του έναντι της Ορθόδοξης Εκκλησίας και των πιστών της.

Ωστόσο, επειδή ο κ. Μόσιαλος ομιλεί ορθολογικά καλό θα είναι να σκέπτεται και ορθολογικά. Πόσο ορθολογικά, όμως, μπορεί να σκέπτεται ένας ορθολογιστής, πέφτοντας σε τέτοιες λογικές αντιφάσεις, όταν, από τη μία, απορρίπτει τον Χριστιανισμό για ανορθολογισμό και, από την άλλη, ο ίδιος, αν και έχει πλήρη θεολογική άγνοια, εμπλέκεται, ερμηνεύει και παίρνει θέση σε ανορθολογικά θεολογικά θέματα, όπως είναι το αειπάρθενο της Υπερευλογημένης Θεοτόκου;

Βεβαίως, αξίζει να συγχαρεί κανείς τους υπουργούς ή τους βουλευτές της ελληνικής Πολιτείας, που βγήκαν ευθαρσώς και καταδίκασαν αυτές τις συμπεριφορές. Όμως, οι Χριστιανοί πολίτες της χώρας ανέμεναν, όχι απλώς μια λεκτική καταδίκη του αμετανόητου προκλητικού ρατσιστή, αλλά την απομάκρυνσή του, από το αξίωμα που του έχει δοθεί. Διότι καλό θα είναι να μην ξεχνά η όποια σημερινή ή αυριανή πολιτική ηγεσία ότι, όταν κλείνει το μάτι ή τα μάτια σε τέτοιες αντιδημοκρατικές και αντισυνταγματικές συμπεριφορές των ορισθέντων από εκείνη εκπροσώπων της, τότε είναι φυσικό, να υποθέσουν οι πολίτες ότι και η ίδια καλύπτει και υιοθετεί έναν εξτρεμιστικό ορθολογισμό, που αρνείται την ελευθερία του πολίτη να πιστεύει και να λατρεύει τον Θεό του.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο ευαίσθητος λαός, μπορεί να σιωπά, αλλά δεν ξεχνά εύκολα τους ασεβείς που πολέμησαν ή πολεμούν την πίστη και τον σεβασμό που έχουν στα Ιερά τους Σύμβολα.

Και, φυσικά, δεν είναι «ορθολογικά»  σοφό να λησμονούν κάποιοι αυτό που είπε ο ίδιος ο Χριστός, απευθυνόμενος στον Απ. Παύλο, λίγο πριν τη μεταστροφή του στη Χριστιανική πίστη αλλά και σε όλους τους εμφανείς ή αφανείς διώκτες Του, διά μέσου των αιώνων: «Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν» (Σαούλ, Τι με καταδιώκεις; Είναι σκληρό για σένα να κλωτσάς στα καρφιά) (Πράξ 26, 14). Εις μάτην, συνεπώς, οι προσπάθειες που έχουν κάνει ή κάνουν τόσο οι προηγούμενοι όσο και οι σύγχρονοι διώκτες, διότι δεν μπόρεσαν, δεν μπορούν, ούτε θα μπορέσουν, να πετύχουν τη συντριβή  της μοναδικής Αλήθειας του κόσμου, που είναι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός.

 

Το ΔΣ της ΠΕΘ

 

 https://enromiosini.gr/eidhseis-me-axia/panellinia-enosi-theologon-i/

ΙΟΣ ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ (MARBURG) - Η ΝΕΑ ΨΕΥΔΟ - ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΟΥ (μας) ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ! - Ο ΪΟΣ 'ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ'Ας ελπίζουμε, ας ευχηθούμε και ας προσευχηθούμε, να μην ισχύουν αυτά που μας προειδοποιούν.

Η ΝΕΑ ΨΕΥΔΟ - ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΟΥ (μας) ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ! - Ο ΪΟΣ 'ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ' - Α Ν Τ Ι Σ Τ Ε Κ Ο Μ Α Σ Τ Ε ! ( Β Ι Ν Τ Ε Ο )  

 

Το δίκτυο Ελληνισμού ανέβασε ένα 'βίντεο' στήν πλατφόρμα 'rumble', που μας μιλάει για μια νέα πανδημία που ετοιμάζουν. Στον ανάποδο κόσμο που ήδη ζούμε, τα πιο απίθανα σενάρια γίνονται πιθανά και υλοποιούνται... Ας ελπίζουμε, ας ευχηθούμε και ας προσευχηθούμε, να μην υλοποιηθεί και αυτό που παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο 'βίντεο'.

 https://www.youtube.com/watch?v=5QfhSikwWcE

 https://rumble.com/vqsoaf-45007863.html

 https://trelogiannis.blogspot.com/2021/12/blog-post_976.html

 

Σοκαριστικά στοιχεία για την προέλευση των εμβρυϊκών κυτταρικών σειρών και τη σχέση τους με τα εμβόλια!

 

Δρ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΝΕΦΡΟΛΟΓΟΣ, ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΑΠΘ, ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΘΕΙΣ ΣΤΙΣ Η.Π.Α., BOSTON, MA, TUFTS MEDICAL CENTER – TUFTS UNIVERSITY

Δρ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΘ, ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

Η έρευνα που βασίζεται σε ανθρώπινα έμβρυα αποτελεί αντικείμενο έντονων αντιπαραθέσεων παγκοσμίως. Πολλοί διακεκριμένοι επιστήμονες της Εμβρυολογίας παραδέχονται ότι το θαύμα της ανθρώπινης ζωής αρχίζει από τη στιγμή της σύλληψης [1]. Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι το έμβρυο αποτελεί την πιο ευάλωτη μορφή ανθρώπινης ύπαρξης και επομένως δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για ερευνητικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από τα πιθανά οφέλη. Σύμφωνα με τη δογματική διδασκαλία της, το έμβρυο είναι άνθρωπος αποτελούμενος από σώμα και ψυχή “ἅμα τῇ συλλήψει” ή “ἐξ ἄκρας συλλήψεως” και συνιστά ανεπανάληπτη και ανεκτίμητη ύπαρξη ενταγμένη στην προοπτική της αιωνιότητας. Για το λόγο αυτό η Εκκλησία αντιμετώπιζε πάντοτε τις εκτρώσεις ως φόνους και τη συνεργία σε έκτρωση ως συνεργία σε φόνο, επιβάλλοντας τα επιτίμια που προβλέπονται από τους ιερούς κανόνες, ανεξάρτητα από την ηλικία του εμβρύου (2^ος κανόνας Μ. Βασιλείου, 91^ος κανόνας Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου). 

Όμως πολλοί σήμερα θεωρούν ότι το έμβρυο είναι ένα απλό συσσωμάτωμα κυττάρων χωρίς χαρακτηριστικά ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτή η τεράστια διαφορά στις απόψεις αντανακλάται και στην ποικιλομορφία των κρατικών νομοθεσιών που ρυθμίζουν  ζητήματα τα οποία άπτονται θεμάτων σχετικών με το έμβρυο. Αν και πολλές χώρες επιτρέπουν την έρευνα σε έμβρυα υπό “αυστηρές” συνθήκες, ελάχιστες πληροφορίες παρέχονται για τα έμβρυα που χρησιμοποιούνται για τη διεκπεραίωση αυτής της έρευνας. Καμία χώρα δε δημοσιοποιεί συστηματικά κάποια ανασκόπηση σχετική με τα έμβρυα που συμμετείχαν και συνεχίζουν να συμμετέχουν σε αυτή την έρευνα, γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την απόκτηση των σχετικών πληροφοριών. Έτσι, είναι αδύνατο να ληφθούν όλα τα δεδομένα, είτε επειδή δε συλλέγονται είτε επειδή δεν είναι προσβάσιμα στο κοινό. 

Τι είδους έρευνα διενεργείται; Τι είδη εμβρύων χρησιμοποιούνται; Πώς τροφοδοτείται η έρευνα με έμβρυα; Ποια είναι η ακριβής διαδικασία με την οποία τα έμβρυα και οι εμβρυϊκοί ιστοί φθάνουν στους ερευνητές; Υπάρχει αύξηση στον αριθμό των εμβρύων που χρησιμοποιούνται για την έρευνα; Και το κυριότερο, κατά πόσο αυτή η έρευνα είναι άσχετη και ανεξάρτητη από την πράξη της έκτρωσης δηλαδή της δολοφονίας μιας ανθρώπινης ύπαρξης με σώμα και ψυχή; Αν και οι πληροφορίες αυτές αποκρύπτονται, υπάρχουν αρκετές βιβλιογραφικές αναφορές που μας επιτρέπουν να απαντήσουμε σε αρκετά από τα παραπάνω ερωτήματα.

1. Οι εμβρυϊκές κυτταρικές σειρές δεν προέρχονται από νεκρά έμβρυα αποβολών ή θεραπευτικών εκτρώσεων αλλά από ΖΩΝΤΑΝΑ έμβρυα εκτρώσεων που πολλές φορές πεθαίνουν κατά τη διαδικασία της συλλογής των οργάνων ή ιστών τους

Ο αυτόματος (μη προκλητός, μη ηθελημένος) τερματισμός της κύησης πριν την συμπλήρωση της 24^ης εβδομάδας της ονομάζεται αποβολή. Έκτρωση (ή άμβλωση ή διακοπή της κύησης) καλείται ο προκλητός (ο ηθελημένος) τερματισμός της κύησης μετά από επιθυμία της μητέρας πριν την 24^η εβδομάδα της. Ως θεραπευτική έκτρωση ορίζεται η τεχνητή διακοπή της κύησης με σκοπό την προστασία της υγείας της μητέρας.

 Η αυτόματη αποβολή δεν εγείρει συνήθως ηθικά ζητήματα, διότι δεν είναι σκόπιμη. Η χρήση του εμβρυϊκού ιστού που αποβάλλεται, ρυθμίζεται από διαδικασίες παρόμοιες με αυτές του ανθρώπινου ιστού των ενήλικων θανόντων [2]. 

Όμως τα έμβρυα των αποβολών δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην έρευνα. Θεωρούνται ακατάλληλα, διότι σε μεγάλο ποσοστό ή έχουν συνυπάρχουσα νοσηρότητα όπως χρωματοσωματικές ανωμαλίες ή έχουν προσβληθεί από ιογενείς λοιμώξεις ή έχουν ιστική ανοξία που οφείλεται στο μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από το θάνατο του εμβρύου μέχρι την έξοδό του από τη μήτρα [3]. Για τους ίδιους λόγους, ο εμβρυϊκός ιστός από αυτόματες αποβολές δεν επιτρέπεται να μεταμοσχεύεται σε ανθρώπους [4,5].

Η ιατρική βιβλιογραφία του πρώτου μισού του 20^ου  αιώνα ήταν περισσότερο ειλικρινής και ανοιχτή σχετικά με τις μεθόδους της. Ο ερευνητής Albert Sabin, γνωστός για την ανάπτυξη τού από του στόματος χορηγούμενου εμβολίου της πολιομυελίτιδας, περιγράφοντας το 1936 τα πρώτα σημαντικά βήματα της έρευνάς του, ανέφερε: “Μια νέα μέθοδος αναπτύχθηκε με τη χρήση ανθρώπινων εμβρύων ηλικίας 3 έως 4 μηνών, τα οποία ελήφθησαν υπό άσηπτες συνθήκες με καισαρική τομή. Οι συγγραφείς οφείλουν ευγνωμοσύνη στον Dr. Lance Monroe, του νοσοκομείου Bellevue, για τα δύο ανθρώπινα έμβρυα που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή την έρευνα ” [6].

Οι Thicke και συν. περιγράφοντας το 1952 στο Canadian Journal of Medical Science τη μέθοδο με την οποία πραγματοποίησαν την μελέτη τους που αφορούσε και πάλι το εμβόλιο έναντι της πολιομυελίτιδας, αποκάλυψαν πλήρως αυτά που επιμελώς αποσιωπώνται: “Ανθρώπινα έμβρυα δυόμισι έως πέντε μηνών κύησης ελήφθησαν από το Γυναικολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου του Τορόντο. Τοποθετήθηκαν σε αποστειρωμένο δοχείο και μεταφέρθηκαν αμέσως στο εργαστήριο ιώσεων του παρακείμενου Hospital for Sick Children. Δεν χρησιμοποιήθηκαν τραυματισμένα έμβρυα και σε πολλά από αυτά η καρδιά εξακολουθούσε να χτυπά κατά την παραλαβή τους στο εργαστήριο ιών!!!” [7].

Ο Δρ. Keith Crutcher, καθηγητής Νευροχειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, σε ένα άρθρο του το 1993 αναφέρει: “Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το έμβρυο πρέπει να είναι ζωντανό για να χρησιμεύσει ως χρήσιμος δότης ιστών. …… Ο ιδανικός ιστός είναι αυτός που λαμβάνεται από ένα άθικτο ζωντανό έμβρυο.  Η έκτρωση με αναρρόφηση οδηγεί σε εκτεταμένο κατακερματισμό του εμβρύου, με αποτέλεσμα να απαιτείται πολύς χρόνος για να εντοπιστεί ο κατάλληλος βιώσιμος ιστός μετά από λεπτομερή εξέταση των υπολειμμάτων. Αυτή η καθυστέρηση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη χρησιμότητα του ιστού. Από την άλλη, εάν το έμβρυο αποβληθεί σχετικά άθικτο, είναι πολύ πιο εύκολο να αποκτηθεί ο επιθυμητός ιστός με ελάχιστη καθυστέρηση. Επομένως, μένει να δούμε εάν οι διαδικασίες έκτρωσης θα επηρεαστούν από τη ζήτηση για φρέσκο άθικτο εμβρυϊκό ιστό, όπως προφανώς συνέβη στις αρχικές μελέτες στη Σουηδία” [8].

Επομένως, ο τύπος της διαδικασίας της έκτρωσης που εφαρμόζεται, επηρεάζει την ποιότητα του λαμβανόμενου ιστού. Η υστερεκτομή (η αφαίρεση δηλαδή και της μήτρας μαζί με το έμβρυο) παρέχει ποιοτικά ανώτερο ιστό, επειδή είναι ελάχιστα τραυματική για το έμβρυο. Αυτή η τεχνική όμως παρουσιάζει τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την έγκυο. Ο τοκετός με καισαρική τομή παρέχει παρόμοια ποιότητα εμβρυϊκού ιστού με την υστερεκτομή. Η κοιλιά και η μήτρα της γυναίκας τέμνονται χειρουργικά για να επιτραπεί η αφαίρεση του εμβρύου. Αντίθετα, η πιο συνηθισμένη διαδικασία της διαστολής και της αναρρόφησης, που είναι και η λιγότερο επικίνδυνη για την έγκυο, είναι η πιο καταστροφική για το έμβρυο και δεν προσφέρει ατραυματικούς ιστούς και όργανα [9].

Το μεταμοσχευτικό υλικό συνήθως λαμβάνεται από έμβρυα ηλικίας 12-18 εβδομάδων κύησης. Το έμβρυο σε αυτό το στάδιο έχει καλά ανεπτυγμένες φυσικές και νευρολογικές αντιδράσεις στον πόνο. Υπάρχουν πλέον αρκετές ενδείξεις ότι τα έμβρυα αισθάνονται τον πόνο ήδη από τον 3ο μήνα [10]. Ο εμβρυϊκός ιστός για μεταμόσχευση πρέπει να “συλλέγεται” μέσα σε λίγα λεπτά από τον τοκετό. Ιδανικά αυτό γίνεται με υστερεκτομή, δηλαδή με αφαίρεση του εμβρύου μαζί με τη μήτρα. Φάρμακα που μειώνουν τη φυσιολογική δραστηριότητα του εμβρύου πρέπει να αποφεύγονται διότι διαταράσσουν τις κυτταρικές λειτουργίες. Επομένως, το έμβρυο όταν ανοίγεται θα πρέπει να βρίσκεται σε μια κατάσταση όσο το δυνατόν πιο ζωντανή [11].

Σε καμιά από τις ανωτέρω μελέτες δεν αναφέρεται ότι τα έμβρυα προέρχονταν από θεραπευτικές εκτρώσεις.

2. Η άποψη ότι η έκτρωση και η μετέπειτα χρήση του εμβρυϊκού ιστού είναι δύο εντελώς ανεξάρτητες πράξεις και συνεπώς η χρήση αυτών των ιστών μπορεί να απομονωθεί ηθικά από οποιαδήποτε ανηθικότητα που σχετίζεται με την έκτρωση, είναι πλήρως εσφαλμένη

Τα στοιχεία που υποστηρίζουν την άμεση σχέση μεταξύ των εκτρώσεων και της παραγωγής διαφόρων φαρμάκων και εμβολίων είναι αδιαμφισβήτητα. Αλλά για να εκτιμηθεί πλήρως ο βαθμός της συνεργασίας, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τη βιωσιμότητα των ιστών και των κυττάρων. Στην έρευνα κατά την οποία χρησιμοποιείται εμβρυϊκός ιστός, όπως και σε κάθε τύπο μεταμόσχευσης ανθρώπινου ιστού ή οργάνου, είναι σημαντικό τα δείγματα που συλλέγονται να αποτελούνται από ζωντανούς ιστούς. Ο νεκρός ιστός είναι άχρηστος. Δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί μια έκτρωση και κατόπιν να αποφασιστεί ότι θα χρησιμοποιηθεί το εκτρωθέν έμβρυο για κυτταρική έρευνα. Από τα στοιχεία που παρατίθενται κατωτέρω, γίνεται φανερό ότι η απόφαση για τη χρήση εκτρωθέντος εμβρύου για κυτταρική έρευνα προηγείται της έκτρωσης και επομένως οι δύο πράξεις συνδέονται ηθικά κατά τρόπο άμεσο.

Οι Mahowald και συν. αναφέρουν ότι ένα έμβρυο μετά την έξοδό του από τη μήτρα μπορεί να επιβιώσει για μικρό χρονικό διάστημα μέχρι να επέλθει ο θάνατος. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου και για μερικές ακόμα ώρες (εφόσον συντηρηθεί κατάλληλα) ο ιστός είναι ακόμα ζωντανός και συνεπώς ικανός να λειτουργήσει, αν μεταμοσχευθεί σε άλλο ζωντανό οργανισμό. Αυτό ακριβώς ισχύει και με την βιωσιμότητα οργάνων και ιστών που λαμβάνονται από “πτωματικούς” δότες [12].

Μελέτες σε έμβρυα του δεύτερου τριμήνου δείχνουν ότι η μέση διάρκεια επιβίωσης εκτός της μήτρας, χωρίς παρέμβαση, είναι περίπου μια ώρα. Μια βρετανική μελέτη 1.306 ζωντανών γεννήσεων μεταξύ 20 και 23 εβδομάδων κύησης σημείωσε ότι στις 20 εβδομάδες ο μέσος χρόνος επιβίωσης του εμβρύου ήταν 80 λεπτά, ενώ στις 23 εβδομάδες ήταν 6 ώρες [13].

Είναι επομένως σημαντικό για τους ερευνητές που διεξάγουν πειράματα με εμβρυϊκό υλικό να αναπτύξουν μια μέθοδο προμήθειας των εμβρύων και των ιστών τους, όσο αυτά είναι ακόμη ζωντανά (φρέσκα). Ο κορυφαίος καθηγητής της εμβρυολογίας C. Ward Kischer αναφέρει: “Για να διατηρηθεί το 95% των κυττάρων, ο ζωντανός ιστός θα πρέπει να συντηρηθεί εντός πέντε λεπτών από την έκτρωση. Μέσα σε μια ώρα η φθορά των κυττάρων θα καταστήσει τα δείγματα άχρηστα” [14].

O διάσημος καθηγητής της Μικροβιολογίας και της Ανατομίας Leonard Hayflick, δημιουργός της WI-38, μιας από τις πρώτες εμβρυϊκές κυτταρικές σειρές, αναφέρει σε μια μελέτη του που δημοσιεύθηκε το 1961 ότι, εφόσον ο εμβρυϊκός ιστός που ελάμβαναν ήταν βιώσιμος, τα κύτταρα μπορούσαν να καλλιεργηθούν (δηλαδή κάποιες φορές ο εμβρυϊκός ιστός που ελάμβαναν δεν ήταν βιώσιμος). Και προφανώς για αυτό προσθέτει ότι προσπαθούσαν να ελαχιστοποιηθεί η χρονική περίοδος από τη λήψη του εμβρύου ή του εμβρυϊκού ιστού μέχρι την καλλιέργειά του in vitro. Τα βιώσιμα έμβρυα που χρησιμοποιήθηκαν τελικά για τη μελέτη ήταν 19. Ο αριθμός των ακατάλληλων εμβρύων δεν αναφέρεται στη μελέτη [15]. Σε μια ακόμα μελέτη του που δημοσιεύθηκε το 1965, όλα τα έμβρυα που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονταν από εκτρώσεις και ήταν περίπου 3 μηνών [16].

Ίσως η πιο παρεξηγημένη αντίληψη μεταξύ των θεολόγων και των ασχολούμενων με την ηθική επιστήμη είναι ότι οι εκτρώσεις δεν έγιναν με σκοπό τη δημιουργία εμβολίων. Κάποιοι φαντάζονται ότι όσοι εμπλέκονται στη δημιουργία των κυτταρικών σειρών δεν έχουν καμία σχέση με την ίδια την έκτρωση και επομένως δεν εγείρεται κανένα ηθικό ζήτημα. Δεν είναι όμως έτσι.  

Συνολικά τρεις εμπλέκονται στην έρευνα για τη δημιουργία της κυτταρικής σειράς: η μητέρα, ο γιατρός που κάνει την έκτρωση και ο ερευνητής που επιχειρεί την ανάπτυξη της κυτταρικής σειράς και όλοι μαζί μοιράζονται την ευθύνη αυτής της αποτρόπαιης πράξης. Η πρόθεση της μητέρας του εμβρύου στην πραγματικότητα μπορεί να μη σχετίζεται ούτε με την έρευνα για τα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα ούτε με τα φάρμακα και τα εμβόλια. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως, η πρόθεση του ερευνητή και του γυναικολόγου είναι αρκετά ξεκάθαρη. Δεν συντελείται απλά ένας φόνος εκ προμελέτης αλλά όλα γίνονται με σαφή πρόθεση ωφέλειας από τη δολοφονία της ανθρώπινης ζωής, με πιθανές προεκτάσεις εμπορευματοποίησης της διαδικασίας. Και στην περίπτωση πολλών εμβολίων, κάθε μία από τις εκτρώσεις πραγματοποιήθηκε με πλήρη γνώση εκ των προτέρων ότι το έμβρυο θα χρησιμοποιηθεί όχι αόριστα για κάποιο είδος μελλοντικής έρευνας αλλά για τη συγκεκριμένη πρόθεση δημιουργίας εμβολίων.

Πριν από την έκτρωση ενός εμβρύου, του οποίου ο ιστός θα χρησιμοποιηθεί για έρευνα, υπάρχουν ορισμένα βήματα που λαμβάνουν χώρα. Αυτά περιλαμβάνουν: τη λήψη της συναίνεσης της μητέρας και τη διεξαγωγή γενετικού ελέγχου (κληρονομικών νόσων), την επιλογή της μεθόδου αποβολής και τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων για τη βέλτιστη συγκομιδή. Για την παραγωγή της εμβρυϊκής κυτταρικής σειράς WI-38 ο Δρ. Stanley Plotkin αποκάλυψε ότι  το έμβρυο επιλέχθηκε από τον Sven Guard ειδικά για αυτόν τον σκοπό. Οι γονείς λέει, ήταν δυστυχώς παντρεμένοι και ζούσαν στην Στοκχόλμη. Προχώρησαν στην έκτρωση επειδή είχαν ήδη πολλά παιδιά. Δεν είχαν κάποιο ιστορικό κληρονομικής νόσου ή καρκίνου [17].

Οι Bo M. και συν. για τη δημιουργία της κυτταρικής σειράς Walvax-2, ως υποψήφιο υπόστρωμα για την παραγωγή εμβολίων, αναφέρουν: “Λάβαμε 9 έμβρυα μέσω αυστηρού ελέγχου με βάση προσεκτικά καθορισμένα κριτήρια. Πριν από τη μελέτη, καθορίσαμε αυστηρά τα κριτήρια ένταξης προκειμένου να εγγυηθούμε υψηλής ποιότητας κυτταρικό υλικό ως εξής: 1) ηλικία κύησης 2 έως 4 μήνες 2) πρόκληση τοκετού με τη μέθοδο του “water bag” 3) οι γονείς δε θα έπρεπε να έχουν έρθει σε επαφή με χημικά και ακτινοβολία 4) και οι δύο γονείς θα έπρεπε είναι καλά στην υγεία τους χωρίς νεοπλασματικές και κληρονομικές ασθένειες και χωρίς ιστορικό μεταμόσχευσης ανθρώπινου ιστού ή οργάνου στις οικογένειές τους τις προηγούμενες 3 γενιές και 5) δε θα έπρεπε να υπάρχει καμία αναφορά για μολυσματικές ασθένειες. Οι ιστοί από τα “φρέσκα” αποβληθέντα έμβρυα στάλθηκαν αμέσως στο εργαστήριο για την παρασκευή των κυττάρων” [18].

Ο Δρ. van Der Eb, δημιουργός των δύο κυτταρικών σειρών, HEK 293 και PER.C6, που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή των εμβολίων για τον Covid 19, αναφέρει: “αυτό που θα ήθελα να κάνω λοιπόν είναι να σας περιγράψω πώς και γιατί δημιουργήσαμε δύο διαφορετικές κυτταρικές σειρές ανθρώπινων εμβρύων που έχουν υποστεί μετατροπή από αδενοϊό και ονομάζονται HEK 293 και PER.C6. Και οι δύο κυτταρικές σειρές δημιουργήθηκαν στο εργαστήριό μου, όπως επίσης και το αρχικό υλικό, τα κύτταρα, παρασκευάσθηκαν από εμένα προσωπικά στο πανεπιστήμιο του Leiden. Η κυτταρική σειρά  HEK293 παρασκευάστηκε από τον Frank Graham το 1973 με ανθρώπινα εμβρυϊκά κύτταρα νεφρού που ελήφθηκαν από εμβρυϊκό ιστό από εμένα προσωπικά ένα χρόνο πριν από αυτό, έτσι ήταν πιθανότατα το 1972. Η ακριβής ημερομηνία δεν είναι πλέον γνωστή. Το έμβρυο, από όσο μπορώ να θυμηθώ, ήταν απολύτως φυσιολογικό. Οι λόγοι για την έκτρωση ήταν άγνωστοι σε μένα. Πιθανόν να τους ήξερα τότε, αλλά χάθηκαν όλες αυτές οι πληροφορίες……..Η κυτταρική σειρά PER.C6 παρασκευάστηκε από τους Ron Bout και Frits Fallaux το 1995 από καλλιέργειες εμβρυϊκού αμφιβληστροειδούς που έγιναν από εμβρυϊκό ιστό από εμένα δέκα χρόνια πριν, το 1985…… Οπότε απομόνωσα τον αμφιβληστροειδή από ένα υγιές έμβρυο ηλικίας 18 εβδομάδων. Δεν υπήρχε τίποτα παθολογικό όσον αφορά το οικογενειακό ιστορικό και η εγκυμοσύνη ήταν απολύτως φυσιολογική μέχρι τις 18 εβδομάδες. Ήταν μια προκλητή αποβολή που έγινε για κοινωνικούς λόγους, απλώς επειδή η γυναίκα ήθελε να απαλλαγεί από το έμβρυο. Η μητέρα ήταν απολύτως φυσιολογική. Έκανε τουλάχιστον δύο παιδιά αργότερα στο ίδιο νοσοκομείο στο Λέιντεν, τα οποία ήταν απολύτως υγιή (προσπαθεί να πείσει για την άριστη ποιότητα της κυτταρικής σειράς). Ο πατέρας δεν ήταν γνωστός, ούτε στο νοσοκομείο, ήταν άγνωστος, και αυτός ήταν, στην πραγματικότητα, ο λόγος που ζητήθηκε η έκτρωση” [19]. Επομένως, φαίνεται καθαρά ότι για τις κυτταρικές σειρές που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία των εμβολίων κατά του κορονοϊού, τα κύτταρα ελήφθησαν από υγιή έμβρυα προκλητών, δηλαδή ηθελημένων, εκτρώσεων.

Οι γυναίκες που σκέφτονται να κάνουν έκτρωση είναι πιο πιθανό να την πραγματοποιήσουν εάν τους δοθεί η δυνατότητα να δωρίσουν το έμβρυο για έρευνα. Μια μελέτη στο Canadian Medical Association Journal [20] ανέφερε ότι “από τις 122 γυναίκες που δήλωσαν ότι θα σκέφτονταν την έκτρωση εάν ήταν έγκυες, οι 21 (17,2%) δήλωσαν ότι θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν έκτρωση εάν μπορούσαν να δωρίσουν ιστό για μεταμοσχεύσεις εμβρυϊκού ιστού και οι 24 (19,7%) ήταν αβέβαιες”. Επομένως, η πιθανότητα “αξιοποίησης” του εμβρύου ενθαρρύνει την απόφαση της μητέρας για έκτρωση.

3. Η άποψη ότι ελάχιστα έμβρυα χρησιμοποιήθηκαν και ότι δεν χρησιμοποιούνται πλέον άλλα έμβρυα είναι επίσης πλήρως εσφαλμένη

Ενώ κάθε μεμονωμένη κυτταρική σειρά περιέχει τα κύτταρα ενός μόνο εμβρύου, πάρα πολλά έμβρυα εκτρώσεων χρησιμοποιούνται στη διαδικασία δημιουργίας μιας κυτταρικής σειράς. Για παράδειγμα, ο Stanley Plotkin παραδέχτηκε ότι σε μία μόνο μελέτη εμβολίου χρησιμοποιήθηκαν 76 έμβρυα εκτρώσεων [21].

Η τροφοδοσία της έρευνας που βασίζεται σε ανθρώπινο εμβρυϊκό ιστό είναι πάρα πολύ καλά κρυμμένη από τα ραντάρ και τα φώτα της δημοσιότητας. Δύο είναι οι κύριες πηγές τροφοδοσίας εμβρύων. Η μια είναι τα ανθρώπινα έμβρυα που προέρχονται από τις εκτρώσεις. Η δεύτερη κύρια πηγή εμβρύων είναι αυτά που προέρχονται μετὰ απὸ εξωσωματικὴ γονιμοποίηση, δηλαδή έμβρυα που γεννιούνται στο εργαστήριο και όχι σε ενδομήτριες συνθήκες.

Μια μελέτη που δίνει ανοιχτά ένα μικρό μέρος των σχετικών στοιχείων, αποτελεί μια πρόσφατη δημοσίευση, στην οποία παρουσιάζεται ο συνολικός αριθμός των ανθρώπινων εμβρύων που χρησιμοποιήθηκαν στο Βέλγιο για ερευνητικά πρωτόκολλα από το 2007 έως το 2015. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης, χρησιμοποιήθηκαν μόνο στο Βέλγιο 15.811 έμβρυα σε 36 ερευνητικά πρωτόκολλα κατά το ανωτέρω διάστημα. Το 66% αυτών, δηλαδή τα 10.492 ήταν “φρέσκα” υπεράριθμα έμβρυα εξωσωματικών γονιμοποιήσεων, ακατάλληλα για μεταφορά ή κατάψυξη, το 26% (4.083 έμβρυα) ήταν υπεράριθμα κατεψυγμένα έμβρυα των οποίων οι γονείς δεν επιθυμούσαν άλλο παιδί και το υπόλοιπο 8% (1.236 έμβρυα) ήταν έμβρυα που δημιουργήθηκαν ειδικά για την έρευνα. Στοιχεία για τον αριθμό των εμβρύων και των εμβρυϊκών ιστών που προέρχονται από εκτρώσεις δε δόθηκαν στην μελέτη [22]. Αν και τα στοιχεία  δεν αποκαλύπτονται, γνωρίζουμε όμως ότι αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ, όπως το Νιου Τζέρσεϊ και η Καλιφόρνια, έχουν διαθέσει κεφάλαια για την έρευνα των βλαστοκυττάρων, όπως αναφέρεται σε δημοσίευση του 2006. Στην ίδια μελέτη αναφέρεται ότι η πώληση εμβρυϊκών ιστών ή εμβρύων απαγορεύεται σχεδόν από τις μισές πολιτείες των ΗΠΑ, άρα προφανώς επιτρέπεται από τις άλλες μισές. Οι νόμοι στην Καλιφόρνια, το Κονέκτικατ, τη Μασαχουσέτη και το Νιου Τζέρσεϊ ενθαρρύνουν την έρευνα σε εμβρυϊκές σειρές, συμπεριλαμβανομένων και των κλωνοποιημένων εμβρύων [23].

Εφόσον τα εμβόλια και τα λοιπά φάρμακα που παρασκευάζονται με τη βοήθεια των εμβρυϊκών κυτταρικών σειρών είναι νόμιμα, δεν είναι δυνατό να σταματήσει η έρευνα σε αυτόν τον τομέα, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται συνεχώς όλο και περισσότερα έμβρυα. Για παράδειγμα, το 1982 βρέθηκαν 16.500 έμβρυα στο σπίτι ενός πρώην ιδιοκτήτη εργαστηρίου στις ΗΠΑ [24]. Το 2003 αποκαλύφθηκε ότι μια ολλανδική εταιρεία προμηθευόταν έμβρυα εκτρώσεων από τη Νέα Ζηλανδία [25]. Το 2019 στις ΗΠΑ  βρέθηκαν 2.200 συντηρημένα έμβρυα στο σπίτι γυναικολόγου μετά το θάνατό του [26]. Άρθρα σε περιοδικά συζητούν ανοιχτά για το οικονομικό μέγεθος της επιστήμης που ασχολείται με την εκμετάλλευση εμβρυϊκών ιστών στη Βρετανία [27].

4. Η άποψη ότι τα εμβόλια που κυκλοφορούν στην πατρίδα μας για τον κορωνοϊό δεν περιέχουν κύτταρα από έμβρυα προερχόμενα από εκτρώσεις είναι επίσης μερικώς εσφαλμένη

Από τα τέσσερα εμβόλια που κυκλοφορούν στην πατρίδα μας, τα δύο (AstraZeneca και Johnson & Johnson) χρησιμοποιούν εμβρυϊκές κυτταρικές σειρές στα στάδια της παραγωγής τους και των επιβεβαιωτικών ελέγχων και τα άλλα δύο (Moderna και Pfizer) μόνο στο στάδιο των επιβεβαιωτικών ελέγχων. Τα εμβόλια τα οποία κατά το στάδιο της παραγωγής τους χρησιμοποιούν εμβρυϊκές κυτταρικές σειρές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι περιέχουν κυτταρικά υπολείμματα από το έμβρυο που εκτρώθηκε, τα οποία δεν είναι δυνατό να απομακρυνθούν 100% κατά τη διάρκεια της διαδικασίας καθαρισμού [28-30].

Συμπερασματικά, το άλλοτε ευγενές λειτούργημα της ιατρικής επιστήμης έχει πλέον μολυνθεί από θεωρίες και πρακτικές, σύμφωνα με τις οποίες η ανθρώπινη ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα απλό εμπόρευμα που μπορεί να κοπεί από τη μήτρα, να συσκευαστεί, να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, να αγοραστεί και να πωληθεί με βάση την αντίληψη ότι η επιστημονική έρευνα πρέπει να προωθηθεί με κάθε κόστος. Ωστόσο, όταν κάποιος εκτελεί μια πράξη που έχει σκοπό να αποφέρει όφελος για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, ζημιώνεται όμως από αυτήν ένας αθώος, τότε η πράξη δεν είναι σύμφωνη με τη χριστιανική ηθική. Στην πραγματικότητα, είναι ωφελιμισμός, μια ηδονιστική θεωρία που προωθεί τη μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ωφέλεια για τον μεγαλύτερο κατά το δυνατόν αριθμό ατόμων. Δυστυχώς, αντί να ανέβουμε πνευματικά και να μοιάσουμε στο Δημιουργό μας, φαίνεται ότι επιστρέφουμε σε μια ηθικά διεφθαρμένη φιλοσοφία, που έχει ως αρχή την επιβίωση του ισχυρότερου.

 

Βιβλιογραφία

1. Kischer CW. A Commentary on the Beginning of Life: A View From Human Embryology. Linacre Q. 1996; 63: 73-78
2. Greely HT, Hamm T, Johnson R, et al. The ethical use of human fetal tissue in medicine. Stanford University Medical Center Committee on Ethics. N Engl J Med 1989; 320:1093-1096
3. Rojansky N. and Schenker JG. The use of fetal tissue for therapeutic applications. Int J Gynecol Obstet 1993; 41: 233-240
4. Annas GJ, Elias S. The politics of transplantation of human fetal tissue. N Engl J Med 1989 320: 1079-1082
5. Garry DJ, Caplan AL, Vawter DE, Kearney W. Are there really alternatives to the use of fetal tissue from elective abortions in transplantation research? N Engl J Med 1992; 26;327(22):1592-1595
6. Sabin AB, Olitsky PK. Cultivation of Poliomyelitis Virus in vitro in Human Embryonic Nervous Tissue. Proceedings of the Society for Experimental Biology and Medicine, 1936; 34: 357-359
7. Thicke JC, Duncan D, Wood W, et al. Cultivation of poliomyelitis virus in tissue culture. Can J Med Sci. 1952;30:231-245
8. Keith A. Crutcher. Fetal Tissue Research: The Cutting Edge? Linacre Q. 1993; 60:10-19
9. Frankowska AM, Note, Fetal Tissue Transplants: A Proposal to Amend the Uniform Anatomical Gift Act, 1989 U. ILL. L. REV. 1095, 1097, https://archive.org/stream/indianalawreview26293unse/indianalawreview26293unse_djvu.txt
10. Derbyshire SWG, Bockmann JC. Reconsidering fetal pain J Med Ethics 2020;46:3–6
11. Peter McCullagh: “The Foetus As Transplant Donor the Scientific, Social, and Ethical Perspectives” Wiley; 1987
12. Mahowald MB, Silver J, Ratcheson RA. The Ethical Options in Transplanting Fetal Tissue. The Hastings Center Report 1987; 17: 9-15
13. Macfarlane PI, Wood S, Bennett J. Non-viable delivery at 20–23 weeks gestation: observations and signs of life after birth. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed 2003; 88:F199–F202
14. https://www.issues4life.org/pdfs/CommercialMarketsCreatedByAbortion-ProfitingFromTheFetalDistributionChain.pdf
15. Hayflick L., Moorhead PS. The serial cultivation of human diploid cell strains. Exp Cell Res 1961; 25:585-621
16. Hayflick L. The limited in vitro lifetime of human diploid cell strains. Exp Cell Res 1965; 37:614-36
17. Gamma Globulin Prophylaxis; Inactivated Rubella Virus; Production and Biologics Control of Live Attenuated Rubella Virus Vaccines: Discussion on Session V. Am J Dis Child. 1969;118(2):372–381
18. Bo M, Li-Fang H, Yi-Li Z. Et al. Characteristics and viral propagation properties of a new human diploid cell line, walvax-2, and its suitability as a candidate cell substrate for vaccine production. Hum Vaccine Immunother 2015; 11(4):998-1009
19. Meeting transcript; USA FDA: Center for Biologics Evaluation & Research, Vaccines and related biological products advisory comittee, 16/5/2001, https://wayback.archive-it.org/7993/20170404095417/https:/www.fda.gov/ohrms/dockets/ac/01/transcripts/3750t1_01.pdf%5D
20. Martin DK, Maclean H, Lowy FH, Williams JV, Dunn EV. Fetal tissue transplantation and abortion decisions: a survey of urban women. Can Med Assoc J. 1995;,153: 545-552
21. https://cogforlife.org/wp-content/uploads/Plotkin76Fetuses.pdf
22. Pennings G, Segers S, Debrock S, et al. Human embryo research in Belgium: an overview. Fertil Steril 2017; 108:96-107
23. Ostrer H, Wilson DI, Hanley NA. Human embryo and early fetus research. Clin Genet 2006: 70: 98–107
24. https://www.nytimes.com/1985/08/29/us/16500-fetuses-to-get-burial-after-long-fight-on-funeral.html
25. https://web.archive.org/web/20030710230811/https://www.nzherald.co.nz/storydisplay.cfm?storyID=3503775&thesection=news&thesubsection=general
26. https://www.nytimes.com/2019/09/14/us/dr–ulrich–klopfer–fetal–remains.html
27. Kent J. The fetal tissue economy: From the abortion clinic to the stem cell laboratory. Social Science & Medicine 2008; 67(11):1747-1756
28. https://lozierinstitute.org/update-covid-19-vaccine-candidates-and-abortion-derived-cell-lines/
29. Besnard L, Fabre V, Fettig M, et al. Clarification of vaccines: An overview of membrane based technology trends and best practices. Biotechnol Adv. 2016;34(1):1-13

Cherradi Y, Merdy SL, Sim LJ, et al. Filter-based clarification of viral vaccines and vectors.

Πηγή

Το καραβάκι της ιστορίας

Αναρτήθηκε από Οι μάσκες πέφτουν

 https://enromiosini.gr/arthrografia/sokaristika-stoicheia-gia-tin/

 

Οἱ ὑβριστές τῆς Παναγίας καί ἡ θλιβερή χλιαρότητα τῶν δικών μας ἀντιδράσεων

 

     Τρομακτικό τό συναίσθημα τῆς βλασφημίας, ὅσο καί ἄν κάθε χρόνο τέτοιες μέρες (ὅπως καί λίγο πρίν τό ἐκάστοτε Πάσχα) ἔχει καταντἠσει πιά συνήθεια νά λυσσομανοῦν τά ἔνσαρκα ὀρφανά τῶν δαιμόνων, συκοφαντώντας καί χλευάζοντας τά ἱερά καί ὅσιά μας. Μά αὐτό δέν σημαίνει πώς συνηθίζεται κιόλας. Καί φέτος, μέ ἀνοιχτές καί πυοφοροῦσες μάλιστα τίς πληγές ἀπό τήν κτηνωδία τῆς ὑγειοναζιστικῆς δικτατορίας πού ἐδῶ καί δύο χρόνια διαλύει τίς ζωές μας καί διώκει ἀνοιχτά τήν πίστη μας, ἡ ὀδύνη ἦταν πολλαπλή. Ἦταν ἐξάλλου καί ὑπέρμετρα πιό χυδαία καί σοκαριστική ἠ ἐπίθεση.

     Καί δέν ἦταν μόνο τό γνωστό πλέον τερατούργημα μέ τόν «ἐπιστήμονα» - κυβερνητικό πλασιέ τῆς δῆθεν πανδημίας (καί γκαιμπελίσκο τῆς φασιστικῆς ὑστερίας), μέ τή χυδαία ὕβρι ἀπέναντι στό πάνσεπτο πρόσωπο τῆς Παναγιᾶς μας. Ἀκόμη πιό χυδαία καί βλάσφημη ἴσως ἀλητεία εἴδαμε καί ἀπό ἔτερο γνωστό τζουτζέ τοῦ ψευτοπροδευτικοῦ νεοελληνέζικου ὑπονόμου, πού προσπαθεῖ ἐδῶ καί πολλά χρόνια ὁ κακομοίρης νά ὑποδυθεῖ εἰς μάτην τόν ταλαντοῦχο συγγραφέα καί πού στή μανιώδη ἀπόπειρα νά ἀντισταθμίσει μέ κάτι ἄλλο τή σεσημασμένα ἄδεια ὕπαρξή του, βρῆκε τρόπο νά κρατήσει ἐπαφή μέ τή δημοσιότητα, μέ ἕνα φρικῶδες χλευαστικό «διήγημα». Ἕνα «διήγημα» πού - μέσω μίας λεπτομερῶς διεστραμμένης μυθοπλασίας (ἀπό φρίκη ἀρνοῦμαι νά γράψω περισσότερα). Ἔνα σιχαμερό καί ἀποτρόπαιο σκουπίδι δηλαδή, πού εἶναι ἀδύνατον νά τό διαβάσεις, χωρίς νά κινδυνεύσεις μέ πολλαπλά ἐγκεφαλικά καί ἐπίσης δίχως νά κλάψεις πικρά γιά τήν κτηνώδη κατάσταση στήν ὁποία ἔχουν φτάσει κάποιοι (ἀτυχῶς αὐτοπροσδιοριζόμενοι ἀκόμη ὡς ἀνθρώπινα πλάσματα), ἀλλά τελικά καί ὅλοι μας ὡς κοινωνία, ἀπό τή στιγμή πού ἀνεχόμαστε τέτοια ἄρρητα κοπρουργήματα, χωρίς νά ξεσηκωνόμαστε.

     Καί μιλώντας γιά ξεσηκωμό, φυσικά δέν ἐννοῶ ἀστεῖες «ἀντιδράσεις» σάν το ψοφοδεές ἀνακοινωθέν τῆς διαρκοῦς Συνόδου ἀπέναντι στόν Μόσιαλο (γιά τόν Χωμενίδη μάλιστα, παρότι ἐπίσης γνώριζε, δέν ἔκαμε κἄν τήν παραμικρή μνεία) ἤ σάν τίς λοιπές ἀγαπουλιάρικες δηλώσεις κληρικῶν καί «εὐσεβῶν» χριστιανούληδων, δηλώσεις τοῦ τύπου «ὁ Θεός νά τόν λυπηθεῖ». ἤ (ἀκόμη χειρότερα) «ὁ Θεός δέν ἔχει ἀνάγκη τή δική μας ὑπεράσπιση». Καί θά εἴμαι ξεκάθαρος: τό τί θά κάνει ὁ Θεός εἶναι δικό Του ζήτημα, το θέμα ὅμως εἶναι τί περιμένει ἀπό ἐμᾶς καί τί ὀφείλουμε νά κάνουμε ἐμεῖς. Καί τό ὅτι δέν μᾶς ἔχει ἀνάγκη, εἶναι ἐπίσης προφανές, ἀλλά τό θέμα εἶναι τί ἔχουμε ἐμεῖς ἀνάγκη γιά τούς ἑαυτούς μας. Ἐδῶ δέν χωρᾶνε σιωπές, δέν χωρᾶνε συμβιβαστικές ἀστειότητες, δέν χωράει τό νά «γυρίσεις καί τό ἄλλο μάγουλο». Ἐδῶ δέν κακολογοῦν ἐμᾶς γιά νά προσπαθήσουμε νά τό ὑπομείνουμε μέ ταπεινοφροσύνη, ἐδῶ ὑβρίζουν τόν Θεό μας καί τήν πάναγνη Μητέρα Του, ἐδῶ χυδαιολογοῦν καί περιπαίζουν ἐν οὐ παικτοῖς. Καμία σιωπή ἐδῶ δέν δικαιολογεῖται, ἀλλά οὔτε καί καμία χλιαρότητα. Κι οὔτε μπορεῖ νά γίνει ἀνεκτό κανένα δαιμονισμένο ἄταφο κουφάρι, πού περιφέρεται ἀσύδοτο μέ τήν ψευτοπροοδευτική του προβιά καί κοπρίζει ἀνενόχλητο πάνω στά πάνσεπτα ὅσια καί ἱερά μας.

     Τό λιγότερο πού θά ἔπρεπε συνεπῶς νά συμβαίνει αὐτή τή στιγμή εἶναι νά εἴμαστε ὅλοι μας στα κάγκελα, κλῆρος καί λαός, μέχρι νά ζητήσει συγγνώμη ὁ τρισάθλιος ψευτοδιανοούμενος καί μέχρι νά ἀναιρέσει ὁ πανάθλιος ψευτοεπιστήμονας (καί συνάμα βεβαίως νά πάψει ἄμεσα νά ἐκπροσωπεῖ διεθνῶς τή χώρα μας στό ὁτιδήποτε). Θά ἔπρεπε νά εἴμαστε στά κάγκελα καί γιά τόν κυβερνητικό συρφετό πού συνεχίζει νά τόν καλύπτει σιωπηλά (καί ἐπομένως νά συναινεῖ ἀναφανδόν μέ τήν ἀδιανόητη βλασφημία). Καί ἐπίσης, εἰδικά οἱ ἐπίσκοποι, ἀντί γιά χλιαρές κενοτιποτολογίες, θά ὄφειλαν νά δοῦν - ἔστω καί σέ αὐτό - τί ὁρίζουν μέ τόση σαφήνεια οἱ Ἱεροί Κανόνες ἀπέναντι στήν αἰσχρή βλασφημία καί νά πράξουν ἐπιτέλους ἀνάλογα. Μήπως καί κατορθώσουν νά μᾶς δείξουν δηλαδή, ἔστω καί κατ’ ἐξαίρεσιν, τό σθένος τους καί σέ κάποιο ἀπό τά πραγματικά σοβαρά ζητήματα. Ὄχι μόνο στούς ἐκβιασμούς τῶν άνεμβολίαστων πιστῶν, στίς διώξεις τῶν παραδοσιακῶν ἱερέων καί στήν εύλαβική ἐφαρμογή τῶν φασιστικῶν μέτρων τῆς ἀντίχριστης δυστοπίας.

     Χωρίς βέβαια αὐτό νά σημαίνει πώς εἴμαστε τόσο ἀνόητοι, ὥστε νά περιμένουμε τό παραμικρό πλέον ἀπό αὐτούς. Τό τί ὅμως θα ἔπρεπε καί στό θέμα αὐτό νά πράξουν, ὀφείλουμε νά τό ποῦμε. Ὅπως καί τό ὅτι γιά μιά ἀκόμη πολλοστή φορά - ὅπως ἀκριβῶς καί ἐμεῖς, ἔτσι καί αὐτοί - «ἐζυγίσθησαν, ἐμετρήθησαν καί εὐρέθησαν ἐλλιπεῖς». Εῖναι δυστυχῶς ἀπολύτως βέβαιο πώς δέν θά εἶναι καί ἡ τελευταία…

 Νεκτάριος  Δαπέργολας, Διδάκτορ Ἱστορίας

https://trelogiannis.blogspot.com/2021/12/blog-post_542.html

Ποιοί θα μείνουν έξω από την προστασία τού Θεού στα χρόνια του Αντιχρίστ...

ΘΕΜΑ: ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓ. Ι. ΠΟΠΟΒΙΤΣ-ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ...

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Mητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος_ Ὅσιος Πορφύριος «Τὸ...

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Mητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος_ Ὅσιος Πορφύριος «Τὸ...: Εμμανουήλ Λαμπάρδος, Χριστός Παντοκράτωρ (προτομή). Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών. * Ἁγία Εἰρήνη (Κανναβιῶν), 4.5.2020 Ἔτη πολλὰ...

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: Χριστός γεννᾶται...,Μεγάλυνον ψυχή μου...,Μυστήριον...

Κάνει κρύο εδώ (video - έκτρωση)

Στο Τέξας, η απαγόρευση της έκτρωσης του παιδιού που χτυπά η καρδιά του, αφορά και τη φαρμακευτική άμβλωση!

 

Ο σεβασμός στην αγέννητη ζωή επιβεβαιώνεται με πράξεις!

Από THE TEXAS TRIBUNE

Από την  Eleanor Klibanoff

2 Δεκεμβρίου 2021

Το Τέξας απαγορεύει όχι μόνο τις χειρουργικές αλλά και τις φαρμακευτικές αμβλώσεις μετά την 7^η εβδομάδα της κύησης εφόσον είναι ανιχνεύσιμη καρδιακή λειτουργία. Ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή επιβεβαιώνεται με πράξεις.

Από σήμερα, σύμφωνα με το νέο νόμο που δεν επιτρέπει την άμβλωση  εφόσον ανιχνεύεται καρδιακή λειτουργία (περίπου στην 6^η εβδομάδα κύησης) περιορίζεται και η χρήση των  φαρμάκων που προκαλούν άμβλωση και αποτελούν τη  πιο κοινή μέθοδο άμβλωσης στο Τέξας.

Ο νόμος καθιστά κακούργημα την παροχή φαρμακευτικών σκευασμάτων με σκοπό την άμβλωση μετά από επτά εβδομάδες εγκυμοσύνης, κρατώντας αποστάσεις από τους ομοσπονδιακούς κανονισμούς των ΗΠΑ. Επίσης, θεωρείται ποινικό αδίκημα η αποστολή των εκτρωτικών φαρμακευτικών ουσιών  μέσω ταχυδρομείου.

Η ιατρική άμβλωση είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο οι γυναίκες στο Τέξας τερματίζουν την εγκυμοσύνη τους, σύμφωνα με τα κρατικά στοιχεία.

Αυτοί οι νέοι περιορισμοί είναι το αποτέλεσμα της δράσης  των υπερασπιστών της αγέννητης ζωή μετά από τη διαπίστωση της αύξησης των «αυτοδιαχειριζόμενων» αμβλώσεων, κατά τις οποίες οι έγκυες λαμβάνουν τα φάρμακα από εξωτερικούς ή ακόμη και διεθνείς παρόχους, με ή χωρίς ιατρική συνταγή.

Σύμφωνα με τις ενδείξεις, οι περισσότερες γυναίκες στρέφονται στις «αυτοδιαχειριζόμενες» καλούμενες αμβλώσεις, όταν η «νόμιμη άμβλωση» είναι περιορισμένη. Οι Τεξανές δεν έχουν πρόσβαση στην άμβλωση μετά από περίπου έξι εβδομάδες εγκυμοσύνης ήδη από την 1η Σεπτεμβρίου 2021, όταν τέθηκε σε ισχύ η νέα απαγόρευση.

Τί είναι η φαρμακευτική άμβλωση;

Η χημική ή φαρμακευτική άμβλωση είναι όταν μια έγκυος παίρνει δύο διαφορετικά φάρμακα, τη μιφεπριστόνη και τη μισοπροστόλη, με διαφορά 24 έως 48 ωρών, για να προκαλέσει έκτρωση του παιδιού που κυοφορεί.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, FDA,  έχει καθορίσει ότι μια έγκυος μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτά τα φάρμακα έως και 70 ημέρες μετά τον τελευταίο εμμηνορροϊκό κύκλο της  ή περίπου τις πρώτες 10 εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Αλλά ο FDA απαιτεί το φάρμακο να χορηγείται απευθείας από πάροχο υγειονομικής περίθαλψης και όχι από φαρμακείο.

Ακόμη και πριν από αυτόν τον νέο νόμο, το Τέξας είχε ήδη επιβάλει πρόσθετους περιορισμούς στην πρόσβαση στα φάρμακα που προκαλούν άμβλωση. Το Τέξας είναι μία από τις τουλάχιστον 19 πολιτείες που δεν επιτρέπουν στις  ασθενείς τη χρήση της διαδικτυακής επίσκεψης σε γιατρό για να λάβουν εκτρωτικά σκευάσματα, σύμφωνα με το The Kaiser Family Foundation. Το κράτος απαιτεί αυτά τα φάρμακα να συνταγογραφούνται αυτοπροσώπως από γιατρό.

Προς ενίσχυση της αποτελεσματικότητας αυτού του νέου νόμου, το Τέξας απαριθμεί 27 διαφορετικές πιθανές επιπλοκές ως αποτέλεσμα της χρήσης του σχήματος των δύο εκτρωτικών ουσιών, της μιφεπριστόνης και της μισοπροστόλης, που κυμαίνονται από την ατελή έκτρωση έως το θάνατο της ασθενούς και τις επιπλοκές σε μελλοντικές εγκυμοσύνες.

Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών του Τέξας, η χημική άμβλωση ήταν η πιο κοινή μέθοδος άμβλωσης στο Τέξας, αντιπροσωπεύοντας το 53% όλων εκτρώσεων  στο 2020.

Και οι διεθνείς πάροχοι εκτρωτικών ουσιών υφίστανται περιορισμούς.

Ο νέος νόμος του Τέξας διευκρινίζει επίσης ότι κανείς δεν μπορεί να παρέχονται φάρμακα για την άμβλωση «μέσω  courier, delivery, ή άλλης ταχυδρομικής υπηρεσίας». Συχνά η «αυτοδιαχειριζόμενη άμβλωση», προϋποθέτει την παραγγελία φαρμάκων που προκαλούν άμβλωση μέσω διαδικτύου, με ή χωρίς ιατρική συνταγή, από γιατρούς, φαρμακεία και άλλους παρόχους εκτός πολιτείας ή από το εξωτερικό.

Το Τέξας απαιτούσε ήδη τη χορήγηση του φαρμάκου από γιατρό αυτοπροσώπως. Αυτή η συγκεκριμένη ρήτρα της απαγόρευσης της ταχυδρομικής παράδοσης αντιμετωπίζει την έντονη ανησυχία μεταξύ υποστηρικτών της αγέννητης ζωής, ότι οι ασθενείς θα προσπαθήσουν  να παρακάμψουν την απαιτούμενη επίσκεψη στο γιατρό παίρνοντας τα φάρμακα μέσω ταχυδρομείου, ειδικά με τους νέους περιορισμούς της πολιτείας που απαγορεύουν τις αμβλώσεις μετά από περίπου έξι εβδομάδες.

Η FDA προσπάθησε ήδη να πατάξει ορισμένους παρόχους, και εκτός συνόρων, που παρέχουν φάρμακα που προκαλούν άμβλωση στις γυναίκες σε περιοχές που έχουν περιορισμένη πρόσβαση στη «διαδικασία».

Ο νομοθετικός διευθυντής του «Texas Right to Life», «Texas Δικαίωμα στη Ζωή», John Seago, δήλωσε ότι ελπίζει ότι αυτός ο νέος νόμος θα γίνει η αρχή στη προσπάθεια της πολιτείας να χαλιναγωγήσει τους διαδικτυακούς και εκτός της πολιτείας παρόχους εκτρώσεων.

«Βλέπουμε αυτόν τον νόμο ως κομμάτι από το μέλλον του αγώνα υπέρ της ζωής, ακόμα και μετά τον  ROE v. WADE ή ακόμα και αφού τα κράτη καταφέρουν να ψηφίσουν πολύ αυστηρούς νόμους υπέρ της ζωής», είπε ο Seago από το «Texas Right to Life».

 

https://www.texastribune.org/2021/12/02/texas-ban-medical-abortion/

https://www.afistemenaziso.gr/texts/legal/legal/texas-ban-medical-abortion

 

 http://aktines.blogspot.com/2021/12/blog-post_34.html

 

Η «ευαίσθητη» ανθρωποφαγία

 

Η «ευαίσθητη» ανθρωποφαγία

Η «ευαίσθητη» ανθρωποφαγία

Γράφει η Γιάννα Στεργίου

Αυτή την ώρα που μιλάμε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αιτωλοακαρνανίας βρίσκεται διασωληνωμένος και παλεύει για την επόμενη μέρα. Την ίδια ώρα πολλά ΜΜΕ, αυτόκλητοι υπερασπιστές του κυβερνητικού λόγου έχουν ξαμοληθεί σε μια πρωτοφανή κατασυκοφάντησή του. Γιατί ανερυθρίαστα και χωρίς ίχνος ηθικού φραγμού επιδίδονται σε έναν αγώνα ύβρεων, καταρών, χυδαιολογίας; Γιατί ο νοσηλευόμενος είναι ανεμβολίαστος.

Στην κοινωνία της ατομικής ευθύνης και της στοχοποίησης συνανθρώπων πλέον είναι επιτρεπτό να είσαι κανίβαλος. Είναι μάλλον παραπάνω από επιτρεπτό, είναι επιβεβλημένο. Η επίθεση σε ανθρώπους που χαροπαλεύουν ή πεθαίνουν από COVID-19, ενώ δεν έχουν εμβολιαστεί πηγάζει από το κυβερνητικό  ιδεολόγημα την ατομικής ευθύνης που στοχοποιεί συλλήβδην τους ανεμβολίαστους ως αντικοινωνικούς εγωιστές ή ψεκασμένους. Αδυνατούν να δουν την κοινωνία συλλογικά και αλληλέγγυα, αλλά μόνο ως ατομικές συμπεριφορές και ευθύνες.

Είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι—συνειδητά ή ασύνειδα—μιας κυβέρνησης που πετά το μπαλάκι στον καθένα μας ξεχωριστά και απαλλάσσεται από την ευθύνη των 100 νεκρών την ημέρα. Κοροϊδεύουν όλη μέρα τους θρήσκους για τον ανορθολογισμό τους, ενώ την ίδια στιγμή έχουν ανάγει σε θρησκεία, όχι την επιστήμη, αλλά τον πιο γκροτέσκο επιστημονισμό, με εκπροσώπους που θυμίζουν κομματικά όργανα.

Παρουσιάζονται ως οι υπεύθυνοι, οι άνθρωποι που σέβονται τον συνάνθρωπο—όχι γενικώς, τον εμβολιασμένο μόνο συνάνθρωπο—και δέχονται ασμένως κάθε κρατικό αυταρχισμό. Είναι μάλιστα τόσο «ευαίσθητοι» που θεωρούν ακόμη και το τιμωρητικό χαράτσι των 100 ευρών στους ηλικιωμένους δίκαιο. Αδιαφορούν για την ταξικότητα του μέτρου, για το γεγονός ότι βλάπτει τους φτωχούς, για τις συνέπειες που έχει η επιβολή του κράτους πάνω στα σώματά μας. Βρίσκουν σε όλα δικαιολογία, ακόμη και όταν ο ίδιος ο εμπνευστής του μέτρου, ο Πρωθυπουργός δηλώνει ευθαρσώς στην Washington Post ότι «κάνουμε τη ζωή δύσκολη σε όσους δεν θέλουν να εμβολιαστούν».

Είναι τόσο «ευαίσθητοι» και κοινωνικά «υπεύθυνοι» που καραδοκούν κάτω από κάθε είδηση θανάτου από κορωνοϊό να δουν εάν ο θανών ήταν ανεμβολίαστος, για να πανηγυρίσουν. Τι πανηγυρίζουν ακριβώς; Θανάτους συνανθρώπων. Και τώρα τι πανηγυρίζουν με την ασθένεια του Σεβασμιότατου; Τις δύσκολες ώρες που περνάει ένας άνθρωπος που το μόνο του σφάλμα ήταν ότι δεν εμβολιάστηκε, ενώ ποτέ δεν καταφέρθηκε εναντίον του εμβολίου και της επιστήμης.

Πανηγυρίζουν το γεγονός ότι βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση ένας άνθρωπος που μεταβίβαζε λόγια αγάπης και ενότητας και κήρυττε τον λόγο του Θεού σε όσους ελεύθερα ήθελαν να τον ακούσουν. Που προσπάθησε να κρατήσει τις εκκλησίες ανοιχτές, τον μόνο χώρο που διατήρησε τον κοινοτισμό, την ελπίδα και την αισιοδοξία σε μια εποχή δυστοπίας. Πώς τόλμησε εξάλλου να το κάνει; Η εποχή είναι εποχή διχασμού, εποχή κυνηγιού μαγισσών, εποχή αποκλεισμού ανθρώπων, ατομισμού και απομόνωσης!

Η στάση του Μητροπολίτη θα τους θυμίζει πάντοτε αυτό που ποτέ δεν κατάφεραν να είναι. Άνθρωποι ακέραιοι, ενωτικοί, με αγάπη για τον κάθε συνάνθρωπο και πίστη στην ελεύθερη επιλογή ακόμη και με κόστος.

agriniopress,         

http://aktines.blogspot.com/2021/12/blog-post_0.html

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ: ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΧΙΟΠΟΛΙΤΟΥ - ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ: ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΧΙΟΠΟΛΙΤΟΥ - ΦΩΤΗ...: ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ  ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΧΙΟΠΟΛΙΤΟΥ, Μαρτυρήσαντος έν Κυδωνίαις έν ετει αωζ', μηνός Νοεμβρίου κς'. Συνεγράφη δέ...

Η γενοκτονία τών αυτόχθονων Ινδιάνων της Αμερικής

40 Film (Full Movie)

Πρέπει να γίνεται διαπαιδαγώγηση των παιδιών στο γενετήσιο ένστικτο; - π...

Εμπιστεύομαι τον Θεό θα πει:

 

Εμπιστεύομαι τον Θεό θα πει:

α) Κάνω τόσα παιδιά όσα μου δώσει ο Θεός και όχι όσα θέλω εγώ, παίρνοντας μέτρα αποφυγής τεκνογονίας, γιατί πιστεύω, ότι ο Θεός όσα και αν μου δώσει, θα μου δώσει και τη δύναμη και τον τρόπο να τα μεγαλώσω.

β) Όταν ο Θεός πάρει κάποιο αγαπημένο μου πρόσωπο, δεν βάζω μαύρα ρούχα, δεν βάζω μαύρα περιβραχιόνια, δεν γυρίζω τα κάδρα ανάποδα κ.λπ. και δεν λέω ότι «έχασα τον άνθρωπό μου» ή ότι «έφυγε νωρίς ο άνθρωπός μου», αλλά πιστεύω στην κοινή ανάσταση των νεκρών και ότι ο Θεός δεν κάνει ποτέ λάθος και ότι πήρε τον άνθρωπό μου, την ώρα που έπρεπε να τον πάρει.

γ) Όταν με βρίζουν και με αδικούν, δεν αντιδρώ και δεν εκδικούμαι, αλλά πιστεύω ότι ο Θεός επέτρεψε αυτή τη δοκιμασία, για να μου λειάνει τις «εξοχές» του χαρακτήρα μου και ότι πληρώνω και ξεχρεώνω βερεσέδια του παρελθόντος.

δ) Στις θλίψεις που επιτρέπει ο Θεός - όχι αυτές που δημιούργησα μόνος μου, με τα χέρια μου - δεν γογγύζω και δεν τα βάζω με τον Θεό, αλλά πιστεύω ότι αυτό είναι το συμφέρον της ψυχής μου και ότι ο Θεός δεν επιτρέπει πειρασμό και θλίψη μεγαλύτερη από τις δυνάμεις μου.

ε) Κάνω ζωή ήρεμη και παραμένω πράος, χωρίς να αγχώνομαι και να μεριμνώ για το αύριο, γιατί πιστεύω, ότι ο Θεός που Σταυρώθηκε και έχυσε το Αίμα Του για μένα, θα μεριμνήσει και για μένα.

στ) Δεν παίζω ''τυχερά παιχνίδια'', δεν αγοράζω λαχεία, δεν γυρίζω τα φλυτζάνια, δεν πηγαίνω στα μέντιουμ, δεν πιστεύω στα ζώδια κ.λπ. διότι πιστεύω μόνο στον Θεό και στην Πρόνοιά Του.

ζ) Εφαρμόζω τις εντολές του Θεού και δεν πιστεύω με τον τρόπο μου.

Εμείς εμπιστευόμαστε τον Θεό;

 
Δημήτριος Παναγόπουλος

 

https://agios-dimitrios.blogspot.com/2021/09/blog-post_688.html