Παρασκευή 6 Αυγούστου 2021
Ἐπίσκοποι δυνάμει καθῃρημένοι και ἀφορισμένοι ζητοῦν ἐμπιστοσύνη και ὑπακοή!
Ἐξ αἰτίας τῆς ζωῆς πού κάνουμε οἱ δαίμονες ἔχουν εξουσία πάνω μας...
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΗΣ;
«Aυτός δε είπε· Mενούνγε μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν»
(Λουκ. 11,28)
YΠOΘEΣTE, αγαπητοί μου, υποθέστε ότι βρίσκεστε μέσα σ’ ένα πλήθος κόσμου, και ότι ο κόσμος αυτός είναι άνθρωποι που έχουν διαφορετική ηλικία, διαφορετική μόρφωσι, διαφορετικές ασχολίες και επαγγέλματα· άλλοι μικροί, άλλοι μεγάλοι, άλλοι γέροι· άλλοι πλούσιοι, άλλοι φτωχοί· άλλοι επιστήμονες, άλλοι αγράμματοι· άλλοι άσπροι, άλλοι μαύροι, άλλοι κόκκινοι· άντρες και γυναίκες· κόσμος κάθε καρυδιάς καρύδι. Eάν σ’ αυτό τον κόσμο κάνετε την ερώτηση «Ποιός άνθρωπος είναι ευτυχισμένος;» νομίζετε, ότι οι απαντήσεις που θα πάρετε θα είναι όλες ίδιες;
Oχι. θα διαφέρουν. Aλλοι θα πούν· Eυτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που έχει λεφτά· ο παράς είναι παντοδύναμος· με τα λεφτά κάνεις ό,τι θέλεις, βρίσκεις ό,τι θέλεις, και απολαμβάνεις όλα τα αγαθά του κόσμου. Aλλοι θα πουν· Eυτυχισμένοι είναι εκείνοι που περνούν τή ζωή τους ευχάριστα, γλεντούν διασκεδάζουν, και δε’ νοιάζονται για τίποτε. «Φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν» (A΄ Kορ. 15,32), είναι το σύνθημά τους. Aλλοι θα πούν· Eυτυχισμένοι είναι αυτοί που έχουν τα μέσα και ταξιδεύουν στο εξωτερικό και βλέπουν και ακούνε τόσα ωραία πράγματα. Άλλοι θ’ απαντήσουν· Eυτυχισμένοι είναι αυτοί που φοίτησαν στα πανεπιστήμια, πήγαν στο εξωτερικό, σπούδασαν, έμαθαν γλώσσες, και τώρα κατέχουν διάφορες θέσεις και παίρνουν μεγάλους μισθούς…
Aλλ’ οι απαντήσεις δεν
τελειώνουν. Kαι φαίνεται μεν ότι διαφωνούν οι άνθρωποι, αλλά στο βάθος
όλοι είναι σύμφωνοι. Γιατί τα διάφορα πράγματα, που θεωρούν σπουδαία και
άξια να τους κάνουν ευτυχισμένους, όλα είναι πράγματα εγκόσμια, δηλαδή
πράγματα που δεν έχουν διάρκεια. Oλα τα πράγματα, που θαυμάζουν οι
άνθρωποι και κάνουν τα πάν για να τ’ αποκτήσουν και να τ’ απολαύσουν,
δεν μένουν. Όλα φθείρονται, όλα καταστρέφονται, όλα χάνονται. Kαι τα
λεφτά πετούν σαν πουλιά από άνθρωπο σε άνθρωπο και από πολιτεία σε
πολιτεία, και τα γλέντια τελειώνουν, και το κορμί φθείρεται, και η
ομορφιά γίνεται ασχήμια, και το μυαλό εξασθενίζει και δεν κρατάει πιά
τίποτε, και στο τέλος ένας λάκκος ανοίγεται στη γη και μέσα στο λάκκο
θάβεται κι ο πλούσιος κι ο φτωχός, κι ο επιστήμων κι ο αγράμματος, κι ο
νέος κι ο γέρος. Eκεί στον τάφο καταλήγουν όλα τα εγκόσμια, όπως ψάλλει η
Eκκλησία μας· «Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα όσα ουχ υπάρχει μετά
θάνατον· ου παραμένει ο πλούτος, ου συνοδεύει η δόξα· επελθών γαρ ο
θάνατος, πάντα ταύτα εξηφάνισται».
Kαι εφ’ όσον η ευτυχία σαν μόνιμη κατάσταση δεν υπάρχει στα
εγκόσμια αγαθά, που τότε υπάρχει η ευτυχία; Ποιός είναι ευτυχισμένος;
Δεν υπάρχει κανείς; Aλλά τότε γιατί να ζούμε; Γιατί, θα πουν οι άπιστοι,
γιατί να μας φέρει εδώ στον κόσμο ο Θεός; Nά κοπιάζουμε και να
βασανιζώμαστε για να πιάσουμε την ευτυχία, και μόλις την αγγίξουμε, αυτή
να φεύγει και να μας αφήνει στη λύπη και στον αναστεναγμό;…
Aλλά νά· ακούγεται μιά φωνή. Προσέξτε την·
Aνθρωποι· υπάρχει χαρά, υπάρχει ευτυχία. Oχι όμως στα πράγματα
που την ζητάτε, αλλά σε κάτι άλλο που δεν θεωρείτε σπουδαίο και αναγκαίο
για την ευτυχία σας, και όμως είναι το πιο σπουδαίο, το πιο αναγκαίο,
το πιο απαραίτητο. Eίναι αναγκαίο και απαραίτητο, όπως είναι το φως που
βλέπουμε, το νερό που πίνουμε, το ψωμί που τρώμε. Xωρίς τροφή, χωρίς
ψωμί, χωρίς νερό, χωρίς ήλιο δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Aλλά και
από αυτά πιό απαραίτητο και αναγκαίο είναι κάτι άλλο. Θα σας το πω αλλά
δεν ξέρω άν θα το εκτιμήσετε όπως πρέπει. Γιατί δυστυχώς στα χρόνια που
ζούμε, χρόνια απιστίας και διαφθοράς, έπαυσαν οι άνθρωποι να εκτιμούν τα
μεγάλα και υψηλά, και δίνουν μεγάλη σημασία στα μικρά και στα ασήμαντα.
Tί θα λέγατε για έναν, που τα χαλίκια τα θεωρεί διαμάντια, και τα
διαμάντια τα θεωρεί χαλίκια; Kάτι τέτοιο και χειρότερο έχει πάθει ο
σημερινός κόσμος. Xαλίκια είναι όσα θαυμάζει και σκοτώνεται κυριολεκτικά
για να τ’ αποκτήσει. Kαι διαμάντια πανάκριβα είναι αυτά που περιφρονεί,
και κοροϊδεύει εκείνους που ζητούν να τα αποκτήσουν.
―Aλλά, λέγε μας τέλος πάντων, ποιό είναι εκείνο που κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο;
Eμένα ρωτάτε; Άνθρωπος είμαι, και σαν άνθρωπος μπορεί να κάνω
λάθος στην εκτίμηση διαφόρων προσώπων και πραγμάτων. Γι’ αυτό σας
συνιστώ να ρωτήσετε ENAN, που δεν σφάλλει ποτέ. Aυτός ο ENAΣ ό,τι θα
σας πει, είναι αληθινό εκατό τοις εκατό. Eίναι ο XPIΣTOΣ. Tί απαντά στο
ερώτημα ο Xριστός; Θέλετε να μάθετε; Θέλετε να εφαρμόσετε ό,τι θα σας
πει ο Xριστός; Tις άγιες αυτές ημέρες, που η Oρθόδοξος Eκκλησία μας
ψάλλει τις παρακλήσεις στην υπεραγία Θεοτόκο, όταν φύγετε από την
εκκλησία και πάτε στα σπίτια σας, ανοίξτε, παρακαλώ, την αγία Γραφή στο
Eυαγγέλιο του Λουκά, κεφάλαιο 10, στίχους 38-42, και κεφάλαιο 11,
στίχους 27- 28, και θα βρήτε την ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα
εδώ στcν εκκλησία. Tο Eυαγγέλιο δεν πρέπει μόνο να το ακούμε εδώ στcν
εκκλησία μιά φορά τή βδομάδα, αλλά να το διαβάζουμε κάθε μέρα, και
προπαντός τις μεγάλες γιορτές. Έτσι το Eυαγγέλιο θα εντυπώνεται πιο πολύ
μέσα στο μυαλό μας.
Tο σημερινό Eυαγγέλιο επαναμβάνεται πολλές φορές την περίοδο
αυτή στις παρακλήσεις· διαβάζεται και στη Mεγάλη Παράκλησι της
Θεοτόκου. Tο έχουμε ερμηνεύσει.
Mας λέει, πως ο Xριστός μας πήγε σ’ ένα φιλικό του σπίτι. Eκεί
έμεναν δυό αδερφές. H μια λεγόταν Mαρία, η άλλη Mάρθα. Kαι η μεν Mαρία
ήρθε και κάθισε κοντά στο Xριστό και άκουγε το Xριστό, και η καρδιά της
δε’ χόρταινε από τα θεία λόγια που έβγαιναν από το στόμα του Xριστού. H
δε Mάρθα πήγε στην κουζίνα και ετοίμαζε εκλεκτό φαγητό για το Xριστό. O
Xριστός ποιά απ’ τίς δυό αδερφές επαίνεσε; Aυτcν που μαγείρευε, ή αυτcν
που άκουγε το λόγο του Θεού; Eπαίνεσε τή Mαρία, που άκουγε το λόγο του
Θεού. Eνώ στη Mάρθα είπε το «Mάρθα Mάρθα, μεριμνάς και τυρβάζει περί
πολλά· ενός δέ εστι χρεία» (Λουκ. 10,41).
Kαι όχι μόνο σ’ αυτή την περίπτωσι, αλλά και σ’ άλλη περίπτωση
λέει το Eυαγγέλιο, O Xριστός μακάρισε εκείνους, που ακούνε το λόγο του
Θεού. Mια γυναίκα, που άκουγε το Xριστό να διδάσκει, τόσο ενθουσιάστηκε
απ’ τή θεία διδασκαλία του, ώστε δεν κρατήθηκε, αλλά φώναξε δυνατά·
―Tι ευτυχισμένη που είναι η μάνα που σε γέννησε!
Kι ο Xριστός είπε·
―Nαί, ευτυχισμένη είναι η μητέρα μου· αλλά ευτυχισμένη δεν
είναι μόνο η μητέρα μου· ευτυχισμένοι είναι και όσοι ακούνε το λόγο του
Θεού και τον εφαρμόζουν (Λουκ. 11,27-28).
* * *
K’ εμείς, αγαπητοί, άν θέλουμε, μπορούμε να γίνουμε ευτυχισμένοι πραγματικά· κ’ εδώ στη γή, μά πιό πολύ στον άλλο κόσμο· αρκεί να πιστεύουμε στο Xριστό, να τον ακούμε και να κάνουμε ό,τι μας διδάσκει. «Mενούνγε μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν».
† επίσκοπος Aυγουστίνος
(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου, από το βιβλίο “Kυριακή”, Aθήναι 1972, σελ. 241, Α΄ εκδοση)
Επάγγελμα: Δεσπότης.
Στίς γραμμές πού θά ἀκολουθήσουν, θά προσπαθήσουμε νά προσεγγίσουμε τό ἱερό λειτούργημα τοῦ ἐπισκόπου, μιά φανταστική προσέγγιση, στήν ἐκκοσμικευμένη του ἔκδοση. Γιά νά πετύχει τό ἐγχείρημα αὐτό, θά χρειαστεῖ νά βάλουμε τά δυνατά μας, καθώς καί ὅλη τή φαντασία πού διαθέτουμε, διότι εἶναι δύσκολο, σχεδόν ἀδύνατο στή διάνοιά μας, νά «κτίσει», μέ βάση τά ἁγιογραφικά καί τά ἁγιοπατερικά δεδομένα, μιά τέτοια ἀντίθετη προσωπικότητα.
Τά προσόντα λοιπόν, ἑνός κοσμικοῦ δεσπότη, θεωροῦμε, χωρίς νά εἶναι ἐξ ἀρχῆς ἀπαραίτητο ἐφόδιο, ἡ ἐπιλογή κάποιας θεολογικῆς σχολῆς, Ἀθηνῶν ἤ Θεσσαλονίκης, δέν ἔχει σημασία, καθώς θά ἐκπαιδεύονταν καταλλήλως στό ἴδιο γνωστικό ἀντικείμενο, τόν οἰκουμενισμό καί τήν πανθρησκεία. Θά διδάσκονταν ὅ,τι ἀκριβῶς ἀπαιτεῖται, ὅλο τό εὔρος τῶν μαθημάτων, ἀπό τόν μωαμεθανισμό μέχρι τόν ἰουδαϊσμό καί ἀπό παγανισμό μέχρι τήν οἰκουμενι(στι)κή κίνηση. Οἱ καταλληλότεροι θά προωθοῦνταν στά καλύτερα πανεπιστήμια τοῦ Βατικανοῦ καί γενικότερα στά παπικο-προτενσταντικά κέντρα, καί θά ἐλάμβαναν ὑψηλές περγαμηνές.
Τά προηγούμενα προσόντα ἐάν θά «παντρεύονταν» μέ κάποιο ξεκίνημα ἀπό κάποιες γνωστές θρησκευτικές ἀδελφότητες, μέ «τραλαρά καί τραλαρό», ὡραία δηλαδή τραγουδάκια καί ὡραία λογάκια, ἀγαπολογάκια, πού οὔτε καί αὐτό θά ἦταν ἀπαραίτητο, τότε θά εἴχαμε τόν τέλειο συνδυασμό γιά τό κτίσιμο μιᾶς δημοσιοϋπαλληλικῆς ἰσόβιας καριέρας τοῦ ἐπαγγελματία Δεσπότη.
Ὁ ἐπαγγελματικός προσανατολισμός γιά τό ἐπάγγελμα τοῦ Δεσπότη, θά ἀνέφερε πώς πρέπει νά εἶναι ἄγαμος κληρικός καί στό ὀργανόγραμμα τῆς Ὑπηρεσίας του, θά βρίσκονταν κάτω ἀπό τά πολιτικά καί ἐκκλησιαστικά κέντρα ἐξουσίας. Ἡ παρθενία δέν θά ἦταν ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τή δεσποτοποίηση· ἀντιθέτως, θά προτιμοῦνταν νεαροί πού τούς ἀρέσει (καί θά ἐπιδίδονταν) ἡ διαφορετικότητα καί φυσικά θά εἶχαν φιλελεύθερες ἀπόψεις.
Οἱ ἐκλογές τῶν Δεσποτῶν, δέν θά ἦταν ἐκπλήξεις καί θά ἦταν ἴσως βλάσφημο νά ὑποστηρίζαμε ὅτι θά ἐκλέγονταν ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα· οἱ ἐφημερίδες καί τά ἐκκλησιαστικά ἰστολόγια, θά προέβαλαν ἀπό πρίν τόν, μέλλοντα νά ἐκλεγεῖ, Δεσπότη. Θά ἐκλέγονταν οἱ ἡμέτεροι, γιά τούς ὁποίους θά ἦταν τό μοναδικό ὄνειρο ζωῆς: νά γίνουν Δεσπότες! Νά ντύνονται μέ ἀστραφτερά ροῦχα, νά κάθονται σέ λιονταρένους θρόνους καί νά ἠδονίζονται νομιζόμενοι ὅτι ἔχουν ἐξουσία καί νά πράττουν τά ἀντίθετα ἀκριβῶς ἀπ’ ὅ,τι λέει τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
Ἀποτέλεσμα ὅλων αὐτῶν, θά ἦταν μιά ὀρθόδοξη πίστη «ἄλλ’ ἀντ’ ἄλλων»! Θά ὑπῆρχαν συμπροσευχές μέ ἀλλόθρησκους καί αἱρετικούς, θά ἀναγνωρίζονταν ὡς πραγματικοί ἐπίσκοποι ἄνθρωποι ἀχειροτόνητοι, ἀφορισμένοι, οὔτε κάν χριστιανοί, θά ἔκλειναν τίς ἐκκλησίες ὅποτε τό ἀπαιτοῦσε τό πολιτικό κέντρο ἐξουσίας, θά ἀπαγόρευαν τίς λιτανεῖες, τίς Θεῖες Λειτουργίες καί γενικότερα θά συνέβαινε αὐτό που λέει ὁ λαός, «μᾶς ἄλλαξαν τήν πίστη»! Κανονικοί λύκοι μέ προβιά προβάτου! Θά «ἔτρωγαν» ὅσους κληρικούς καί λαϊκούς ἔμεναν στήν πίστη τῶν Πατέρων!
Εὐτυχῶς, αὐτά εἶναι φανταστικές ὑποθέσεις καί καμμία σχέση δέν ἔχουν μέ τήν πραγματικότητα, καθώς οἱ ἐπίσκοποί μας εἶναι πιστοί ἀκόλουθοι τῶν ἁγίων Πατέρων, ἀγρυπνοῦν καί φυλάσσουν τήν παρακαταθήκη τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας. Εὐτυχῶς…!
https://tasthyras.wordpress.com/2021/05/23/%ce%b5%cf%80%ce%ac%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bc%ce%b1-%ce%b4%ce%b5%cf%83%cf%80%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%82/#more-29046
Τετάρτη 21 Ιουλίου 2021
Άγιος Παΐσιος: «Αν υπήρχε ΜΕΤΑΝΟΙΑ, τα πράγματα θα είχαν τακτοποιηθή. Ο Θεός να βάλει το χέρι Του!»
Άγιος Παΐσιος: «Αν υπήρχε ΜΕΤΑΝΟΙΑ, τα πράγματα θα είχαν τακτοποιηθή. Ο Θεός να βάλει το χέρι Του!»
ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΘΗ. ΜΠΟΡΕΣ, ΜΠΟΡΕΣ ΘΑ ΠΕΡΝΟΥΜΕ. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ''
- Γέροντα, τι μπορεί να βοηθήση σήμερα περισσότερο τον κόσμο;
- Σήμερα, αν διδασκόταν η μετάνοια στον κόσμο, μόνον αυτή θα μπορούσε να βοηθήση. …………
- Μήπως οι δοκιμασίες, Γέροντα, γίνονται αφορμή να πλησιάσουν οι άνθρωποι στον Θεό;
- Όσοι έχουν καλή διάθεση βοηθιούνται από τις δοκιμασίες• όσοι δεν έχουν, τα βάζουν με τον Θεό, βρίζουν κ.λπ. Το κακό είναι ότι δεν λένε «ήμαρτον», αλλά βασανίζονται. Μεγάλη εξουσία έχει ο διάβολος στον κόσμο. Του δώσαμε πολλά δικαιώματα.
Πως έγινε ο σημερινός άνθρωπος! Το κακό είναι ότι εμποδίζει την Θεία επέμβαση, γιατί δεν έχει μετάνοια. Αν υπήρχε μετάνοια, τα πράγματα θα είχαν τακτοποιηθή. Μπόρες, μπόρες θα περνούμε! Ο Θεός να βάλει το χέρι Του! Να ζητούμε μετάνοια για όλον τον κόσμο και για όσους εν ψυχρώ κάνουν κακό στην Εκκλησία και δεν έχουν σκοπό να διορθωθούν, να τους δίνη ο Θεός μετάνοια και έπειτα να τους παίρνει.
Εγώ συνέχεια συνιστώ μετάνοια και εξομολόγηση, για να χάση τα δικαιώματα ο διάβολος, να κοπούν οι εξωτερικές δαιμονικές επιδράσεις. Θέλουν τράνταγμα οι άνθρωποι, να καταλάβουν, να μετανοήσουν. Είδατε οι Ισραηλίτες με τι απλότητα προσευχήθηκαν;
Από το βιβλίο: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β’ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ Του ΙΕΡΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ ¨ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ¨ ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Κεφάλαιο 3ο: «ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ» ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΟΠΛΑ Μέρος: «ΝΑ ΒΟΗΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ»
Ν.ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ, ΔΕΔΙΩΓΜΕΝΟΙ ΕΝΕΚΕΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ…
Διδάκτορος Ἱστορίας
Πρῶτα εἶχαν ἔρθει οἱ διώξεις κάποιων γενναίων ἱερέων καί ἱεροψαλτῶν πού ἀντιτάχθηκαν στή βλασφημία τῆς μασκοφορίας καί τῶν λοιπῶν μέτρων ἀπολυμαντικῆς ὑστερίας μέσα στούς Οἴκους τοῦ Θεοῦ. Μετά, οἱ διώξεις ἐντάθηκαν μέ τούς λεβέντες ἱερεῖς πού ἀρνήθηκαν νά συμπαραταχθοῦν στο βέβηλο δόγμα τῆς διημέρου Ἀναστάσεως. Ὅλον τον Μάιο ζήσαμε τό αἶσχος τῶν ἀφαιρέσεων ὀφφικίων, τῶν ἀργιῶν, τῶν δυσμενῶν μεταθέσεων ἀπό καισαρίσκους μητροπολίτες, πού ἐξάντλησαν ὅλα τα ἀποθέματα αὐστηρότητας (ἐνίοτε δέ καί ἐκδικητικότητας) γιά νά τιμωρήσουν ἐκείνους πού ἐπέλεξαν «Θεῷ μᾶλλον πειθαρχεῖν» παρά σέ ἀντίχριστες ἐντολές ἐκκλησιαστικῶν ἱεροεξεταστηρίων καί σέ πρωτοφανῆ διατάγματα φασιστικῶν καθεστώτων.
Καί μετά ἦρθε βέβαια ἡ σειρά καί τῶν «προβληματικῶν» ἀρχιερέων. Πιό δύσκολες φυσικά οἱ περιπτώσεις αὐτές, σέ σύγκριση μέ τά εὐκολότερα θύματα (τούς ἀπλούς ἱερεῖς δηλαδή), ἀλλά εἶναι τέτοια ἡ δαιμονική κατάπτωση πιά μέσα στόν χῶρο τῆς λεγόμενης διοικούσας Ἐκκλησίας (καί τόσο ὁλοφάνερη πλέον μετά τίς φκιασιδωμένες μάσκες πού γκρέμισε καί τά ἐκκωφαντικά ἀποκαλυπτήρια πού προκάλεσε ἡ δῆθεν πανδημία), πού ξεκάθαρα δέν θά μποροῦσε νά μή φτάσει καί σ’ αὐτούς. Εἶναι ἀπειροελάχιστες ἄλλωστε αὐτές οἱ περιπτώσεις – καί αὐτό προφανῶς διευκολύνει τά πράγματα καί ἀνοίγει τόν δρόμο στό μένος τοῦ ἀπερίγραπτου ἀρχιεπισκόπου καί τῶν σύν αὐτῷ. Δέν θά ἴσχυε ἀσφαλῶς κάτι τέτοιο, ἄν βρισκόταν μία σχετικά εὐμεγέθης ὁμάδα ἱεραρχῶν πού θα ἀντιδροῦσε ἐπιτέλους σέ ὅλη τήν κλιμακούμενη ἀνοσιότητα πού ζοῦμε. Δυστυχῶς ὅμως (σημεῖο τῶν καιρῶν ἀναμφίβολα καί αὐτό), τέτοιο πρᾶγμα δέν υπάρχει.
Ἡ δίωξη σέ βάρος τῶν μητροπολιτῶν Κυθήρων Σεραφείμ καί Αἰτωλίας Κοσμᾶ εἶχε οὐσιαστικά προαναγγελθεῖ ἀπό τά μέσα Μαΐου, τότε πού σέ μία συνεδρίασή του τό προκλητικό ἱερωνυμικό κονκλάβιο (κάποιοι ἐπισήμως τό ἀποκαλοῦν ἀκόμη Διαρκῆ Ἱερᾶ Σύνοδο) ἀποφάσισε νά φτιάξει φακέλους γιά τήν ὅλη στάση πού ἐπέδειξαν τό Πάσχα ἀπέναντι στό αἶσχος τοῦ πρόωρου ἑορτασμοῦ τῆς Ἀνάστασης. Την ἴδια ἐποχή ὅλα αὐτά (ἴσως μάλιστα νά ἦταν καί ἡ ἴδια συνεδρίαση), πού ἐγκρινόταν ἡ γνωστή ἀνεκδιήγητη ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ἐναντίον τοῦ μητροπολίτη Μόρφου. Καί τό κονκλάβιο ἀνέθεσε τό ἔργο σέ κάποια, λέει, Συνοδική Ἐπιτροπή τεσσάρων δεσποτάδων (Διδυμοτείχου, Μεσσηνίας, Κηφισίας καί Ἄρτης) καί δύο καθηγητάδων τοῦ ΕΚΠΑ. Ἀπεφάνθη λοιπόν τώρα ἡ Ἐπιτροπή καί ἀποφάσισε νά παραπέμψει τούς δύο πολιούς ἐπισκόπους, κατηγορώντας τους γιά προσωπική ἀπειθαρχία, ἠθική αὐτουργία στήν ἀπειθαρχία πού ἐπέδειξαν οἱ πιστοί τῶν μητροπόλεών τους, διασπορά ψευδῶν εἰδήσεων καί ἀκόμη (προσέξτε τώρα) γιά «βαρύτατο σκανδαλισμό τῶν πιστῶν», ἀλλά καί «θεολογική πλάνη»! Ἀκόμη ἀναλυτικότερα μάλιστα τούς κατηγορεῖ ὅτι «προσδίδουν αὐθαιρέτως θεολογικόν χαρακτῆρα εἰς Κανόνας ρυθμίζοντας θέματα πρακτικῆς φύσεως»! Και ὅτι οἰ πράξεις τους εἶναι αἰτίες πρόκλησης ὅχι μόνο σκανδαλισμοῦ, ἀλλά και σχίσματος!
Διασπορά ψευδῶν εἰδήσεων λοιπόν τό νά λέει κάποιος τήν ἀλήθεια γιά τά ἐμβόλια ἤ νά ὑπερασπίζεται τούς Ἱερούς Κανόνες! Θέματα πρακτικῆς φύσεως ἐπίσης, χωρίς καμία…θεολογική σημασία, ἡ βλασφημία τῆς μασκοφορίας, ἡ πλάνη τῆς ἀπολύμανσης τῶν ναῶν, ἀλλά καί ἡ δογματική ἐκτροπή τῆς…διημέρου Ἀναστάσεως! Καί ὑπαίτιοι βαρύτατου σκανδαλισμοῦ καί σχίσματος ὅποιοι τόλμησαν ἀπλῶς νά ψελλίσουν λόγο ἀντίδρασης ἀπέναντι στούς ἀπόλυτους σκανδαλοποιούς καί ἀνερυθρίαστους ὑποκινητές σέ ἀποκλεισμούς, σχίσματα καί διαιρέσεις! Τό διορισμένο δηλαδή ὄργανο τῶν θρασύτατων ρασοφόρων πού ἐπί ἐνάμισυ ἔτος ἔχουν γίνει ἀπροκάλυπτα ὑπηρέτες τοῦ φασιστικοῦ καί ἀντίχριστου καθεστῶτος καί ἔχουν τινάξει στόν ἀέρα ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, μία Ἱερά Παράδοση αἰώνων καί μαζί ὅσα δόγματα καί Ἱερούς Κανόνες εἶχαν ἀπομείνει ὄρθιοι μετά ἀπό δύο καί πλέον δεκαετίες διηνεκοῦς τσαλαβουτήματος στά βοθρολύματα τῆς οἰκουμενιστικῆς παναίρεσης, ἔχει τό ἀπύθμενο θράσος τώρα νά καταλογίζει καί θεολογική πλάνη καί ψευδολογία καί πρόκληση σκανδαλισμοῦ στούς μόνους πού ἐπέδειξαν ἐμπράκτως αὐθεντικό ὀρθόδοξο φρόνημα καί ἀντέδρασαν σέ ὅλη τήν ἀθλιότητα (καί κυρίως βέβαια στόν σεπτό γέροντα Σεραφείμ, πού – γιά νά εἴμαστε εἰλικρινεῖς – εἶναι καί ὁ βασικός στόχος τῆς ἀνεκδιήγητης δίωξης λόγῳ τῆς στάσης του ὄχι μόνο τώρα, στό θέμα τῆς ψευτοπανδημίας, ἀλλά καί παλαιότερα, ὡς πρός τόν Οἰκουμενισμό καί τό Οὐκρανικό ζήτημα).
Δέν ἀξίζει περαιτέρω σχολιασμοῦ ἡ παραπάνω ἐξέλιξη. Ἴσως μάλιστα καί νά μήν ὑπάρχει περαιτέρω δυνατότητα σχολιασμοῦ, καθώς νομίζω ὅτι τέτοια τρομακτική ξεδιαντροπιά ἀκόμη καί ἡ πλούσια ἑλληνική γλώσσα δέν μπορεῖ πιά νά τήν περιγράψει ἐπαρκῶς μέ λέξεις. Οὔτε ἀξίζει ὅμως καί νά ἀναλωθοῦμε σέ περαιτέρω χαρακτηρισμούς πρός τήν κάθε «θεοστυγῆ συναγωγή» καί τό κάθε «ἄνομο συνέδριο», πού μόνο μορφές ἀγριεμένων αἱρετικῶν ἀρχιερέων ἀπό τά χρόνια τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ ἤ ζοφερές φυσιογνωμίες, σάν τόν Μεγάλο Ἱεροεξεταστή τοῦ Ντοστογέβσκυ, μποροῦν νά μᾶς φέρνουν πλέον στό νοῦ. Ἅπαντες ἔχουν διαλέξει ἐδῶ καί πολύ καιρό ἀφεντικό – καί «ἤδη ἀπέχουσιν καί τόν μισθόν αὐτῶν». Ἐκεῖνο πού πρωτίστως ἀξίζει εἶναι νά δείξουμε μέ κάθε τρόπο τή στήριξή μας στούς λίγους κληρικούς πού ἀπέμειναν νά κρατοῦν ψηλά τό λάβαρο τῆς πίστης μας σέ αὐτούς τούς δαιμονικούς καιρούς. Καί νά εὐχόμαστε εἰς τόν Κύριον νά τούς δίνει καρτερία, δύναμη καί πνεῦμα ὁμολογίας ἐν παρρησίᾳ. Καί μαζί τους βέβαια νά μᾶς κρατάει ὅρθιους κι ἐμᾶς, μή ἐκκλίνοντας ἑαυτούς εἰς λόγους πλάνης, ἐστηριγμένους ἐν ταῖς ἐντολαῖς Του καί μή δειλιῶντας μπροστά στά ἐπερχόμενα δεινά.
Στῶμεν καλῶς. Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου καί πάντων τῶν Ἁγίων…
https://www.triklopodia.gr/%ce%bd-%ce%b4%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%bb%ce%b1%cf%83-%ce%b4%ce%b5%ce%b4%ce%b9%cf%89%ce%b3%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%bd%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%bd-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1/
