The Real Battle For Ukraine

Με ενεργοποίηση ελληνικών υπότιτλων

ὅλοι μας μποροῦμε νά γίνουμε ἅγιοι! Γέροντας Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Το πρώτο, πού κάνει κάθε άνθρωπος, όταν τον καλέση ο Θεός στην επίγνωσί Του, είναι να ερευνήση με ακρίβεια τον εαυτό του για να ιδή, ότι πράγματι στην ζωή του πολλές ενέργειες του ήσαν έξω από το θέλημα του Θεού. Και από αυτή την στιγμή αρχίζει το έργο της μετανοίας. Η μετάνοια αρχίζει από την κατάπαυσι της αμαρτωλής ζωής και φθάνει μέχρι αυτής της θεώσεως, η οποία δεν έχει τέλος.
Ο Θεός δεν έχει περιγραφή και τέρμα· ούτε και οι ιδιότητές Του είναι δυνατό να έχουν. Μπαίνοντας ο άνθρωπος, δια της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, μέσα στους κόλπους της θεώσεως, πάσχει όλες αυτές τις ιδιότητες τις ατέρμονες, τις αψηλάφητες, τις ανεξιχνίαστες, τις απέραντες. Γι’ αυτό είπα ότι η μετάνοια δεν έχει τέρμα. Πολλές φορές συμβαίνει στον αγωνιζόμενο, να μην ημπορή να νικήση τον παλαιό άνθρωπο, διότι είναι τόσο πολύ αιχμαλωτισμένος από τα πάθη του, παρ’ όλο πού αυτός τα μισεί, τα αποστρέφεται, δεν τα θέλει· και αυτή η κατάστασι θεωρείται κατά την παράδοσι της Εκκλησίας, ζωή μετανοίας.
Τότε μόνο δεν θεωρείται μετάνοια, όταν παύση ο άνθρωπος να αγωνίζεται και λέγει: «Δεν ημπορώ πλέον. Δεν υπάρχει για μένα τίποτε». Αυτό λέγεται απόγνωσι και το καταδικάζει η Εκκλησία ως βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος· περικόπτει και απορρίπτει αυτό το μέλος ως σάπιο, ως βλάσφημο, στρεφόμενο κατά της αγαθότητας του Θεού.
Δεν πρέπει λοιπόν, σε καμμιά περίπτωσι να συστέλλωμε την πίστι μας. Ουδέποτε να σκεφθή κανείς, ότι είναι αδύνατο να φθάσουμε στην ολοκληρωτική μετάνοια στην οποία μας εκάλεσε ο Χριστός μας. Θα φθάσωμε χάριτι Χριστού. Ουδέποτε είναι ικανή μόνη η ανθρώπινη ενέργεια και προσπάθεια να φθάση εκεί. Αυτό είναι εγωιστικότατο και οι Πατέρες το κατεδίκασαν. Ο Μέγας Μακάριος λέγει ότι τόση είναι η δύναμι της προθέσεως του ανθρώπου, τόσο μόνο ημπορεί ο άνθρωπος, μέχρι πού να αντιδράση προς τον διάβολο. Προκαλούμενος υπό του σατανά, υπό μορφή προσβολής «κάνε αυτό», τόσο μόνο ημπορεί να πή ο άνθρωπος· «όχι δεν το κάνω». Μέχρι εκεί ημπορεί να πάη ο άνθρωπος. Από εκεί και πέρα είναι έργο της Χάριτος. Γι’ αυτό ο Ιησούς μας, ετόνιζε με έμφασι ότι, «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».
Άρα ποτέ να μην συσταλήτε, ποτέ να μην κατεβαίνετε στην μικροψυχία, εφ’ όσο «δια πίστεως βαδίζομεν». Ποτέ να μην λέγετε: «Δεν θα φθάσωμε εμείς στην απάθεια, δεν θα φθάσωμε στον αγιασμό, δεν θα μιμηθούμε τους Πατέρες μας». Αυτό είναι βλάσφημο. Θα τους φθάσωμε επειδή το θέλομε και εφ’ όσο το θέλομε θα μας το δώση ο Χριστός μας.
Μένοντας πιστοί και μη υποχωρούντες κατά πρόθεσι, οπωσδήποτε θα το επιτύχωμε. Αυτή είναι η πραγματικότης. Έξω από αυτή την γραμμή οι Πατέρες δεν παραδέχονται άλλη. Έξω από αυτή, θεωρείται πλέον απόγνωσι. Δεν υπάρχει το «δεν μπορώ πλέον». Πώς δεν μπορείς; Δια του Χριστού ισχύομε. «Πάντα ισχύομεν εν τω ενδυναμούντι ημάς Χριστώ». «Πάντα»,είπε ο Παύλος, για να μην αφήση κανένα περιθώριο, μήπως πή κάποιος «εγώ δεν ημπορώ». Αφού είναι «μεθ’ ημών ο Θεός, τις καθ’ ημών; Ει Θεός ο δικαιών, τις ο κατακρίνων;»

http://theomitoros.blogspot.gr

 http://hristospanagia3.blogspot.gr

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ." .Εκείνος πού αγοράζει την ανωτερότητα του, θα λάβει την ανταπόδοση του από τα χείλη και τα χέρια των ανθρώπων, αλλά θα περιφρονηθεί από τις καρδιές τους

Για να ’χουμε μια ολοκληρωμένη ερμηνεία όμως πρέπει να προσθέσουμε κάτι ακόμα, κάτι πού δείχνει την πανσοφία και παντογνωσία Του στη διαχείριση της σωτηρίας του ανθρώπου. Ό Κύριος επιθυμεί να δείξει πώς δεν υπάρχει προκατάληψη εδώ, δεν υπάρχει μεροληψία. «Ου γάρ εστί προσωποληψία παρά τω Θεώ» (Ρωμ. β'11). 

Ό Κύριος θέλει να πει πώς οι απόστολοι δεν πρέπει να εμπιστεύονται τη σωτηρία και τη δόξα τους στον εαυτό τους, μόνο επειδή είχαν ονομαστεί απόστολοί Του. Γιατί ακόμα κι ανάμεσα στους αποστόλους Του υπήρχε κάποιος πού χάθηκε. 

Ή Βασιλεία Του προετοιμάστηκε για όλους εκείνους πού δείχνουν σ’ αυτήν τη ζωή πώς είναι άξιοι γι’ αυτήν. Δεν υπάρχει διάκριση στην κλήση, δεν μετράει ή εξωτερική προσέγγισή τους στο Χριστό ή ή τυχόν συγγένεια αίματος μαζί Του, όπως γινόταν με τα δύο αδέλφια, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο. Τα δύο μαθήματα πού ήθελε ό Κύριος να εμφυτέψει στις καρδιές των μαθητών Του, ήταν ή μέχρι αυτόεξευτελισμού ταπείνωση κι ή μέχρι θανάτου αγάπη Του. 

Να ξεριζώσει απ’ αυτές τούς σπόρους της υπερηφάνειας, της φιλαυτίας και της αλαζονικής ματαιοδοξίας.

«Και άκούσαντες οι δέκα ηρξαντο άγανακτείν περί Ιακώβου και Ιωάννου» (Μάρκ. ι'41). Αγανάκτησαν οι δέκα μόλις άκουσαν την απαίτηση του Ιάκωβου και του Ιωάννη. Ό θυμός τους δεν προήλθε από το γεγονός ότι αυτοί κατανόησαν καλύτερα και πιο πνευματικά τη Βασιλεία του Χριστού από τα δύο αδέρφια. Ήταν απλά ή ανθρώπινη ζήλεια τους. Μπορεί ή περικοπή αυτή να μάς οδηγήσει να σκεφτούμε πώς ή αντίληψη του Ιούδα για το Χριστό και τη Βασιλεία Του ήταν πιο πνευματική από εκείνην του Ιακώβου και του Ιωάννη; «Γιατί έπρεπε ό Ιάκωβος κι ό Ιωάννης να τοποθετηθούν ψηλότερα από μάς τούς άλλους;» Αυτή ήταν ή κρυφή ερώτηση πού ήθελαν να κάνουν, ή κύρια πηγή της αγανάκτησης και της διαμαρτυρίας των δέκα εναντίον των δύο.

Με το θυμό της ζήλειας τους οι δέκα φανέρωσαν αθέλητα πώς είχαν την ίδια αντίληψη με τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, ή μάλλον πώς δεν είχαν καταλάβει ούτε αυτοί την πνευματική Βασιλεία του Χριστού και την ουράνια δόξα Του. 

Γνωρίζουμε όμως πώς ό Κύριος Ιησούς δέ διάλεξε για μαθητές Του τούς σοφότερους από τούς σοφούς αυτού του κόσμου, άλλ’ αντίθετα τούς άπλοίκότερους από τούς απλούς. Διάλεξε τούς έσχατους, για να τούς κάνει πρώτους. Διάλεξε τούς πιο απλούς, για να τούς μετατρέψει στους πιο σοφούς. Διάλεξε τούς πιο αδύνατους, για ν’ αναδείξει απ’ αυτούς τούς πιο ισχυρούς. Διάλεξε τούς περιφρονημένους, για να τούς κάνει τούς πιο ένδοξους. Κι ό Κύριος πέτυχε στο δύσκολο αυτό έργο τόσο καλά, όπως και σέ κάθε άλλο έργο. Ή θαυματουργική δύναμή Του δέ φάνηκε λιγότερο εδώ απ’ ό,τι όταν γαλήνευε τη θάλασσα ή όταν πολλαπλασίαζε τούς άρτους.

Όταν οι θεόπνευστοι ευαγγελιστές μάς αποκαλύπτουν τις αδυναμίες των μαθητών, πετυχαίνουν δύο στόχους: πρώτα μάς δείχνουν μ’ αυτόν τον τρόπο και τις δικές μας αδυναμίες και δεύτερο δείχνουν τη μεγαλοσύνη και τη δύναμη του Θεού, τη σοφία των μεθόδων πού χρησιμοποιεί για τη θεραπεία και τη σωτηρία των ανθρώπων.

Τώρα, πού οι άλλοι δέκα μαθητές φανέρωσαν την αγνωσία τους για τη δόξα του Χριστού και ταυτόχρονα έδειξαν πώς υπόφεραν κι αυτοί από τη συνηθισμένη ανθρώπινη ζήλεια, ό Κύριος άδραξε την ευκαιρία να τούς δώσει ένα ακόμα μάθημα για την ταπείνωση.

«Ό δέ Ιησούς προσκαλεσμένος αυτούς λέγει αυτοίς οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών ούκ ούτω δέ έστω υμίν, άλλ ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, εσται υμών διάκονος, και ος εάν θέλη ύμών γενέσθαι πρώτος, εσται πάντων δούλος» (Μάρκ. ι'42-44).

Έδώ έχουμε μια καινούργια κατάσταση πραγμάτων. Έδώ έχουμε μια καινούργια κοινωνική συνταγή, άγνωστη κι ανήκουστη στον προ Χριστού ειδωλολατρικό κόσμο. Στους ειδωλολάτρες οι άρχοντες έδειχναν την κυριαρχία τους με τη δύναμη, με τη βία. Οι κυβερνώντες κυβερνούσαν με την αυθεντία της εξουσίας και της δύναμης, της κληρονομιάς ή του πλούτου. Κυβερνούσαν κι εξουσίαζαν. Οι άλλοι υποτάσσονταν από φόβο και τούς υπηρετούσαν με τρόμο. Αυτοί τον εαυτό τους τον λογάριαζαν πρώτο, ανώτερο και καλλίτερο, μόνο και μόνο επειδή βρίσκονταν στην εξουσία λόγω κοινωνικής θέσης, δύναμης και τιμής. Ή κοινωνική θέση, ή δύναμη κι ό πλούτος ήταν ό τρόπος πού μετρούσαν την υπεροχή των ανθρώπων.

Ό Κύριος Ιησούς απορρίπτει τη μέθοδο αυτή και θεσμοθετεί τη διακονία ως μέτρο υπεροχής σ’ εκείνους πού τον πιστεύουν. Πρώτος δεν είναι εκείνος πού τα μάτια των ανθρώπων τον βλέπουν ανεβασμένο ψηλά, άλλ’ αυτός πού οι καρδιές των ανθρώπων νιώθουν ότι είναι καλός. Σέ μια χριστιανική κοινωνία το στέμμα δεν προσφέρει την πρώτη θέση αυτοδίκαια, τα πλούτη κι ή δύναμη δεν απονέμουν ανωτερότητα. Ή κλήση κι ή κοινωνική θέση είναι κενά σχήματα, αν δέ συμπληρώνονται με την υπηρεσία των άλλων στο όνομα του Χριστού. 

Όλα τ’ άλλα εξωτερικά σημάδια και σύμβολα υπεροχής είναι ένα απλό καλειδοσκόπιο, αν ή υπεροχή δεν έχει αποκτηθεί και δικαιωθεί με την υπηρεσία των άλλων. Εκείνος πού παραμένει στην κορυφή με τη βία, βρίσκεται εκεί με μεγάλη ανασφάλεια. Κι όταν πέσει, θα λάβει σίγουρα την κατώτερη θέση. Εκείνος πού αγοράζει την ανωτερότητα του, θα λάβει την ανταπόδοση του από τα χείλη και τα χέρια των ανθρώπων, αλλά θα περιφρονηθεί από τις καρδιές τους. Εκείνος πού στέκεται πάνω από τούς ανθρώπους με τη βία, είναι σα να στέκεται πάνω σέ ηφαίστειο φθόνου και μίσους, ωσότου το ηφαίστειο εκραγεί και χαθεί μες τη λάβα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙΡΟΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΟΤΣΗΣ

Οσία Μαρία η Αιγυπτία…απέτυχε ως πόρνη και νίκησε ως ασκήτρια

 
Πριν 1.400 χρόνια μια κοπέλα, μόλις δώδεκα ετών, κάπου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μπλέκεται στα δίχτυα του αγοραίου έρωτα. Δίνεται με σώμα και ψυχή στην πτώση, στην αμαρτία, στη φθορά.
Η σαρκολατρεία, η ηδονοθηρία, η ακόρεστη λαγνεία την κατακυριεύουν πολύ νωρίς. Επί δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια ζούσε αχόρταγα αυτή τη ζωή δίχως αναστολές, ντροπές, επιφυλάξεις, ενοχές και τύψεις. Θεωρούσε τον εαυτό της ελεύθερο, ανεξάρτητο, ανεξέλεγκτο και ακατανίκητο. Θαύμαζε την ωραιότητά της, τα πλούτη της, τις κατακτήσεις της και την προκλητικότητά της.
Ένα θαυμαστό σημείο που της συνέβη στα Ιεροσόλυμα και δεν μπορούσε να εισέλθει στο ναό την έκανε να γονατίσει, να δακρύσει, να θυμηθεί την αθωότητα των παιδικών της χρόνων. Άρχισε να κλαίει. Άρχισε η μεταστροφή της. Η φιλόσαρκη γίνεται ξαφνικά φιλόθεη. Μεταμορφώνεται, ξεμασκοφορεί, φιλοκαλεί, ανασταίνεται. Στην καρδιά της, μετά από αυτή την απρόσμενη υπαρξιακή αλλαγή, κυριαρχεί ο θεός έρωτας. Η ζωή της λαμβάνει βαθύ νόημα. Πρόκειται για μια ηρωίδα, μάρτυρα και οσία.
Αναχωρεί για την έρημο, την πέραν του Ιορδάνου, αποφασιστικά και ανυποχώρητα. Οι λογισμοί επιστροφής στην πρότερη ζωή δεν την αφήνουν να ησυχάσει ούτε για ένα λεπτό. Τυραννιέται από τους σφοδρούς κι αισχρούς λογισμούς επί δεκαεπτά χρόνια. Όσα χρόνια ζούσε στην αμαρτία. Κόντεψε ν’ απελπιστεί. Έγινε ένας σκελετός από τη νηστεία.
Κυκλοφορούσε σαν ένα αγρίμι της ερήμου. Η αφιλόξενη έρημος, η ξένη γη, πέτρες και σπηλιές υπήρξαν κατοικίες. Έζησε άλλα είκοσι τρία χρόνια δίχως τον φοβερό πόλεμο των λογισμών. Εξαϋλώθηκε. Η περίφημη πόρνη έγινε η μεγαλύτερη ασκήτρια όλων των αιώνων.
Ο αββάς Ζωσιμάς ιεραποδημώντας μια Σαρακοστή στην έρημο είδε μια σκιά περιπλανώμενη. Όταν αντελήφθη ότι ήταν μια γυναίκα, κάλυψε με το ιμάτιό του τη γύμνια της και πληροφορήθηκε με συγκίνηση τη θαυμαστή ζωή της. Επιστρέφοντας την κοινώνησε. Μετά ένα έτος τη βρήκε νεκρή. Σ’ ένα κεραμίδι είχε σημειώσει ότι ανεπαύθη μόλις κοινώνησε.
Η αμαρτία δεν είναι απλά η παράβαση του νόμου, αλλά έλλειψη αγάπης στον Θεό. Η αμαρτία φαντάζει πάντα πολύ ωραία, λίαν ελκυστική και σαγηνευτική. Συλλαμβάνεται στο νου, αποδέχεται και διαπράττεται. Η αμαρτία συνηθίζει να στερεί τη μακάρια γαλήνη της ψυχής. Η συννεφιά που προηγείται της αμαρτίας, μετά τη διάπραξή της υποχωρεί και ο άνθρωπος βλέποντας τη γυμνότητά του στενοχωρείται, θλίβεται κι έχει τύψεις. Η ουρά του διαβόλου επεμβαίνει, ώστε ο άνθρωπος ν’ απογοητευτεί και να μη θέλει να μετανοήσει.
Ο μέγας ψυχοανατόμος, όσιος Ιωάννης της Κλίμακος, όρισε με καταπληκτική σαφήνεια τα στάδια της αμαρτίας: Προσβολή, συνδυασμός, συγκατάθεση, αιχμαλωσία, πάλη, πάθος. Το πάθος γίνεται συνήθεια αγαπητή και χρόνια που παρασύρει τον άνθρωπο δίχως αντιστάσεις. Η αμαρτία σκοτίζει τον άνθρωπο. Σήμερα θεωρείται αδιάφορα, έχει γίνει κανόνας, ο άνθρωπος νομίζει πως κάνοντας ό,τι θέλει είναι και ελεύθερος. Όποιος νόμος και αν ψηφισθεί, η αμαρτία δεν θα παύσει να είναι αμαρτία και να ενοχλεί την ψυχή κάθε τίμιου, σοβαρού κι ευσυνείδητου ανθρώπου. Φθάσαμε το αφύσικο να το λέμε φυσικό και το παράλογο λογικό. Αποτέλεσμα της αμαρτίας: αποξένωση, απομόνωση, κενό, μοναξιά, απόγνωση και στενοχώρια.
Η οσία Μαρία συνδράμει στοργικά στη μεταστροφή όλων. Απέτυχε ως πόρνη και νίκησε ως ασκήτρια. Πρόκειται για τρομερά γενναία γυναίκα. Εμπνέει. Συνεγείρει τους αμαρτωλούς. Μη φοβάται κανείς τις λέξεις αλλά τις ανειρήνευτες πράξεις. Τελειώνει η Σαρακοστή και η Αλεξανδρινή Μαρία μας σκουντά να προχωρήσουμε άφοβα. Μας παρακινεί προς επαναπροσανατολισμό και να μας πει εμπιστευτικά πως και οι πόρνες μπορούν να θέλουν να γίνουν όσιες … 

(Πηγή: Εφημερίδα «Μακεδονία» 13/4/2008)
Μοναχός Μωυσής, αγιορείτης
 pentapostagma.gr

Ασθενής σε αφασία, ακούει τους γιατρούς να συζητούν για τη δωρεά των οργάνων του

Σουηδία, Gothenburg archipelago.

Ο 43χρονος Jimi Fritze, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Sahlgrenska Hospital στο Gothenburg. Ενώ βρισκόταν παράλυτος –σε αφασία- στο νοσοκομείο, άκουσε με τρόμο τους γιατρούς να λένε στην οικογένειά του ότι δεν θα επιβιώσει και να συζητούν για τη δωρεά των οργάνων του. Ο Fritze άκουγε κάθε λέξη, αλλά δεν είχε κανένα τρόπο να τραβήξει την προσοχή των γιατρών ή της οικογένειάς του.
Ο κ. Fritze υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία, ενώ βρισκόταν με την οικογένειά του σε μικρό νησί, στο αρχιπέλαγος του Γκέτεμποργκ πριν από δύο περίπου χρόνια. Το ελικόπτερο ασθενοφόρο δεν μπορούσε να προσγειωθεί στο μικρό νησί, έτσι ο Fritze έπρεπε να περιμένει μια βάρκα για να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο Sahlgrenska, όπου έφτασε μιάμιση ώρα μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο.
όταν 14 μέλη της οικογένειάς του τον επισκέφθηκαν για να του πουν το τελευταίο αντίο, οι γιατροί έθεσαν το θέμα της δωρεάς οργάνων, γεγονός, που όπως ο ίδιος υπογράμμισε αργότερα σε επίσημη καταγγελία, οι Σουηδοί γιατροί δεν επιτρέπεται να το κάνουν μέχρι ο ασθενής να διαγνωστεί ως εγκεφαλικά νεκρός.


Τρεις μέρες αργότερα, μια άλλη γιατρός επέστρεψε από διακοπές, είδε τις μαγνητικές του, του χορήγησε κορτιζόνη και έδωσε ελπίδα ότι ο Fritze θα μπορούσε να ανακάμψει.
Στη συνέχεια η κατάστασή του βελτιώθηκε, αλλά χρειάστηκαν άλλες τρεις εβδομάδες πριν καταφέρει να επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Δύο χρόνια αργότερα, παλεύει με την απώλεια της ικανότητάς του για ομιλία.
Ο κ. Fritze έκανε καταγγελία εναντίον των γιατρών, στο διοικητικό συμβούλιο υγείας και πρόνοιας, που επιβλέπει την ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης στη Σουηδία.
Η καταγγελία του έγινε δύο χρόνια μετά το περιστατικό διότι προηγουμένως δεν ήταν σε θέση- λόγω υγείας- να κάνει νομικό αγώνα, αλλά και επειδή ένα δεύτερο παρόμοιο περιστατικό τον παρακίνησε σε αυτή την ενέργεια.
Αφορούσε μια γυναίκα στη Δανία, που της αφαίρεσαν την υποστήριξη της ζωής αλλά έπειτα κατάφερε να επιβιώσει. Κάποιος από τη Swedish National Health and Welfare Board δήλωσε στο TV newsnews ότι, αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί ποτέ στη Σουηδία… είπε ο Fritze στο The Local
4-4-14 Paralysed stroke victim experiences every patient’s worst nightmare as he hears doctors discussing whether to donate his organs but couldn’t speak out
πηγές
http://www.dailymail.co.uk/newsnews/article-2596737/Paralysed-stroke-victim-experiences-patients-worst-nightmare-doctors-openly-discussed-donating-organs.html
http://www.thelocal.se/20140403/stroke-patient-overhears-doctors-organ-donation-chat
http://hellenicrevenge.blogspot.com/2014/04/blog-post_5.html
 pentapostagma.gr

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 5 -Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.mp3- π. Αθανασίου Μυτιληναίου

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΩΝ περιόδου ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

π. Αθανασίου Μυτιληναίου

 

 Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

από την Κυριακή των ΑΠΟΚΡΕΩΝ 

έως την Κυριακή των ΒΑΪΩΝ

 

Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 5

751

29-03-98

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

Ὁ Χριστός καί τά παιδιά (δ. 28')

 

794

21-03-99

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

«Περί λογισμῶν Βλασφημίας» ἀπό τόν 23ον Λόγον Ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κλίμακος (δ. 26')

829

09-04-00

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

Μία θεώρησις τῆς θεραπείας ἑνός δαιμονισμένου νέου (δ. 28')

 

919

14-04-02

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

Τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί κωφόν καί ἡ νέα Γενεά (β΄ ἔκδοσις) (δ. 28')

Από την πολύτιμη συλλογή  των ομιλιών του πατέρα Αθανάσιου Μυτιληναίου, 
που μας προσφέρει το ιστολόγιο arnion.gr

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 4 -Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.mp3- π. Αθανασίου Μυτιληναίου

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΩΝ περιόδου ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

π. Αθανασίου Μυτιληναίου

 

 Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

από την Κυριακή των ΑΠΟΚΡΕΩΝ 

έως την Κυριακή των ΒΑΪΩΝ

 

Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 4
 

432

09-04-89

Δ΄ Νηστειῶν

Ἡ Μετάνοια κατά τόν Ἅγ. Ἰωάννην τῆς Κλίμακος (δ. 30')

670

24-03-96

Δ΄ Νηστειῶν

Ἡ Μετάνοια κατά τόν Ἅγ. Ἰωάννην τῆς Κλίμακος (δ. 27')

493

17-03-91

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

Ἡ Ἀνοχή τοῦ Θεοῦ (β΄ ἔκδοσις) (δ. 29')

 

559

28-03-93

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

Τό πνεῦμα τό ἄλαλον καί κωφόν καί ἡ νέα Γενεά (δ. 28')

Από την πολύτιμη συλλογή  των ομιλιών του πατέρα Αθανάσιου Μυτιληναίου, 
που μας προσφέρει το ιστολόγιο arnion.gr

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 3 -Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.mp3- π. Αθανασίου Μυτιληναίου

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΩΝ περιόδου ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

π. Αθανασίου Μυτιληναίου

 

 Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

από την Κυριακή των ΑΠΟΚΡΕΩΝ 

έως την Κυριακή των ΒΑΪΩΝ

 

Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 3

179

17-04-83

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

Ἡ δαιμονισμένη νέα γενεά μας καί οἱ γονεῖς (δ. 29')

270

24-03-85

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 4-29)

Γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη (δ. 27')

316

13-04-86

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17 - 31)

Τά χέρια τῶν ἀνθρώπων (δ. 27')

352

29-03-87

Δ΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 9, 17-31)

«Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» -Ἡ ἀνοχή τοῦ Θεοῦ (δ. 28')

390

20-03-88

Δ΄ Νηστειῶν

Προβολή Ὀρθοδόξου Πνευματικότητος (δ. 26')

Από την πολύτιμη συλλογή  των ομιλιών του πατέρα Αθανάσιου Μυτιληναίου, 
που μας προσφέρει το ιστολόγιο arnion.gr

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 2 -Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.mp3- π. Αθανασίου Μυτιληναίου

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΩΝ περιόδου ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

π. Αθανασίου Μυτιληναίου

 

 Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

από την Κυριακή των ΑΠΟΚΡΕΩΝ 

έως την Κυριακή των ΒΑΪΩΝ

 

Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 2
 

141

28-03-82

Δ ΄Νηστειῶν (Ἑβρ. 6, 18-19)

Ἕνα ἄλλο ὄνομα τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι ΕΛΠΙΣ- Μόνον ὁ Χριστός σώζει καί κάθε ὑπαρξιακό πρόβλημα εἰς τόν Χριστόν καταξιώνεται - Ἔξω τῆς Ἐλπίδος αὐτῆς ὑπάρχει ΧΑΟΣ (δ. 22')

596

10-04-94

Δ΄ Νηστειῶν (Ἑβρ. 6, 13-20)

Τό τελευταῖο μας ὀχυρό, ἡ Ἐλπίδα (δ. 28')

Από την πολύτιμη συλλογή  των ομιλιών του πατέρα Αθανάσιου Μυτιληναίου, που μας προσφέρει το ιστολόγιο arnion.gr

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ - Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 1 -Τί σημαίνει δαιμονισμένο παιδί -Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.mp3- π. Αθανασίου Μυτιληναίου

ΑΓΙΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΩΝ περιόδου ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

π. Αθανασίου Μυτιληναίου

 

 Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

από την Κυριακή των ΑΠΟΚΡΕΩΝ 

έως την Κυριακή των ΒΑΪΩΝ

 

Κυριακή Ιωάννου της Κλίμακος 1

95

05-04-81

Δ΄ Νηστειῶν (Μαρκ.9,17-32)

Τί σημαίνει δαιμονισμένο παιδί - Ἡ μετάνοια τοῦ πατέρα μέ ὅλα τά κύρια δυνατά γνωρίσματά της (δ. 26')

Από την πολύτιμη συλλογή  των ομιλιών του πατέρα Αθανάσιου Μυτιληναίου, που μας προσφέρει το ιστολόγιο arnion.gr