Ἡ Έλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, Σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Τριὰς Ἁγία, δόξα Σοι.
Δεῦτε ἀπὸ θέας Γυναῖκες εὐαγγελίστριαι, καὶ τῇ Σιὼν εἴπατε· Δέχου παρ΄ ἡμῶν Χαρᾶς Εὐαγγέλια, Τῆς Ἀναστάσεως Χριστοῦ. Τέρπου, χόρευε, καὶ ἀγάλλου Ἱερουσαλήμ, τὸν Βασιλέα Χριστόν, θεασαμένη ἐκ τοῦ μνήματος, ὡς Νυμφίον προερχόμενον.
Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014
Η ΜΑΣΩΝΙΚΑ ΥΠΟΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" (βίντεο) - Το σύνθημα Ελευθερία-Ισότητα-Αδελφότητα - Η σχέση των Ιλλουμινάτοι με τους Ιακωβίνους και τον ρόλο τους στην Γαλλική Επανάσταση.
Ετικέτες
ΑΘΕΪΑ,
ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ - ΕΞΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟΣ,
ΕΥΡΩΠΗ,
ΙΣΤΟΡΙΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ,
ΚΟΣΜΟΣ,
ΚΡΙΣΗ,
ΜΑΣΟΝΙΑ,
ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ,
ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ,
ΧΑΟΣ,
ILLUMINATI
Ο ερχόμενος της Εκκλησίας και ο ερχόμενος της "Νέας Εποχής".
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»
Εν Πειραιεί τη 3η Φεβρουαρίου 2014
Πρόσφατα στην
καθημερινή εφημερίδα των Αθηνών «Ελεύθερη Ώρα», δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο: «Ο
Ερχόμενος. Η δοξασία των Μεσολαβητών, Μεσσιών, Χριστών ή Αβατάρ». Επειδή το δημοσίευμα
αυτό προκάλεσε ίσως σύγχυση στους αναγνώστες της εφημερίδος, διότι περιείχε
άκρως αντιχριστιανικές δοξασίες, θεωρήσαμε σκόπιμο να δώσουμε ορισμένες
απαντήσεις, να επισημάνουμε τις κακοδοξίες των συντακτών...
και να προβάλλουμε την
Ορθόδοξη διδασκαλία περί του Ερχομένου Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Κατ’ αρχήν παραξενευτήκαμε από το δημοσίευμα
αυτό, διότι η εν λόγω εφημερίδα, κατά κανόνα, έχει ορθόδοξο χριστιανικό
προσανατολισμό και φρονούμε, ότι η μεγαλύτερη μερίδα των αναγνωστών της είναι
Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Το περιεχόμενο του δημοσιεύματος είναι ουσιαστικά μια
ανασκόπηση της περί Μεσσίου, (ή ορθότερα Μεσσιών, Μεσολαβητών, Χριστών, Αβατάρ
σε πληθυντικό, διότι κατά την θεοσοφική αποκρυφιστική διδασκαλία δεν πρόκειται
για έναν, αλλά για πολλούς Μεσσίες κ.λ.π.), εσχατολογικής διδασκαλίας των
οπαδών της Θεοσοφίας και της «Νέας Εποχής».
Βεβαίως οι συντάκτες του φρόντισαν
να αναφέρουν, ότι αποστασιοποιούνται από το δημοσίευμα και ότι «τα συμπεράσματα
για το κατά πόσον είναι εύλογη και επίκαιρη (η δοξασία)» επαφίενται στους
αναγνώστες τους, χωρίς να παρατίθεται η ορθόδοξη διδασκαλία, ή έστω να γίνεται
σύντομη αναφορά, ότι τα γραφόμενα είναι τελείως αντίθετα με την Ορθόδοξη
χριστιανική εσχατολογία.
Η Αλίκη Μπέϋλη, της οποίας απηχούνται κυρίως
οι δοξασίες στο άρθρο, χαρακτηρίζεται από τους συντάκτες ως «χριστιανή
θεόσοφος».
Ωστόσο, όπως παρατηρεί σύγχρονος βαθύς μελετητής της θεοσοφικών
δοξασιών, η Θεοσοφία «δεν είναι απλώς ένα συνοθύλευμα γνωστικισμού,
πνευματισμού, μεντιουμισμού, ινδουϊσμού και βουδισμού, αλλά είναι η κεντρική
συνειδητή προσπάθεια εκθεμελιώσεως του χριστιανισμού από τον κόσμο
α) με
απίστευτο μίσος κατά του Χριστού, της Παναγίας, της Αγίας Τριάδος και κάθε
ιερού και οσίου και
β) με φανερή και δεδηλωμένη πίστη στην αξία και στις
πρακτικές της σατανολατείας»[1].
Ειδικότερα δε, σχετικά με
το πρόσωπο του Χριστού, κατά την Θεοσοφία ο Χριστός «είναι μόνο μία από τις
πολλές πνευματικές οντότητες, πήρε το σώμα του Ιησού, σταυρώθηκε και δεν
αναστήθηκε το σώμα του, αλλά αναστήθηκε συμβολικά και αλληγορικά στον ουρανό».[2]
Κατά συνέπεια
ο χαρακτηρισμός της ως «χριστιανή» είναι παραπλανητικός για τους αναγνώστες του
άρθρου.
Δεν ανέφεραν επίσης το γεγονός ότι η Αλίκη Μπέϋλη είναι από τους
πρωτεργάτες της δημιουργίας του συγχρόνου αποκρυφιστικού πλέγματος της «Νέας
Εποχής», διάδοχος της Έλενας Πέτροβνας Μπλαβάτσκυ και αρχηγός της Θεοσοφικής
Εταιρίας του Λονδίνου. Διαφωτιστικός επ’ αυτού είναι ο Γραμματέας της Συνοδικής
Επιτροπής επί των Αιρέσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος,
πρωτοπρ. π. Κυριακός Τσουρός, ο οποίος σε σχετικό άρθρο του τόνισε τα εξής:
«Η
‘Νέα Εποχή του Υδροχόου’ είναι γέννημα και θρέμμα της Θεοσοφικής Σχολής της
αποκρυφίστριας Έλενας Πέτροβνας Μπλαβάτσκυ.
Τον όρο αυτό με την σημερινή του
έννοια χρησιμοποιεί και η ‘σχισματική’ θεοσοφίστρια-αποκρυφίστρια Αλίκη
Μπέϋλη (Beiley), ήδη από το 1920.
Τα ‘μηνύματα’, που όπως υποστηρίζει,
ελάμβανε η Μπέϋλη δήθεν από ένα Δάσκαλο, ονομαζόμενο ‘ο Θιβετιανός’ (μαθητής
κατά την θεοσοφική διδασκαλία του Dywal Khul), τα κατέγραψε σε μια σειρά
βιβλίων της, μεταξύ των οποίων είναι και το βιβλίο με τον τίτλο ‘Η
επανεμφάνισις του Χριστού’.
Στα ‘μηνύματα’ αυτά
συμπεριλαμβάνεται και η εντολή για την ανάγκη εγκαθίδρυσης μιας ‘Νέας
Παγκοσμίας Θρησκείας, που να συνάδει και να εναρμονίζεται με τις δοξασίες και
τα ‘πιστεύματα’ της ‘Νέας Εποχής του Υδροχόου’. Αυτή η ‘Νέα Παγκόσμια Θρησκεία’
θα συνοδεύει την ‘επανεμφάνιση του Χριστού της Νέας Εποχής’ και κατά συνέπεια
θα ασκείται από τους ‘πιστούς’ του, αντικαθιστώντας κάθε άλλη θρησκεία και
λατρεία που ασκείται σήμερα».[3]
Στο
παρά πάνω βιβλίο της εκφράζει ακόμη την αντίληψη ότι «Η Εκκλησία πρέπει …να
διαβρωθεί, να ειπωθεί στους κληρικούς, τι πρέπει να πιστεύει η Εκκλησία και οι
άνθρωποι να εθισθούν στην αντίχριστη και αντίθεη πίστη, ότι ‘μέσα τους είναι ο
Χριστός’ (ιδέα της αυτοσωτηρίας και αυτολυτρώσεως) και ότι οι εορτές του
χριστιανικού εορτολογίου έχουν δήθεν αστρολογική προέλευση…»[4].
Διαβάζοντας το άρθρο της εφημερίδος
διαπιστώνουμε αβίαστα την προσπάθεια της Θεοσοφίας να αρνηθεί την μοναδικότητα
του Χριστού, να Τον απογυμνώσει από την Θεανθρώπινη φύση Του και να Τον
εξομοιώσει με τους «μύστες» των διαφόρων θρησκευμάτων: «Μέσα στους αιώνες,
μεγάλοι και θείοι Αντιπρόσωποι του Θεού, ενσωματώνουν το θείο σκοπό και
επηρεάζουν ολόκληρο τον κόσμο με έναν τέτοιο τρόπο, ώστε τα ονόματά τους και η
επιρροή τους να είναι γνωστά και να είναι αισθητά χιλιάδες χρόνια αφότου δεν
περπατούν πλέον μεταξύ των ανθρωπίνων όντων. Γνωστοί Μύστες, όπως ο Κρίσνα, ο
Βούδας, ο Χριστός, ξανά και ξανά, αυτοί ήρθαν και άφησαν έναν αλλαγμένο κόσμο
και κάποια θρησκεία πίσω τους… Ένας τέτοιος Αβατάρ ήταν ο Χριστός… ο Βούδας
στην Ανατολή και ο Χριστός στη Δύση». Στη συνέχεια όχι μόνο εξισώνει το Χριστό
με τους άλλους «μύστες», αλλά αρνείται κατηγορηματικά τη θεότητά Του: «Αυτοί
είναι ανθρώπινα–θεία Αβατάρ, αντιπροσωπεύουν αυτό που η ανθρωπότητα μπορεί
εύκολα να καταλάβει… είναι ομοειδούς φύσης με μας…»!
Ο Χριστός, για την Θεοσοφία και βέβαια για
την Α. Μπέϋλη, δεν είναι ο Υιός του Θεού, ο προαιώνιος Λόγος, ο Οποίος έγινε
άνθρωπος, για να καταστεί ο μοναδικός λυτρωτής του κόσμου, αλλά ένας από τους
πολλούς «Αβατάρ» ή «Χριστούς», οι οποίοι έρχονται κατά καιρούς στον κόσμο με
διαφορετικά ονόματα, ως «ευεργέτες» της ανθρωπότητος.
Ο τελικός «Ερχόμενος»
της Θεοσοφίας και της «Νέας Εποχής» «θα είναι ο νέος Αβατάρ, που έρχεται για να
εγκαθιδρύσει ‘τη νέα παγκόσμια
θρησκεία’, στην οποία θα συγχωνευθούν όλες οι θρησκείες»[5], δηλαδή ο Αντίχριστος
Για τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας ο
«Ερχόμενος» της θεοσοφίστριας Α. Μπέϋλη, όπως και της «Νέας Εποχής», δεν είναι
ο δοξασμένος Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αλλά «ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός
της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος επί πάντα λεγόμενον Θεόν ή
σέβασμα, ώστε αυτόν εις τον ναόν του Θεού καθίσαι, αποδεικνύοντα εαυτόν ότι
εστί Θεός» (Β΄Θεσ.2,3-4), «…ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν»
(Α΄ Ιωάν.2,22).
Εμείς ως ορθόδοξοι πιστοί δεν περιμένουμε κανέναν «Αβατάρ», έστω και αν
χαρακτηρίζεται ως «Χριστός», διότι ο δικός μας Ερχόμενος ο απεσταλμένος του
Θεού ήδη ήρθε, «σάρξ εγένετο και
εσκήνωσεν εν ημίν» (Ιωάν.1,14). Ήλθε «ζητήσαι και σώσαι το απολωλός» (Λουκ.19,10),
«ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν» (Γαλ.3,13).
Είναι
δε μοναδικός και ανεπανάληπτος σωτήρας όλης της ανθρωπότητος, διότι «ουκ έστι
εν άλλω ουδενί η σωτηρία, ουδέ γαρ όνομα εστίν έτερον υπό τον ουρανόν το
δεδομένον εν ανθρώποις εν ώ δει σωθήναι ημάς» (Πραξ.4,12).
Αυτός ήταν ο πρώτος
Του ερχομός, κατά την πρώτη Του Παρουσία, για να επιτελέσει το έργο της
σωτηρίας του κόσμου. Σύμφωνα με το αλάνθαστο λόγο Του, θα έλθει και πάλι, όχι
ταπεινός και διωγμένος από τις δυνάμεις του κόσμου «υπήκοος μέχρι θανάτου»
(Φιλιπ.2,8), αλλά «εν τη δόξη αυτού και πάντες οι άγιοι μετ’ αυτού»
(Ματθ.25,31), «κρίναι ζώντας και νεκρούς» (Σύμβολο της Πίστεως).
Δεν θα έλθει
ως ένας παγκόσμιος κυβερνήτης, για να βοηθήσει την ανθρωπότητα, όπως ισχυρίζονται
οι θεοσοφιστές και οι νεοεποχίτες, αλλά ως τελικός Κριτής του κόσμου. Μάλιστα η Μεγάλη Κρίση Του θα σημάνει και το τέλος του
κοσμικού σχήματος, όπως τον γνωρίζουμε, με την αναδημιουργία και της υλικής
κτίσεως.
Εκ του Γραφείου Αιρέσεων και Παραθρησκειών.
Ο υπεύθυνος
Αρχ. Παύλος Δημητρακόπουλος.
Ο Γραμματέας
κ. Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος.
Ο υπεύθυνος
Αρχ. Παύλος Δημητρακόπουλος.
Ο Γραμματέας
κ. Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος.
[1]
Νικολάου Σταυριανίδη, Πρωτοδίκη Δ.Δ., DΕΑ Δημοσίου Δικαίου, DΕΑ Φιλοσοφίας του
Δικαίου, Θεοσοφία- «Νέα Εποχή»,
Αντίχριστη Ιδεολογία Παγκοσμίου Ναζισμού, Αθήνα 1997, σ. 37.
[2]
Νικολάου Σταυριανίδη,…ο.π., σ. 45.
[3]
Περιοδικό Διάλογος, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2009, τεύχος 58, σ.1.
[4]
Νικολάου Σταυριανίδη…ο.π. σ.66
[5]
Πρωτοπρ. π. Κυριακού Τσουρού, Περιοδικό Διάλογος, …ο.π. σ.2.
Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014
Διάλογος μεταξύ «προοδευτικού» και «οπισθοδρομικού» για τις προγαμιαίες σχέσεις και την παρθενία
(«Προοδευτικός») Μπορεῖς νά μοῦ πεῖς τί ἔχει πάθει ἡ Ἐκκλησία μέ τίς
προγαμιαῖες σχέσεις; Δηλαδή τί κακό βρίσκει; Δέν πρέπει νά γνωρίζει ὁ ἄντρας
τήν κοπέλα πρίν τήν πάρει;
(«Οπισθοδρομικός»)—Γιατί, κλεισμένη σέ τσουβάλι τοῦ τή δίνουν; Δέν τήν
βλέπει πρίν τό γάμο; Δέν μιλοῦν μεταξύ τους;
—Ἔλα τώρα ξέρεις τί ἐννοῶ.
—Μά ἀκριβῶς ἐπειδή ξέρω καί ξέρω ὅτι ἔχεις καί κόρες, ἀδυνατῶ
νά καταλάβω. Δηλαδή θέλεις καί ἐσύ οἱ κόρες σου νά … γνωρίζουν καλά ὅλους τούς
–ἴσως– μέλλοντες συζύγους τους;
—Ἐ! Ἐντάξει δέν
λέμε καί ὅλους!
—Ἄ! Μόνον ὅσους πρέπει! Ἄσχετα μέ τό ἐάν αὐτοί μπορεῖ νά
εἶναι καί δέκα ἤ εἴκοσι!!! Μπορεῖς νά μοῦ πεῖς ποιά ἡ διαφορά μεταξύ αὐτοῦ καί
τῆς πορνείας;
—Ἀναστάση πολύ μακριά τό πᾶς! Ἐγώ μιλάω γιά μία ἄντε δύο
φυσιολογικές σχέσεις.
—Ὡραία, ἄς ποῦμε ὅτι θά εἶναι ἕνας πού σοῦ βάζω ὑπογραφή ὅτι
ἐάν γίνει ἀρχή δέν θά εἶναι ἕνας! Τό θεωρεῖς σωστό; Νά δοκιμάσει κάποιος τό
κορίτσι σου λές καί εἶναι ἀντικείμενο εὐχαρίστησης ἀνδρῶν καί νά περιμένεις ἐναγωνίως
καί τό ἀποτέλεσμα;
—Ξέρεις ὅτι δέν τό βλέπω ἔτσι. Ἐγώ ἁπλᾶ λέω ὅτι δέν εἶναι
κακό νά γνωρίσει καί ἕναν ἤ δύο πρίν παντρευτεῖ. Τί θά χάσει; Ἡ πρώτη θά εἶναι ἤ
ἡ τελευταία;
—Ἴσως νά γελάσεις μά πές μου, πόσο μπορεῖ νά στοιχίζει ἡ ἀρετή
τῆς παρθενίας γιά νά τήν ξαναποκτήσει ἕνα κορίτσι καί ποιός μπορεῖ νά τοῦ τή
δώσει πίσω;
—Τώρα μέ τήν πρόοδο τῆς ἰατρικῆς ὅλα γίνονται!
—Ναί, ὅλα γίνονται! Μόνο πού ὑπάρχει μιά διαφορά. Πρῶτα
πρῶτα δέν ἀποκτᾶ καί πάλι τήν ἀρετή παρά μόνον τό ἰδίωμα. Καί δεύτερον μέσα της
θά ξέρει ὅτι αὐτό πού εἶχε ἀπό τήν ὥρα πού γεννήθηκε δέν ὑπάρχει πλέον,
χάθηκε. Αὐτή λοιπόν, τήν ἐκ γενετῆς ἀρετή
ποῦ εἶχε μπορεῖ νά τήν ξαναποκτήσει;
—…Ὄχι…
—Ἄρα λοιπόν, αὐτοί καί μόνον οἱ λόγοι, καθιστοῦν αὐτήν
τήν ἰδιότητα μοναδική. Σωστά;
—Σωστά.
—Ἑπομένως αὐτό τό τόσο μοναδικό καί πολύτιμο δῶρο καί
σφραγῖδα, γιατί μέσα σέ μιά στιγμή νά τό πετάξει καί νά τό χάσει, ἔτσι ἀνούσια
καί ἀπερίσκεπτα; Γιατί νά ἐπιτρέψει στόν ὁποιονδήποτε πρῶτο τυχόντα, πού μετά ἀπό
λίγο καιρό οὔτε κἄν θά τήν θυμᾶται, νά τῆς τό ἀφαιρέσει χωρίς καμία ἐπίγνωση κι
ἐκτίμηση;
—Μά γιά στάσου, ἔτσι κι ἀλλιῶς κάποια στιγμή δέν θά τό
χάσει;
—Ναί, θά τό χάσει. Ὅμως αὐτό θά γίνει ἀφοῦ θά ἔχει πάρει
τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια ἀπό Αὐτόν πού τῆς τό χάρισε. Καί ἔτσι κατ’ αὐτόν τόν
τρόπο διατηρεῖται ἡ παρθενία καί μέσα στό γάμο. Καί δέν θά σοῦ ἀναφέρω τά τῆς
Γενέσεως, ὅπου ὁ Θεός σέ ΕΝΑΝ ἄνδρα καί σέ ΜΙΑ γυναῖκα ἔδωσε τήν ἐντολή «αὐξάνεσθε
καί πληθύνεσθε», δηλαδή γίνεσθε ἀνδρόγυνο. Ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναῖκα, ΜΟΝΟ μέ τήν
εὐλογία τοῦ Θεοῦ, γίνονται ἕνα ἀνδρόγυνο, ἕνας ἄνθρωπος, κι ἑπομένως ἡ ἀρετή αὐτή
συνεχίζεται καί γιά τούς δύο ἀφοῦ πλέον εἶναι ΕΝΑΣ, εἶναι «ὁ ἄνθρωπος».
—Καί ποῦ εἶναι τό κακό ἐάν μία κοπέλα ζήσει μέ ἕναν ἄνδρα,
ἀλλά χωρίς νά ὑπάρχει γάμος; Πάλι δέν θά ὑπάρχει αὐτή ἡ παρθενία ποῦ λές;
—Ἐάν δέν κάνω λάθος ἔχεις τρία παιδιά. Δύο κορίτσια καί ἕνα
ἀγόρι, ἔτσι δέν εἶναι; Πῶς θά σοῦ φαινόταν ἐάν ὁ γιός σου ἔκανε γυναῖκα του τήν
κόρη σου καί ἀδελφή του;
—Μά αὐτό εἶναι ἀνωμαλία.
—Βεβαίως καί εἶναι. Καί γιατί νά μήν εἶναι ἀνωμαλία στά
μάτια τοῦ Θεοῦ ἡ συνεύρεση κάποιου μέ μία γυναῖκα, τήν στιγμή πού ὅλοι μας εἴμαστε
ἀδέλφια μέ ἕναν Πατέρα; Ἀδελφός μου ὁ γιός μου, ἀδελφός μου ὁ πατέρας μου, ἀδελφή
μου ἡ γειτόνισσα, ἀδελφή μου ἡ σύζυγός μου. Ὅλων ὁ πατέρας εἶναι ὁ Θεός καί ὅλοι
εἴμαστε ἀδέλφια. Μόνο μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, πού δίδεται μέσῳ τοῦ Ἱεροῦ
Μυστηρίου τοῦ γάμου, ἔχουν τήν ἄδεια ἕνας ἄνδρας καί μία γυναῖκα νά γίνουν ἕνα.
Ὄχι ἁπλᾶ νά συνευρεθοῦν δύο –μέχρι χθές ἄγνωστοι– γιά μιά στιγμή εὐχαρίστησης(!),
ἀλλά νά γίνουν ἕνας ἄνθρωπος, μέ μία πορεία καί μέ ἕναν σκοπό: Τήν σωτηρία τήν
δική τους ἀλλά καί τῶν παιδιῶν τους, τά ὁποῖα παιδιά τους θά εἶναι καρπός ἀπό
τήν εὐλογημένη καί γεμάτη ἀγάπη συνεύρεσή τους. Μόνον ἔτσι εἶναι ἐπιτρεπτή ἡ
συνεύρεση δύο ἀνθρώπων. Πρῶτα θά παρουσιασθοῦν μπροστά στόν Δημιουργό καί
Πατέρα τους νά Τοῦ ζητήσουν ταπεινά τήν ἄδεια νά κάνουν οἰκογένεια καί μετά θά
συνευρεθοῦν.
—Ὅποιος ἄλλος τρόπος ἤ θεσμός, εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ. Εἶναι
ἁπλᾶ γιά νά ἱκανοποιεῖ κάποιος τίς σαρκικές του ἐπιθυμίες χωρίς καμία ἐπιβάρυνση
καί χωρίς καμία ὑποχρέωση. Εἶναι ἕνα κόλπο γιά σαρκική εὐχαρίστηση, ἀποφεύγοντας
μάλιστα καί τήν τήρηση τῆς πρώτης ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε»,
τήν ὁποία τηροῦν ὅλα τά πλάσματά Του. Καί ἐάν προκύψει καί καμία ἐγκυμοσύνη … τότε ἡ ψυχούλα αὐτή πού
δέν διάλεξε ἡ ἴδια νά ἔρθει στή ζωή, αὐτομάτως παίρνει τό ὄνομα «ἀνεπιθύμητος/η»
καί σχεδόν πάντα δολοφονεῖται ἀργά καί βασανιστικά ἀπό κάποιους “γιατρούς”, οἱ ὁποῖοι
μετατρέπουν τά ἰατρικά ἐργαλεῖα, σέ ἐργαλεῖα βασανιστηρίων καί θανάτου. Καί ἐάν
ἀποφασίσει μία κοπέλα νά κρατήσει τό παιδί, τότε, ὅπως ξέρεις καλά, οἱ
περισσότερες ἐγκαταλείπονται ἀπό τόν … πιστό τους σύντροφο καί βρίσκονται μόνες
τους χωρίς καμία βοήθεια γιά νά μεγαλώσουν τό παιδί τους. Πές μου σέ παρακαλῶ,
τί τό ὄμορφο βλέπεις σέ ὅλο αὐτό;
—Ἔ! Ἐντάξει, σίγουρα δέν εἶναι ὡραῖο.
—Τότε γιατί τό ὑποστηρίζεις καί παίρνεις καί στό λαιμό
σου τά παιδιά πού σέ ἀκοῦν;
—Μά αὐτά πού μοῦ λές μποροῦν νά γίνουν καί μέσα στό γάμο.
—Σαφῶς καί μπορεῖ νά γίνουν. Καί γίνονται καί συχνότερα
σήμερα, ἀφοῦ δέν ὑπάρχει ἀγάπη μεταξύ τῶν ἀνθρώπων ἀλλά οὔτε πίστη, οὔτε καί ἐπίγνωση
τοῦ τί εἶναι ὁ γάμος. Ὅμως, μέσα στό Ἱερό Μυστήριο τοῦ γάμου ὅλα εἶναι
διαφορετικά.
Εἶναι λές καί ὑπάρχει ἕνα πέπλο πού καλύπτει καί προστατεύει τήν οἰκογένεια.
Τότε, καί νά θέλει ὁ ἕνας ἀπό τούς δύο νά φύγει, τό σκέφτεται πολύ. Εἶναι σά νά
τόν κρατάει μιά ἀόρατη δύναμη. Βέβαια σαφῶς καί ἐάν τό θελήσει πολύ τά διαλύει ὅλα.
Ὅμως θά τό σκεφτεῖ πολύ. Ἀκόμα καί οἱ εἰδικοί ψυχολόγοι καί οἰκογενειακοί
σύμβουλοι προτείνουν νά τελεῖται γάμος.
Δηλαδή τά αὐτονόητα πού τά τηροῦσαν πατροπαράδοτα οἱ ἀγράμματοι παπποῦδες μας, ἔρχεται
ἡ ἐπιστήμη νά μᾶς τά προτείνει σάν τόν ἀσφαλέστερο δρόμο γιά τήν οἰκογένεια!!!
—Τέλος πάντων, τό νά πάει μία δεκαεπτάχρονη ἕνα τριήμερο
μέ τό ἀγόρι της καί τήν παρέα τους δέν τό βλέπω κακό. Στό κάτω κάτω ὅλοι ἔτσι
κάνουν. Καί ξέρεις, ὅταν δέν ἀκολουθεῖς τήν πρόοδο, ἀπομονώνεσαι καί αὐτό εἶναι
πολύ ἄσχημο. Βρίσκεσαι μόνος σου χωρίς φίλους καί παρέες.
—Κοίταξε, ἐάν ἐννοεῖς πρόοδο τήν ἀπομάκρυνση ἀπό τήν Ἀλήθεια,
τότε μπορεῖς νά σκέφτεσαι ἔτσι. Ὅμως, ὅπως πολύ καλά γνωρίζεις ἡ Ἀλήθεια δέν ἀλλάζει.
Τό τραπέζι πάνω στό ὁποῖο ἀκουμποῦμε τώρα, μπορεῖς νά ὀνομάσεις ἤ νά τό
περιγράψεις ὅπως θέλεις. Δέν θά πάψει, ὅμως, ποτέ νά εἶναι τραπέζι. Θά ἀρχίσει
νά ἀλλοιώνεται ὁ ὁρισμός καί ἡ εἰκόνα του, μόνον ὅταν θά ἔχεις ἐσύ κάποιο
συμφέρον γιά νά πείσεις τόν ἄλλο ὅτι αὐτό δέν εἶναι τραπέζι. Μόνον ὅταν ἔχουμε
συμφέρον διαστρεβλώνουμε τήν ἀλήθεια.
Καί δυστυχῶς, ἐδῶ εἶναι πού τήν ἔχουμε
πατήσει.
Ἐπειδή ἔχει κυριαρχήσει πιά (εἰδικά στούς νέους) τό πάθος τῆς
σαρκολατρείας, μᾶς ὁδηγεῖ στό νά διαστρεβλώσουμε τήν ἀλήθεια, νά πείσουμε ὅτι
τό κακό εἶναι καλό κι ὅτι αὐτό λέγεται πρόοδος κι ἑπομένως μποροῦμε νά κάνουμε ὅ,τι
μᾶς ἀρέσει, χωρίς ἀναστολές καί ἐνοχές.
Καί ταὐτόχρονα παρουσιαζόμαστε καί σάν
προοδευτικοί, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι πού δέν ἀκολουθοῦν βαφτίζονται ἀναχρονιστικοί,
παλιομοδίτες καί γραφικοί.
Καί δέν καταλαβαίνουν οἱ ἀνόητοι ὅτι τό μόνο
πού διαστρεβλώνουν εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.
Διότι ἐάν πιστεύει κάποιος καί ἀγαπάει τόν Χριστό, πῶς καί μέ τί τόλμη θά ἀλλάξει
τά λόγια Του καί τίς ἐπευφημίες Του γιά τήν ἀρετή τῆς παρθενίας ἀλλά καί τήν
κατάκριση, ἀπό τόν Ἴδιο, τῆς πορνείας;
Πόσο πολύ ἔχουμε ξεπέσει, ὥστε μέ τόσο
μεγάλη εὐκολία νά ἀνταλλάσουμε τό χρυσάφι μέ τό κάρβουνο, ἐπειδή ὅλοι γύρω μας
λερώθηκαν κι ἔγιναν μαῦροι;!!
Τέλος πάντων, μέ ρώτησες καί ἐγώ σάν φίλος ὄφειλα
νά σοῦ ἀπαντήσω. Ἀπό κεῖ καί πέρα κᾶνε ὅπως νομίζεις.
Ὁ Θεός νά μᾶς λυπηθεῖ καί νά μᾶς συγχωρήσει.
Μυρίλλας Ἀναστάσιος
«ΕΝΟΡΙΑΚΗ
ΕΥΛΟΓΙΑ» Αρ. Τεύχους 138
Φεβρουάριος 2014
http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΠΑΤΕΡΑ...
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΔΙΑΚΟΝΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ: ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΠΑΤΕΡΑ...: Σε κωματώδη κατάσταση ο γ. Μωϋσής Αγιορείτης. σχόλιο Γ.Θ : Όλα αυτά τα χρόνια έλιωνε το κομποσκοίνι του προσευχόμενος για όλο τον...
ΓΑΛΛΙΑ : Γονείς μποϊκοτάρουν τα σχολεία ως αντίδραση στην εικαζόμενη εισαγωγή της «θεωρίας του φύλου» που διδάσκει τα παιδιά ότι δεν γεννιούνται ως αγόρια ή κορίτσια, αλλά ότι μπορούν να «επιλέξουν» τι φύλο θέλουν να είναι
Χιλιάδες γονείς στη Γαλλία έχουν λάβει γραπτά μηνύματα στα
κινητά τους τηλέφωνα την περασμένη εβδομάδα με την έκκληση να κρατήσουν σπίτι τα
παιδιά τους και να μην πάνε το σχολείο τη Δευτέρα. Όπως αναφέρει το France 24, η συλλογική δράση αποβλέπει
στην διαμαρτυρία ενάντια σε μια εικαζόμενη νέα εξέλιξη στα γαλλικά δημοτικά
σχολεία : Την προσπάθεια να διδάξουν στους μαθητές ότι «δεν γεννιούνται ως
αγόρια ή κορίτσια, αλλά ότι μπορούν ‘να επιλέξουν’ να γίνουν είτε το ένα είτε το
άλλο».
Η κινητοποίηση αυτή αντιτίθενται στη διδασκαλία της «θεωρίας
του φύλου» στα γαλλικά σχολεία και γίνεται έκκληση στους γονείς να μην πηγαίνουν
τα παιδιά τους στο σχολείο μια ημέρα κάθε μήνα. Συνιστάται αυτό να γίνεται
χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση προς τους εκπαιδευτικούς.
Τα μηνύματα ειδοποιούν επίσης τους γονείς ότι η σεξουαλική εκπαίδευση
θα εισβάλει στις τάξεις του νηπιαγωγείου "με πρακτικά παραδείγματα",
όταν ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά τον Σεπτέμβριο.
Ο αντίκτυπος του μηνύματος που αναμεταδόθηκε από τα κοινωνικά
δίκτυα, είχε περιορισμένο αποτέλεσμα, ωστόσο, σημαντικό. Περίπου 100 σχολεία
πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης - από το σύνολο των 48.000 στη Γαλλία - ανέφεραν αγνοούμενους
μαθητές λόγω του μποϋκοτάζ, σύμφωνα με το υπουργείο παιδείας.
Ο Γάλλος υπουργός Παιδείας Vincent Peillon (φωτο)
απείλησε με κυρώσεις για τα παιδιά που οι γονείς τους τα αποσύρουν από το σχολείο
και διέταξε τους διευθυντές των σχολείων σε όλη τη χώρα να καλούν κάθε γονέα που
κρατά το παιδί του στο σπίτι και να του υπενθυμίζουν ότι η εκπαίδευση είναι
υποχρεωτική.
«Το εθνικό σχολικό σύστημα δεν διδάσκει καμία θεωρία του φύλου.
Διδάσκει την ισότητα από κάθε άποψη και ειδικότερα, την ισότητα μεταξύ ανδρών
και γυναικών», δήλωσε ο Peillon.
Η Sylvie Fromentelle,
αντιπρόεδρος της CIPF,
του μεγαλύτερου συλλόγου γονέων -καθηγητών της Γαλλίας, έσπευσε να καθησυχάσει
τους φόβους. «Προσπαθούν να φοβίσουν τους γονείς λέγοντάς τους ότι τα σχολεία προσπαθούν
να αμφισβητήσουν τη βιολογική βάση της σεξουαλικής ταυτότητας», είπε σε
σημείωμα προς τα μέλη της ομάδας, προσθέτοντας ότι η θεωρία του φύλου δεν υπάρχει
εντός των κοινωνικών επιστημών ή εντός των γαλλικών σχολείων.
Ωστόσο, πολλοί «υποστηρικτές δικαιωμάτων» έσπευσαν να καταγγείλουν
ότι η φήμη για την θεωρία του φύλου που αποτελεί μέρος μιας εκστρατείας «συντηρητικών»
στοιχείων και «ακροδεξιών» ομάδων που είναι αντίθετες με ένα νέο σχολικό πρόγραμμα
για την ισότητα των φύλων.
Το λεγόμενο πρόγραμμα "ABCs της ισότητας" εισήχθη σε
περίπου 600 δημοτικά σχολεία αυτό το έτος και κάποιοι «συντηρητικοί» εξοργίστηκαν
γιατί διδάσκει την ανοχή στα ζευγαριών των ομοφυλόφιλων.
Η πρωτοβουλία Πάρτε τους Μαθητές από το Σχολείο, η οποία
έχει τη δική της ιστοσελίδα, ξεκίνησε από την μυθιστοριογράφο και σκηνοθέτρια Farida Belghoul (φωτο).
Ως νέα στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Belghoul, αλγερινής καταγωγής,
ήταν μια ηγετική φυσιογνωμία στο κίνημα κατά των φυλετικών και σεξουαλικών
διακρίσεων στη Γαλλία. Αλλά τώρα έχει εκπλήξει πολλούς θαυμαστές της με την δημόσια
στήριξή της στον συγγραφέα και σχολιαστή Alain Soral (φωτο).
Πρώην ηγετικό στέλεχος του Εθνικού Μετώπου, ο Soral επιτίθεται
τακτικά στις φεμινίστριες και τους ομοφυλόφιλους, ενώ έχει - αν κριθεί ένοχος
για «αντισημιτική ομιλία» κατά το παρελθόν.
Η κίνηση της Belghoul έλαβε την υποστήριξη «υπερ- συντηρητικών» καθολικών ομάδων,
όπως η ‘Γαλλική Άνοιξη’ και η ‘Civitas’,
οι οποίες πρωτοστάτησαν στις μαζικές διαδηλώσεις κατά του «γάμου» των
ομοφυλόφιλων το περασμένο έτος και τώρα ανησυχούν ότι παρουσιάζεται σε μικρούς μαθητές
η ομοφυλοφιλία ως «φυσιολογική».
Η Civitas αποκάλεσε τον υπουργό Peillon «ψεύτη» και αναφέρθηκε στην Belghoul ,
«χάρη της οποίας πολυάριθμοι γονείς έχουν ενημερωθεί σχετικά με μια
αφύσικη και διεστραμμένη ιδεολογία που διδάσκεται ήδη από την προσχολική ηλικία
κάτω από το μανδύα της “ισότητας” και “την καταπολέμησης της ομοφοβίας”».
Επέκρινε την εικαζόμενη χρήση ενός βιβλίου που ονομάζεται «Έχω
δύο μπαμπάδες που αγαπούν ο ένας τον άλλο», που προτείνεται για το μάθημα του "ABCs".
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή
ΓΑΛΛΙΑ : Γονείς μποϊκοτάρουν τα σχολεία ως αντίδρα...
Έκτακτο Παράρτημα: ΓΑΛΛΙΑ : Γονείς μποϊκοτάρουν τα σχολεία ως αντίδρα...: Χιλιάδες γονείς στη Γαλλία έχουν λάβει γραπτά μηνύματα στα κινητά τους τηλέφωνα την περασμένη εβδομάδα με την έκκληση να κρατήσ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




















