H ιστορία των σχέσεων Ισραήλ - Τουρκίας και τα "βουβά" θερμά επεισόδια στην Ελλάδα

Λάζαρος Ελευθεριάδης Μια άκρως ενδιαφέρουσα ανάλυση των Aegean Times για την ανθρωπογεωγραφία της περιοχής, τα ιστορικά στοιχεία και τις νεότερες εξελίξεις που οδήγησαν ακόμη και σε θερμά επεισόδια στο Αιγαίο Οι Εβραίοι ζούν εδώ και χιλιάδες χρόνια στην περιοχή του σύγχρονου Ισραήλ και στην αρχαιότητα ήταν πλειονότητα μέχρις ότου εκδιώχθηκαν από τους Ρωμαίους και κατοίκησαν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Οι Ρωμαίοι μετονόμασαν την χώρα από Ιουδαία σε Παλαιστίνη κατά την "Παλαιστίνη Συρία" του Ηροδότου. Η περιοχή κατακτήθηκε μεταγενέστερα από Βυζαντινούς (330-640 μ.χ.), κατόπιν Άραβες (7ο αιώνα μ.χ.) , Σελτζούκους Τούρκους (1071 μ.χ.), Σταυροφόρους Ευρωπαίους (1099 - 1187μ.χ.) , Μαμελούκους Αιγύπτιους (περί το 1250 - 1516 μ.χ.), Οθωμανούς (1516-1831), Αιγύπτιους (1831-1841) και πάλι Οθωμανούς/Τούρκους (1841 - 1917) ενώ διετέλεσε βρετανικό προτεκτοράτο μεταξύ 1920 – 1948 . Δηλαδή η περιοχή της Παλαιστίνης παρέμεινε ως επί το πλείστον μουσουλμανική κατά πλειονότητα των κατοίκων της από το 1270 μ.Χ. έως και τον 20ο αιώνα. Η χερσόνησος της Ανατολίας ή διαφορετικά η Μικρά Ασία, το μεγαλύτερο τμήμα της οποίας καταλαμβάνει σήμερα η Τουρκία, αποτελεί μία από τις αρχαιότερες κατοικημένες περιοχές στον κόσμο. Οι πρώιμες νεολιθικές τοποθεσίες στο Καταλογιούκ, το Καγιονού, το Νεβάλι Τσόρι, το Χαλικάρ, το Γκομπεκλί Τεπέ και το Μιρσίν, συγκαταλέγονται ανάμεσα στις αρχαιότερες τοποθεσίες ευρημάτων ανθρώπινης παρουσίας σε όλο τον πλανήτη . Ο εποικισμός της περιοχής στην Τροία ξεκίνησε από τη νεολιθική εποχή και συνεχίστηκε στην εποχή του σιδήρου . Κατά την ιστορική περίοδο, οι λαοί της Μικράς Ασίας χρησιμοποιούσαν γλώσσες της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας, καθώς και σημητικές ή καρτβελιακές γλώσσες, καθώς και αρκετές διαλέκτους απροσδιόριστης καταγωγής . Η πρώτη μεγάλη αυτοκρατορία που εποίκησε την περιοχή ήταν αυτή των Χετταίων από τον 18ο ως και τον 13ο αιώνα π.Χ., ενώ οι Ασσύριοι αποίκησαν τμήματα της σημερινής νοτιοανατολικής Τουρκίας από το 1950 π.Χ. και μετέπειτα . Στη συνέχεια, ο λαός των Φρυγών, θρακικής προέλευσης, ανέπτυξαν το βασίλειό τους μέχρι την καταστροφή του από τους Κιμμέριους τον 7ο αιώνα π.Χ . Τα ισχυρότερα διάδοχα κράτη ήταν οι περιοχές της Λυδίας, της Καρίας και της Λυκίας . Περίπου το 1200 π.Χ. οι ακτές της Μικράς Ασίας αποικήθηκαν από τους Αιολείς και τους Ίωνες από την Ελλάδα. Οι Ασσύριοι παρέμεναν στη νοτιοανατολική Τουρκία μέχρι και το 600 π.Χ., όταν η αυτοκρατορία τους κατακτήθηκεαπό τη δυναστεία των Χαλδαίων της Βαβυλώνας . Τον 6ο και 5ο αίωνα π.Χ. όλη η Μικρά Ασία ήταν υποτελής στην αυτοκρατορία των Αχαεμενιδών της Περσίας, ενώ αργότερα (334 π.Χ.) κατακτήθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο . Στη συνέχεια, η Μικρά Ασία διασπάστηκε από την τοπική κυριαρχία ελληνιστικών βασιλείων όπως η Βιθυνία, η Καππαδοκία, η Πέργαμος και ο Πόντος, τα οποία στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. υποδουλώθηκαν από την ανερχόμενη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία . Το 324 μ.Χ. ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Α` επέλεξε την πόλη του Βυζαντίου στα στενά του Βοσπόρου ως τη νέα πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, μετονομάζοντάς την σε Νέα Ρώμη, με τα μετέπειτα ονόματα Κωνσταντινούπολη και το σημερινό [[Ιστανμπούλ]που προερχεται απο την Ελληνικη εκφραση εις την πολην]. Μετά την πτώση της δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, το Βυζάντιο έγινε πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας (ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας) . Ο οίκος των Σελτζούκων Τούρκων ήταν ένας κλάδος των τουρκικών φυλών του Κινίκ Ογκούζ, οι οποίοι τον 10ο αιώνα διαβιώσαν στα σύνορα του μουσουλμανικού κόσμου, βόρεια της Κασπίας και της Αράλη, και συγκεκριμένα στην περιοχή Ογκούζ του χανάτου των Γιαμπγκού . Τον 11ο αιώνα οι Σελτζούκοι μετανάστευσαν από τις περιοχές τους προς της ανατολικές περιοχές της Μικράς Ασίας, η οποία αποτέλεσε και τη νέα περιφέρειά τους μετά τη μάχη του Μανζικέρτ το 1071. Αυτή η νίκη των Σελτζούκων δημιούργησε και το σουλτανάτο της Ανατολίας, το οποίο αναπτύχθηκε ως ένα ανεξάρτητο τμήμα της ευρύτερης αυτοκρατορίας τους που εκτείνονταν σε τμήματα της κεντρικής Ασίας, του Ιράν, της Ανατολίας και της νοτιοδυτικής Ασίας. Το 1243 οι στρατιές των Σελτζούκων νικήθηκαν από τους Μογγόλους και η ισχύς της αυτοκρατορίας τους ελαττώθηκε. Στον απόηχο της μογγολικής εισβολής το τουρκικό πριγκηπάτο με κυβερνήτη τον Οσμάν τον Α` εξελίχθηκε στους επόμενους δύο αιώνες στην Οθωμανική αυτοκρατορία, η οποία εκτείνονταν από την Ανατολία, στα Βαλκάνια και το Ιόνιο . Το 1453 η Κωνσταντινούπολη κατακτήθηκε από τον οθωμανικό στρατό του Μωάμεθ του Β`, σηματοδοτώντας τη διάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας . Τον 16ο και 17ο αιώνα και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς , η Οθωμανική αυτοκρατορία αποτελούσε μία από τις ισχυρότερες δυνάμεις στον κόσμο, ελέγχοντας περιοχές σε τρεις ηπείρους και δύο ωκεανούς . Συχνά βρίσκοταν σε αντιπαράθεση με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η σταθερή επέκτασή της προς την κεντρική Ευρώπη, στα Βαλκάνια και τα νότια σύνορα της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας . Μετά από σχεδόν έναν αιώνα παρακμής, η Οθωμανική αυτοκρατορία εισήλθε στον Α` Παγκόσμιο Πόλεμο με το μέρος των κεντρικών δυνάμεων και ηττήθηκε . Κατά τον πόλεμο, σχεδόν 1,5 εκατ. Αρμένιοι σφαγιάστηκαν από τους Οθωμανούς, περίοδος που αναγνωρίζεται ως γενοκτονία . Μετά την ανακωχή του Μούδρου το 1918, οι συμμαχικές δυνάμειες απαίτησαν τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με τη συνθήκη των Σεβρών το 1920 . ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΙΣΡΑΗΛ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ Πρέπει να τονισθεί ότι επειδή παράλληλα προς τις στρατιωτικές συμφωνίες μεταξύ των Ισραήλ και Τουρκίας , συνομολογήθηκαν και μια σειρά οικονομικών και εμπορικών συμφωνιών, κυρίως κατά την επίσκεψη του προέδρου Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ στο Ισραήλ (11-14 Μαρτίου 1996), οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ έχουν τεθεί σε μια βάση διαπλεγμένων στρατηγικών και πολιτικο-οικονομικών συμφερόντων που εμπλέκουν τις αντίστοιχες στρατιωτικές ελίτ και τα εμπορο-βιομηχανικά κατεστημένα των δυο κρατών. Οι συμφωνίες αυτές οδήγησαν στην αναζωπύρωση του παραδοσιακού άξονα Άγκυρας -Ιερουσαλήμ που είχε σφυρηλατηθεί επιμελώς στη δεκαετία του πενήντα . Ο άξονας αυτός είχε κορυφωθεί με τη σύναψη μυστικής στρατιωτικής συμμαχίας, το 1958 , βάσει της οποίας τα δυο κράτη συμφώνησαν, μεταξύ άλλων, ν’ αναλάβουν κοινή στρατιωτική δράση με τις ευλογίες της Δύσης, σε περίπτωση που ο παναραβισμός του Νασέρ, έβλαπτε τα ζωτικά τους συμφέροντα. Η Τουρκία υποβάθμισε τη συμμαχία της με το Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα και στη δεκαετία του εβδομήντα, για να μπορέσει ν’ αντιμετωπίσει την αραβική ισχύ όπως αυτή εκφράσθηκε με το πετρελαϊκό ολιγοπώλιο. Ο άξονας όμως Τουρκίας-Ισραήλ δε σταμάτησε ποτέ να υφίσταται, τουλάχιστον μέχρι και πριν μερικά χρόνια. Η πολύμορφη και πολυεπίπεδη σχέση ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ αύξησε δραματικά τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας σε ενδεχόμενο μελλοντικό πόλεμο, ενώ παράλληλα ενίσχυσε την πολιτική της επιρροή στα δυτικά κέντρα αποφάσεων. Επιπλέον, τα Υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών της Τουρκίας διατείνονταν ότι οι συμφωνίες δεν ήταν παρά το φυσικό επακόλουθο της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή που είχαν δρομολογήσει οι συμφωνίες του Όσλο το 1993. Παράλληλα οι δυο χώρες υποστήριζαν ότι οι συμφωνίες δεν στρέφονταν εναντίον τρίτων χωρών ούτε αποσκοπούσαν στην αναπροσαρμογή, ή ακόμη και στην ανατροπή, των αμυντικών δεδομένων στη Μέση Ανατολή και στον Περσικό Κόλπο με τη δημιουργία ενός άξονα Άγκυρας-Ιερουσαλήμ . Εν κατακλείδι στη σκακιέρα των διεθνών σχέσεων και στον ευαίσθητο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ανταγωνιστές και αντίπαλοι της Τουρκίας και του Ισραήλ πρέπει να σταθμίζουν τις πράξεις τους και την εξωτερική τους πολιτική με την ύπαρξη του τουρκο-ισραηλινού άξονα . Τρείς λόγοι υπάρχουν για τους οποίους το Ισραήλ εμπλέκεται ή υποχρεούται να εμπλακεί στην υπόθεση ΑΟΖ στην Ν.Α Μεσόγειο. 1. θεωρούσαμε για δεκαετίες ότι υπήρχε μια σταθερή συμμαχία του Ισραήλ με την Τουρκία, ξαφνικά, δηλαδή σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, η κατάσταση αυτή έχει αλλάξει άρδην. Φαίνεται μάλιστα ότι αυτή η κατάσταση δεν πρόκειται να τροποποιηθεί, τουλάχιστον για το εγγύς μέλλον. Γιατί τα πράγματα δεν μένουν σχεδόν ποτέ σταθερά. Αλλάζουν ανάλογα με τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα των κρατών και των ανεξάρτητων ή εξαρτημένων κινήσεων που έχουν . Η αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, που βασίζεται στην πολιτική του στρατηγικού βάθους του Νταβούτογλου, με την πρωτοφανή καταδίκη του Ισραήλ από τη μια και τον εναγκαλισμό των ισλαμικών κρατών από την άλλη, δημιούργησε εντελώς καινούρια δεδομένα . 2. Μετά τη δημιουργία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) ανάμεσα στο Ισραήλ, την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Λίβανο, με πρωτεργάτη τον αείμνηστο πρόεδρο Τάσο Παπαδόπουλο, και την ανακάλυψη στο μεταξύ τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή Λεβιάθαν, στην παρούσα φάση, αλλάζει ριζικά η στάση του Ισραήλ, μεταξύ Ισραήλ - Τουρκίας, όσο και Ισραήλ - Ελλάδας. 3. Όσον αφορά την Ελλάδα και το Ισραήλ, αναφέρω τα καινούργια δεδομένα που οδηγούν το Ισραήλ να αναπτύξει, στον ενεργειακό τομέα τουλάχιστον, μια στρατηγική συμμαχία, που αφορά στην εκμετάλλευση και αξιοποίηση των δικών της κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Μαθαίνουμε από επίσημες πηγές ότι το Ισραήλ αναγνώρισε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας και εξέδωσε χάρτες, που δείχνουν τους αγωγούς φυσικού αερίου, οι οποίοι κατευθύνονται από την περιοχή Λεβιάθαν στην Κρήτη. ΧΑΡΤΗΣ ΑΟΖ Ν.Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ   Αυτοί οι χάρτες και η στήριξη της Ελλάδας για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δηλώνουν ότι το Ισραήλ επιθυμεί διακαώς να αποκλείσει την περίπτωση, που η Τουρκία θα έχει ΑΟΖ με την μουσουλμανική Αίγυπτο, που παρ’ όλη την ήπια στάση της απέναντι στο Ισραήλ, μπορεί ανά πάσα στιγμή να της δημιουργήσει προβλήματα . Μάλιστα, αν περικυκλωθεί από όλες τις πλευρές, δηλαδή από στεριά και θάλασσα από μουσουλμανικές χώρες, θα αποτελούσε στο εγγύς και απώτερο μέλλον κίνδυνο για την ύπαρξη και επιβίωση του. Συνεπώς το Ισραήλ, θέλει η Ελλάδα να έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο. Το Ισραήλ δεν θα επέτρεπε ποτέ στην Τουρκία να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο, γιατί θα αποτελούσε άμεση απειλή για την ασφάλειά του μια τουρκοκρατούμενη Κύπρος . Η Ελλάδα θα πρέπει να προβεί στην ίδια ενέργεια στην οποία προέβησαν οι ΗΠΑ, η Ρωσία και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ, δηλαδή να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ, με βάση το εθιμικό δίκαιο της θάλασσας, όπως αυτό εκφράζεται στη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας. Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Χρησιμοποιώντας τις αρχές της ΑΟΖ, το μεγαλύτερο ποσοστό του Αιγαίου και οι φυσικοί του πόροι θα ανήκουν στην Ελλάδα και με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί ούτε να γίνει κάποια επέκταση των χωρικών μας υδάτων ούτε να συζητάμε με τους Τούρκους, αν τα νησιά μας έχουν υφαλοκρηπίδα ή όχι» . Η Άγκυρα ενεργεί με το πρόσχημα ότι το Ισραήλ και η Κύπρος δεν έχουν το δικαίωμα να χωρίζουν σε ζώνες και να αξιοποιούν το φυσικό αέριο στην ανατολική μεσόγειο - μια πλούσια σε κοιτάσματα περιοχή που είναι γνωστή ως Block 12 - χωρίς τη συγκατάθεση της Τουρκίας ή και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου – ΤΔΒΚ (εννοούν την κατεχόμενη Κύπρο) . Σε κάθε περίπτωση, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ παρακολουθούν στενά την κρίση που δημιουργεί η Άγκυρα με το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο, και δεν θα αφήσει να μετασχηματισθεί σε πραγματική τουρκική στρατιωτική δράση . Αλλά τόσο το Ισραήλ όσο και η Ελλάδα φαίνεται να ξέρουν καλύτερα : Αποφάσισαν να ενεργοποιήσουν την αμοιβαία αμυντική συμφωνία επειδή πιστεύουν ότι οι τουρκικές απειλές είναι πραγματικές.   Οι Αμερικανοί αποφάσισαν να μην περιλαμβάνουν την Τουρκία στους "κλειστούς" συμμάχους τους, μετά από δύο συγκεκριμένες αρνήσεις της Τουρκίας να το παίξει "Ανεξάρτητη" και να μην τους παράσχει βοήθεια σε κρίσιμες στιγμές . (Στη φωτό το Καστελόριζο) Το ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, με καθυστέρηση δύο τουλάχιστον ημερών, έδωσε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία αναφορικά με την παρενόχληση του ιταλικού ερευνητικού σκάφους OGS-Explora, το οποίο είχε μισθωθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση με σκοπό την εκτέλεση βυθομέτρησης εντός της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ. Η Τουρκία αντέδρασε σπασμοδικά, αποστέλλοντας την κορβέτα «Bandirma» (F502), η οποία το Σάββατο 12 Μαρτίου προσέγγισε το ιταλικό σκάφος προειδοποιώντας το να διακόψει τις μετρήσεις και να εγκαταλείψει την περιοχή, ενημερώνοντας ότι βρίσκεται παράνομα (χωρίς άδεια) εντός της τουρκικής ΑΟΖ !!! Το ιταλικό σκάφος που εκτελούσε τις υποθαλάσσιες έρευνες - μετά το πέρας των οποίων θα ποντιζόταν καλώδιο οπτικών ινών που θα συνέδεε το Ισραήλ με την Ιταλία - είχε ζητήσει και λάβει σχετική άδεια από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ). Το ιταλικό πλοίο διέκοψε τις έρευνες και στη συνέχεια κινήθηκε με τη συνοδεία της τουρκικής κορβέτας εκτός της ελληνικής ΑΟΖ. Η τουρκική ενέργεια προκάλεσε την ισραηλινή αντίδραση, η οποία σύντομα αναμένεται να λάβει πιο σαφή μορφή, διότι παρεμποδίστηκε ένα έργο που αφορά τα συμφέροντα του εβραϊκού κράτους και διέρχεται μέσω της ελληνικής ΑΟΖ . Η τουρκική αντίδραση δεν πραγματοποιήθηκε μέσω της αποστολής σκάφους της Ακτοφυλακής αλλά του Τουρκικού Ναυτικού, το οποίο μάλιστα φαίνεται ότι περιπολεί βάσει σχεδίου στην περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ με αποστολή να αποτρέψει οποιαδήποτε ενέργεια ξένης δύναμης / εταιρείας, η οποία δεν θα έχει λάβει την άδεια από την Άγκυρα. Η ελληνική πλευρά υπέστη την πρώτη της ήττα στον πόλεμο της ΑΟΖ καθότι η τουρκική κορβέτα όχι μόνο προσδιόρισε το εύρος της τουρκικής διεκδίκησης δίνοντας το στίγμα (!) γεωγραφικού μήκους 32ο 16΄18`` δυτικά του οποίου (ανοικτά των κυπριακών ακτών) η Τουρκία έχει νόμιμα δικαιώματα, αλλά κατέστησε άμεσα σαφές προς την Ελλάδα, την Κύπρο και ειδικά το Ισραήλ, ότι δεν υφίσταται συνέχεια των μεταξύ του ΑΟΖ, κι έτσι έθεσε την βάση για την επίτευξη της πολιτικής της για την «εξουδετερώση του φρούριου» του Καστελόριζου. Αποτελεί παράδοξο , το γεγονός της αναφοράς - σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες - των τουρκικών στρατιωτικών αρχών σε ύπαρξη τουρκικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ είναι γνωστό ότι η Άγκυρα δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι του 1982 , (η οποία ενεργοποιήθηκε μετά τη συλλογή των προβλεπόμενων κυρώσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1990) και συνεπώς δεν αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή (τρανταχτή εξαίρεση αποτελεί ο καθορισμός ΑΟΖ στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα). Στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι η τουρκική ενέργεια αποτελεί προοίμιο πρόκλησης προσχεδιασμένης κρίσης στην ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό να διαπιστωθεί η «αντοχή» του πιο αδύναμου κρίκου της αλυσίδας, που είναι χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα . Οι πρόσφατες δηλώσεις δεν μπορούν παρά να ερμηνευτούν ως σαφείς δηλώσεις πολέμου, και προπαντός, το κυριότερο: τους είναι τώρα αδύνατο να κάνουν πίσω, αλλιώς θα χάσουν τελείως το πρόσωπο τους . (Στη φωτό σχέδιο του αγωγού που το Ισραήλ επιθυμεί να ενώσει το Λεβιάθαν με την Κρήτ

aegeantimes.gr

Σ.Λαβρόφ: "Ρωσική στρατιωτική και πολιτική "ασπίδα" στην Κύπρο"

Στην πιο κρίσιμη ώρα για την Κύπρο, ίσως την κρισιμότερη μετά το 1974, η Ρωσία ρίχνει όλο το πολιτικό και στρατιωτικό της βάρος υπερ της Μεγαλονήσου: Κατ'αρχήν ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρόφ, επιδίωξε και συναντήθηκε στο περιθώριο της συνέλευσης του ΟΗΕ με τον πρόεδρο της Κύπρου Δ.Χριστόφια και μετά προχώρησε σε μια εξαιρετικά σαφή και καθαρή δήλωση υπέρ της Κύπρου.

Δεύτερον στην περιοχή ήδη πλέει ένα ρωσικό υποβρύχιο με κατευθυνόμενα βλήματα (συμβατικό και όχι πυρηνικό όπως οι πληροφορίες ανέφεραν αρχικά από την Μόσχα).

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος Χριστόφιας χαρακτήρισε τη θέση της Μόσχας για τις έρευνες ως "Ασπίδα για την Κύπρο" και όχι τυχαία: Όπως προαναφέραμε ένα ρωσικό υποβρύχιο κατευθυνομένων βλημάτωνπερπολεί στην περιοχή ενώ παρασκηνιακά έχουν δοθεί οι κατάλληλες διαβεβαιώσεις για την παροχή ασφάλειας στην Κύπρο...

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών προειδοποίησε την Τουρκία "να αποφύγει βήματα τα οποία θα κλιμάκωναν την κατάσταση" και πρόσθεσε: "Ενθαρρύνουμε όλους να παραμείνουν εντός των πλαισίων του Δικαίου της Θάλασσας", όπως είπε.

"Συνεργαζόμαστε σθεναρά στα διεθνή θέματα, στον ΟΗΕ και στον Οργανισμό Συνεργασίας και Ασφάλειας στην Ευρώπη και εκτιμούμε τη συμβολή της Κύπρου στην προώθηση της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ της Ρωσίας και της ΕΕ", επισήμανε ο Λαβρόφ. Αναφερόμενος στις έρευνες που ξεκίνησαν στην κυπριακή ΑΟΖ, ο Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι "η θέση μας βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και ειδικά για την περίπτωση αυτή στη σύνοδο του 1982 του Δικαίου της Θάλασσας".

Όσον αφορά στο Κυπριακό, τόνισε ότι "όπως και σε κάθε άλλο ζήτημα, η Ρωσία είναι ένθερμα υπέρ της επίτευξης συμφωνίας στη βάση των διεθνώς συμφωνημένων αρχών και στην περίπτωση αυτή μιλούμε για τα ψηφίσματα του ΣΑ. Τα ψηφίσματα αυτά περιγράφουν τις παραμέτρους για την εξεύρεση διευθέτησης, η οποία θα είναι αντικείμενο της συμφωνίας και των δύο κοινοτήτων, θα είναι διαρκής και θα είναι αντικείμενο ισχυρής διεθνούς υποστήριξης".

Μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία έχει ζητήσει δια της Gazprom την άδεια παραχώρησης ερευνών και εκμετάλλευσης δύο "Οικοπέδων" που βρίσκονται στην κυπριακή ΑΟΖ.

http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=24264&Itemid=139

Ο "θησαυρός" για τον οποίο "η Τουρκία αξίζει να κάνει πόλεμο"!

Ο εκνευρισμός της Άγκυρας με το θέμα των ερευνών στη νοτιοανατολική Μεσόγειο οφείλεται στο γεγονός ότι η Τουρκία έχει συνειδητοποιήσει εδώ και καιρό τι δεν μπορεί να αρπάξει! Γιατί αυτά που θα ήθελε νε έχει απλά δεν της ανήκουν!

Στην επόμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας ,το ζήτημα των ενεργειακών πόρων της Μεσογείου από τους οποίους η Άγκυρα μένει εκτός θα συζητηθεί εκτενώς ,σύμφωνα με την εφημερίδα Sabah.

Τι πιστεύει λοιπόν ότι χάνει η Τουρκία και αντιδρά τόσο επιθετικά;

Η Τουρκία πιστεύει ότι τα αποθέματα που υπάρχουν στις περιοχές που γίνονται οι έρευνες ξεπερνούν σε αξία τα 7 τρις δολάρια!

Το 2010 το Γενικό Επιτελείο ζήτησε από γνωστούς και έμπειρους μ΄ αυτά τα θέματα επιστήμονες να απαντήσουν σ΄ ένα ερώτημα:

•”Αξίζει να διακινδυνεύσει ένα πόλεμο η Τουρκία για τα αποθέματα ενέργειας στην ανατολική Μεσόγειο”;

Η απάντηση ήταν κατηγορηματικά ναι.

Οι υπηρεσίες της Τουρκίας εκτιμούν ότι στο κοίτασμα “Λεβιάθαν” και στη περιοχή Ταμάρ,υπάρχουν αποθέματα 700 δις κυβικών μέτρων φυσικού αερίου,τα οποία θα φθάσουν το 1,8 τρισεκατομμύριο! Αρκετά για να εξασφαλίσουν τις ανάγκες της Ευρώπης για έξι χρόνια.

Στη περιοχή μεταξύ Κύπρου-Αιγύπτου-Κρήτης η Τουρκία υποστηρίζει ότι υπάρχουν 15 τρις κυβικά μέτρα!

Οι Τούρκοι δηλώνουν…στριμωγμένοι με 41.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ΑΟΖ . Η Ελλάδα έχει 71.000 και η Κύπρος 33.000. Αυτοί οι αριθμοί τρελαίνουν την Άγκυρα!

 

http://www.onalert.gr/default.php?pname=Article&catid=2&art_id=8425 

COLLAPSE - Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ...ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΝ!

hare 

Δείτε το video και ΞΥΠΝΗΣΤΕ:

Δείτε και αποθηκεύστε το ΠΡΙΝ ΤΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ καθώς η γενική κατάρρευση πλησιάζει, στοιχειωδώς να ξέρετε τί πρέπει να κάνετε.

ΠΗΓΗ: COLLAPSE - Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ...ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/09/collapse_19.html#ixzz1YX2FxaQe

Η Μεσόγειος φλέγεται -2. Οι νέες εξελίξεις στη περιοχή!

Share 

Γράφει ο Υπτγος (ε.α.) Ιωάννης Μπαλτζώης

Οι ρευστές καταστάσεις στην Ανατ. Μεσόγειο δεν μας επιτρέπουν εφησυχασμό, ιδιαίτερα δε πολιτική και διπλωματική αδράνεια. 

Η 19η Σεπτ. 2011 ενδεχομένως να αποτελεί ιστορική ημέρα για την αδύναμη και υπό κατοχή στο Βόρειο τμήμα της (και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε και να το τονίζουμε σε κάθε ευκαιρία)  Κυπριακή Δημοκρατία. 

Η πλωτή εξέδρα με την Ελληνική ονομασία «ΟΜΗΡΟΣ» (Hommer Errington) της Αμερικανικής εταιρίας NOBLE ENERGY (και εβραϊκών συμφερόντων) έπιασε δουλειά, ξεκινώντας διερευνητικές γεωτρήσεις, στο οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, υπό το φως των «φοβερών» απειλών της Άγκυρας.

Οι δε εμπλεκόμενες χώρες Τουρκία, Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρος έχουν θέσει τις Ένοπλες δυνάμεις των σε κατάσταση ετοιμότητας. 

Στρατιωτικές πηγές αναφέρουν ότι Ισραηλινές πυραυλάκατοι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) παρακολουθούσαν από μακριά την μεταφορά της εξέδρας της Noble, καθώς και τις κινήσεις  της τουρκικής πλευράς, καθόσον δύο Τουρκικές φρεγάτες παρακολουθούσαν (από μακρινή απόσταση) την μεταφορά και εγκατάσταση της εξέδρας. Και είναι ακόμη όλοι εκεί.

Ως γνωστόν η Άγκυρα αμφισβητεί το δικαίωμα του Ισραήλ και της Κύπρου στην πραγματοποίηση γεωτρήσεων για τον εντοπισμό αποθεμάτων υδρογονανθράκων στις αντίστοιχες ΑΟΖ που οριοθέτησαν σε συμφωνία που υπεγράφη πέρσι. 

 Το εγκεκριμένο από τον ΟΗΕ Δίκαιο της Θάλασσας επιτρέπει στα έθνη να οριοθετήσουν τις ΑΟΖ για την εξερεύνηση φυσικών πόρων σε μια απόσταση 200 μιλίων από τα χωρικά τους ύδατα. 

Το Ισραήλ , αλλά  και η Τουρκία δεν έχουν υπογράψει αυτή τη συνθήκη, εν αντιθέσει με την Κύπρο και την Ελλάδα. Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την εγκατάσταση της εξέδρας και την έναρξη των εργασιών η Τουρκία δια της πολιτικής της ηγεσίας είχε προβεί σε ένα καταιγισμό απειλών, όπου λίγο ως πολύ διαβεβαίωνε ότι θα φθάσει στα άκρα, προκαλώντας θερμό πολεμικό επεισόδιο. 

Μαθημένη μέχρι τώρα σε αυτή την πολιτική των απειλών και τυφλωμένη από την αλαζονεία της ηγεσίας της, από την φιλοσοφία της εξωτερικής πολιτικής, εκπορευομένης από τον ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου, η οποία φιλοσοφία αυτή υπονοεί ότι η Τουρκία δεν χρειάζεται κανέναν, είναι μια περιφερειακή μεγάλη δύναμη , η οποία μπορεί μόνη της να καθορίζει τους όρους του παιχνιδιού. 

Οι απειλές του Ερντογάν συνεχίστηκαν  με ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας που ανέφερε πως: «Έχει συμφωνηθεί ότι η Τουρκία και η ‘Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου’ (ΤΔΒΚ)  θα συνάψουν συμφωνία οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας, εφόσον η‘Ελληνοκυπριακή διοίκηση’ προχωρήσει σε δραστηριότητες υπεράκτιων γεωτρήσεων στο νότιο τμήμα της νήσου’.

Εδώ τι να επισημάνουμε ότι ονομάζει το ψευδοκράτος ΤΔΒΚ και την επίσημη και αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ Ελληνοκυπριακή Δημοκρατία, Ελληνοκυπριακή διοίκηση; Το πρόβλημα της Άγκυρας είναι ότι η ‘ΤΔΒΚ’ δεν αναγνωρίζεται από καμία χώρα, παρά μόνο από την Τουρκία. 

Αλλά όπως είπαμε η Τουρκία τυφλωμένη από την αλαζονεία της δεν είναι ικανή να διακρίνει και να αξιολογήσει νόμιμες καταστάσεις, εμφανέστατα γεγονότα, δηλώσεις και απορρέοντα συμφέροντα. 

Όπως έχει γραφτεί κατ’ επανάληψη το Ισραήλ διαβεβαίωσε με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο την υποστήριξή του και την προστασία των ερευνών, η Ρωσία συμπαρίσταται και θεωρεί νόμιμο το δικαίωμα της Κύπρου για γεωτρήσεις εντός της δικής της ΑΟΖ, η Ευρώπη συμπαρίσταται επίσης, κρατώντας ίσες αποστάσεις (πάντα έτσι ήταν, αφού δεν υπάρχει ακόμη ενιαία εξωτερική πολιτική της Ε.Ε) και η Ελλάδα δήλωσε ξεκάθαρα ότι η οποιαδήποτε επίθεση κατά της Κύπρου θα θεωρηθεί επίθεση κατά της Ελλάδος. Και οι ΗΠΑ; 

Εδώ τα πράγματα είναι ακόμη πιο ξεκάθαρα: Η Ουάσιγκτον   δεν έχει δώσει στην Noble Energy  μόνο το πράσινο φως για την έναρξη υπεράκτιων γεωτρήσεων στην Κύπρο, αλλά προσέφερε και επιπλέον υποστήριξη μέσω σχετικής δήλωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ την περασμένη Πέμπτη (15/9): 

«Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τις προσπάθειες για την ενίσχυση της ενεργειακής διαφοροποίησης στην Ευρώπη, σημειώνοντας το γεγονός ότι είναι θετική η συμμετοχή αμερικανικής εταιρείας». 

Ακόμη και η ΥΠΕΞ κ. Κλίντον μόλις πρόσφατα κατέστησε σαφές στον Τούρκο ΥΠΕΞ τα αναφαίρετα δικαιώματα της Κύπρου για έρευνες και ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν και θα προστατεύσουν τις Αμερικανικές εταιρείες.
Έτσι λοιπόν, ως κίνηση αντιπερισπασμού η  Τουρκία σχεδιάζει να ξεκινήσει γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, αγνοώντας τη Λευκωσία.

Αυτό θα σήμαινε ότι ο Πρωθυπουργός Ερντογάν, ενώ παρέχει μεγαλόστομες υποσχέσεις για τη ‘διατήρηση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στα διεθνή ύδατα, ετοιμάζει μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συνθηκών. Την Παρασκευή (16/9), η ελληνική κυβέρνηση στην Αθήνα προειδοποίησε την Άγκυρα να μην προβεί σε αυτήν την κίνηση. Εντάξει η Άγκυρα τρομοκρατήθηκε και δεν θα το κάνει!!
Ο Τούρκος Πρωθυπουργός όμως έθεσε εαυτόν ‘στα σχοινιά’: 
Εάν διατάξει τις ναυτικές ή/και αεροπορικές μονάδες να χτυπήσουν την Αμερικανική εξέδρα, τότε θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες, που ενδέχεται να περιλαμβάνουν μια αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο. 

Εάν παραμείνει άπραγος, ή δεν κάνει τίποτα περισσότερο από μια συμβολική γεώτρηση στην τουρκική πλευρά του νησιού, τότε θα χάσει την υπόληψή του ως ηγέτης που είναι σε θέση να πραγματοποιεί τις απειλές του. Και εδώ τίθεται το ερώτημα τι πρόκειται να πράξει;  

Θα μπορούσε, επίσης, να ακολουθήσει την τρίτη οδό, όπως και άλλοι ηγέτες μουσουλμανικών κρατών  και να στρέψει την οργή του στο Ισραήλ, κάτι που δεν είναι εύκολο. 

Ακόμη και είναι πολύ πιθανόν να στραφεί  εναντίον της Ελλάδος, δημιουργώντας προβοκάτσιες και διάφορα θέματα και καταστάσεις, αρχής  γενομένης από την περιοχή νοτίως  Καστελόριζου (με γεωτρήσεις στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα, που δεν αναγνωρίζει, ή στο γνωστό και αγαπημένο πεδίο αντιπαράθεσης Ελλήνων και Τούρκων, τις τελευταίες δεκαετίες . το Αιγαίο, με τις παγιωμένες κατά τους Τούρκους γκρίζες ζώνες κλπ κλπ).

Η Ουάσιγκτον, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ εικάζουν ότι το πιο πιθανό πεδίο μιας ενδεχόμενης ένοπλης σύγκρουσης, αν οι Τούρκοι συνεχίσουν τον παραλογισμό των, την αποχή από τον ρεαλισμό και την λογική εκτίμηση της κατάστασης, καθώς  και τον εθελοτυφλωτισμό των, ευρίσκεται    στην περιοχή της Μεσογείου, στα ανοιχτά της Κύπρου και όχι στο Αιγαίο,  το δε πιθανότερο είναι  αν/να εξελιχθεί σε ναυτική και αεροπορική αντιπαράθεση, στην οποία θα εμπλακούν η Τουρκία, η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ. 

Θεωρούμε δεδομένο ότι η ενεργή υποστήριξη των Αμερικανών θα είναι προς την πλευρά του Ισραήλ, δηλαδή και προς την δική μας πλευρά (επιτέλους μετά από πολύ καιρό), έστω και αν ακόμη οι ΗΠΑ χρειάζονται την Τουρκία, ιδίως εντός του ΝΑΤΟ, με τα σχέδια για την αντιπυραυλική ασπίδα, όπου θα συμπεριλαμβάνεται και το Ισραήλ, παρά τις αντιρρήσεις  των Τούρκων.

Σε πρόσφατη συνέντευξη στους New York Times ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε ότι η Άγκυρα επιδιώκει μια εταιρική σχέση (partnership) μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου με σκοπό την δημιουργία ενός νέου άξονα ισχύος στη Μέση Ανατολή σε μια εποχή όπου φθίνει η επιρροή των ΗΠΑ στην περιοχή. Θα είναι, κατά τον Νταβούτογλου  ένας άξονας δημοκρατίας, πραγματικής δημοκρατίας», προσθέτοντας πως «Θα είναι ένας άξονας δημοκρατίας των δύο μεγαλύτερων εθνών στην περιοχή μας, από βορά προς νότο, από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι την κοιλάδα του Νείλου στο Σουδάν». 

Βέβαια δεν λέει ότι ο άξονας αυτός έχει σκοπό να τέμνει (για να τον αποκόψει θεωρούμε ότι είναι αδύνατον) τον στρατηγικής σημασίας άξονα Ισραήλ-Κύπρος – Ελλάδα – Ευρώπη. 

Εδώ έχουμε και μια μαρτυρία της φιλοδοξίας του Ερντογάν να καταστεί περιφερειακός ηγέτης, η οποία, σύμφωνα με έγκυρους αναλυτές, μπορεί να υλοποιηθεί μόνο εις βάρος του status της Αιγύπτου, ως ηγέτιδας δύναμης του Αραβικού κόσμου. 
Σύμφωνα με τον Sinan Ulgen, διευθυντή του Τουρκικού Κέντρου Μελετών Οικονομικής και Εξωτερικής Πολιτικής: 

«Η συγκεκριμένη σχέση δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη. Οι χώρες αυτές δρουν ανταγωνιστικά στο παιχνίδι της περιφερειακής επιρροής, καθώς η Αίγυπτος επιθυμεί να διαδραματίσει έναν ηγετικό ρόλο στον αραβικό κόσμο, ενώ η Τουρκία προσπαθεί να αυξήσει την επιρροή της». 

Εκτιμούμε ότι αυτό είναι άλλη μια απόδειξη της υπερφίαλης και φιλόδοξης Τουρκικής πολιτικής, που τελικά δεν τους βγαίνει, παρά τις μεγαλοστομίες, τις «εντυπωσιακές και  τις μεγαλειώδεις  κινήσεις» και θα λέγαμε ότι μάλλον τίθενται στο περιθώριο, παρά στην πρωτοπορία των εξελίξεων, ευτυχώς για μας. 

Ήδη σημειώνονται εντυπωσιακές αλλαγές στα παγκόσμια κέντρα λήψης αποφάσεων των υπερδυνάμεων και δη της Αγγλίας και των ΗΠΑ, λόγω της αχαλίνωτης αλαζονείας και προκλητικής και ανεξέλεγκτης τουρκικής συμπεριφοράς,  όπου το Εβραϊκό λόμπυ δρα ενεργά πλέον στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, καθώς   και στο παγκόσμιο χρηματοοικονομικό  σύστημα (Εβραϊκών συμφερόντων μην το ξεχνάμε)  υπέρ της Ελλάδος και φανερά πλέον κατά της Τουρκίας, τα δε αποτελέσματα εκτιμούμε ότι θα φανούν στο άμεσο μέλλον. 

Δηλαδή για να είμαστε σαφείς και ξεκάθαροι και να το πούμε με ποδοσφαιρικούς όρους  οι Τούρκοι φαίνεται να χάνουν τον αγώνα, λόγω των αυτογκόλ που βάζουν συνεχώς τελευταίως και όχι λόγω της δικής μας δεινής ποδοσφαιρικής ικανότητας να σκοράρουμε και φυσικά με την φιλία και συνεργασία που αναπτύξαμε τελευταία με ισχυρούς ποδοσφαιρικούς παράγοντες.

Οι διαμορφούμενες και οι ευμετάβλητες συνθήκες στην περιοχή της Μεσογείου μας αναγκάζουν σε συνεχή επαγρύπνηση, συνεχή παρακολούθηση της κατάστασης, ευέλικτο και έξυπνο σχεδιασμό, θάρρος και τόλμη στην λήψη των αποφάσεων της πολιτικής και στρατιωτικής μας ηγεσίας και όχι στην μέχρι τώρα αντίληψη του «ραγιαδισμού» και της πολιτικής των υποχωρήσεων και του κατευνασμού του αντιπάλου, όπου νομοτελειακά φθάνουμε στην υλοποίηση αυτού που  διπλωματικά καλείται διεθνώς  «Φινλανδοποίηση», δηλαδή  την πλήρη ικανοποίηση των απαιτήσεων του αντιπάλου, χωρίς αντίδραση, χωρίς πόλεμο. 

Ακόμη και τώρα που η χώρα μας είναι οικονομικά κατεστραμμένη, η χρεωκοπία θεωρείται δεδομένη κατά τους ειδήμονες, το φρόνημα θα πρέπει να παραμείνει σύμφωνα με την ιστορία μας, Ελληνικό.

Πόλεμος ένδοξος, ειρήνης αισχράς αιρετώτερος.
Δημοσθένης, 384-322 π.Χ., Αθηναίος ρήτορας

Ευχαριστώ πολύ τον κύριο Μπαλτζώη που μου εμπιστεύθηκε το άρθρο του προς δημοσίευση

ΠΗΓΗ: Η Μεσόγειος φλέγεται -2. Οι νέες εξελίξεις στη περιοχή! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/09/2_20.html#ixzz1YWtLyZqu

Προοιωνίζονται σοβαρές εξελίξεις σε Ελλάδα και Ευρώπη

Ο σύμβουλος του Σόιμπλε λέει ότι η συντεταγμένη χρεοκοπία έχει ξεκινήσει και ότι το κούρεμα κατά 60% θα γίνει σταδιακά στην Ελλάδα.

Σχεδόν όλοι οι διεθνείς οίκοι κάνουν λόγο για αναδιάρθρωση, χρεοκοπία αλλά όχι έξοδο από το ευρώ.

 

Μια μεγάλη κινεζική τράπεζα ανακοίνωσε ότι σταματά τις συναλλαγές της με την ευρωζώνη φοβούμενη προφανώς μήπως σκάσει η ευρωπαϊκή οικονομία.

 

Η Siemens, σύμφωνα με δημοσίευμα, πήρε από τράπεζες ρευστό άνω των 6 δισ. ευρώ και τα «ακούμπησε» στο ασφαλές καταφύγιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η ιταλική οικονομία υποβαθμίστηκε και έρχεται και άλλη υποβάθμιση ενώ τρίζουν τα θεμέλια του γαλλικού τραπεζικού συστήματος.

Στην Ελλάδα οι πιέσεις είναι ασφυκτικές και τα μέτρα που θα ανακοινωθούν θα είναι πράγματι σοκαριστικά.

Ο Παπανδρέου συναντάται με τον Πετσάλνικο, έρχεται στη Βουλή το νομοσχέδιο για τα δημοψηφίσματα.

Έχουν κληθεί στην τηλεδιάσκεψη που θα γίνει στη Βουλή όλοι οι μεγαλοτραπεζίτες

Αν όλα αυτά δεν προοιωνίζονται πολύ σοβαρές εξελίξεις και στην Ευρώπη και στη χώρα μας, τότε τι άλλο θα πρέπει να συμβεί;

http://www.antinews.gr/2011/09/20/123177/ 

Αναρτήθηκε από "Ευθύγλωσσος
http://exagorefsis.blogspot.com/2011/09/blog-post_3932.html

Η Κύπρος καλεί Ρωσία – Συνάντηση Χριστόφια με τον Ρώσο ΥΠΕΞ

Share 

Η Ρωσία υποστηρίζει το δικαίωμα της Λευκωσίας για έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ και τις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού, μέσα στο πλαίσιο των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών.


Στο περιθώριο των εργασιών της 66ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας...
, συναντήθηκε σήμερα με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος δήλωσε ότι συζήτησαν τις «παραδοσιακά φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών», επισημαίνοντας κυρίως το εμπόριο και γενικότερα τον τομέα της οικονομίας.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, αναφερόμενος στις έρευνες που ξεκίνησαν στην κυπριακή ΑΟΖ, δήλωσε ότι «η θέση μας βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και ειδικά για την περίπτωση αυτή στη σύνοδο του 1982 του Δικαίου της Θάλασσας», προτρέποντας όλα τα μέρη «να αποφύγουν βήματα τα οποία θα κλιμάκωναν την κατάσταση». «Ενθαρρύνουμε όλους να παραμείνουν εντός των πλαισίων του Δικαίου της Θάλασσας», όπως είπε.

Στη συνέχεια, ανέφερε ότι «συνεργαζόμαστε σθεναρά στα διεθνή θέματα, στον ΟΗΕ και στον Οργανισμό Συνεργασίας και Ασφάλειας στην Ευρώπη και εκτιμούμε τη συμβολή της Κύπρου στην προώθηση της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ της Ρωσίας και της ΕΕ».

Για το Κυπριακό, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας υποστήριξε ότι «όπως και σε κάθε άλλο ζήτημα, η Ρωσία είναι ένθερμα υπέρ της επίτευξης συμφωνίας στη βάση των διεθνώς συμφωνημένων αρχών και στην περίπτωση αυτή μιλούμε για τα ψηφίσματα του ΣΑ.
Τα ψηφίσματα αυτά περιγράφουν τις παραμέτρους για την εξεύρεση διευθέτησης, η οποία θα είναι αντικείμενο της συμφωνίας και των δύο κοινοτήτων, θα είναι διαρκής και θα είναι αντικείμενο ισχυρής διεθνούς υποστήριξης».

Ο πρόεδρος Χριστόφιας χαρακτήρισε τη θέση της Μόσχας για τις έρευνες ως «ασπίδα για την Κύπρο», σημειώνοντας ότι μετά ακολούθησαν παρόμοιες δηλώσεις άλλων χωρών.
«Τηρούμε την ίδια γραμμή στην κατεύθυνση της εφαρμογής των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό.

Μία λύση που θα συμφωνηθεί μεταξύ των ηγεσιών των δύο κοινοτήτων», υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι «ευνοούμε τη σύγκληση μιας διεθνούς διάσκεψης, η οποία, μετά τη συμφωνία στις εσωτερικές πτυχές του προβλήματος, θα εξετάσει αποκλειστικά τις διεθνείς πτυχές του προβλήματος».
Στη συνάντηση παρέστησαν από κυπριακής πλευράς, η υπουργός Εξωτερικών, Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου και ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ, πρέσβης Μηνάς Χατζημιχαήλ.

Πηγη 

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/09/blog-post_339.html

”…οι Εβραίοι θα ερεθίσουν τους Τούρκους να εισβάλλουν εις την Ελλάδα…”

Πριν από μερικές ημέρες επεξεργαστήκαμε ένα ηχητικό απόσπασμα από μια συνάντηση του Γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινού με Ρώσους προσκυνητές. Αφαιρέσαμε τα Ρώσικα, ώστε να είναι πιο εύκολη η ακρόασή του.
Από το άκουσμα ξεχωρίσαμε και τονίσαμε στο άρθρο αυτό που λέει ο Γέροντας για τους Εβραίους: ”…οι Εβραίοι θα ερεθίσουν τους Τούρκους να εισβάλλουν εις την Ελλάδα…”
Σημειώστε την λέξη ‘ερεθίσει’.


Δείτε τώρα τι προτείνει αρθρογράφος Ramatkal της εβραϊκής εφημερίδας  JSSNews (Ισραήλ) χθες, 4 .9. 2011  αναλύοντας τις κινήσεις της Τουρκίας: Ανακαλύπτουμε, λέει ότι οι Τούρκοι θυμώνουν εξαιρετικά γρήγορα. Άρα, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να τους ερεθίσουμε!


Και αφού αναφέρει ότι ο ένας τρόπος για να ερεθίσουν τους Τούρκους είναι να υποστηρίξουν το ΡΚΚ, δείτε πως συνεχίζει: ”Περαιτέρω, την ίδια στιγμή, θα μπορούσαμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στους Έλληνες και Κύπριους που θα μπουν τότε στον πειρασμό να διώξουν τους Τούρκους εποίκους από τα εδάφη τους. Και με αυτό τον τρόπο, η Τουρκία θα έχανε σε τρία μέτωπα και θα σταματούσε τις προκλήσεις της εναντίον μας!”


Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε και πολύ. Τα πράγματα μιλάνε από μόνα τους.

Ακούστε πάλι τον γέροντα, ειδικά στο 4:35… που αναφέρει τα ανωτέρω.

…η αμέσως επόμενη κουβέντα του Γέροντα, είναι: ”Η Τούρκοι θα ‘ρθουν εις την Ελλάδα, διότι δεν έχομε κυβέρνηση…”
Νομίζω ότι κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλει πλέον ότι η τωρινή κυβέρνηση θα πέσει….και ότι…καμία δεν θα αναλάβει.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Μάλλον ο Ramatkal έχει πληροφορίες εκ των έσω. Μερικές ημέρες μετά το άρθρο του, το Ισραήλ αφήνει να διαρρεύσει ότι σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να βοηθήσει στην εκπαίδευση των Κούρδων ανταρτών του PKK! Δείτε εδώ.





http://kotsarikos.com/2011/09/05/888/
http://eleftheriskepsii.blogspot.com/2011/09/blog-post_7090.html

ΒΙΝΤΕΟ 11\9\2011 Ο Αγιορείτης ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ " ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ... " ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ!

1

http://elladapoyantisteketai.blogspot.com/2011/09/1192011-15.html

ALERT! Αιφνιδιαστικό κλείσιμο των Στενών του Βοσπόρου - Τι φοβάται η Άγκυρα;

Σε αιφνιδιαστικό κλείσιμο των Στενών του Βοσπόρου και στην διενέργεια μεγάλης άσκησης αντιμετώπισης έκτακτης κατάστασης προχώρα η τουρκική κυβέρνηση για δύο ημέρες στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου 2011. Η αιτιολογία για αυτή την ξαφνική κίνηση είναι η διεξαγωγή άσκησης αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων και θα γίνει σε συνεργασία με τα υπουργεία Άμυνας και Περιβάλλοντος.

Το σενάριο της ναυτικής άσκησης θα περιλαμβάνει την αντιμετώπιση ακινητοποίησης αεροπλανοφόρου από εχθρικό πλήγμα, το οποίο εν συνεχεία προσκρούει επάνω σε επιβατηγό σκάφος στον Βόσπορο. Σύμφωνα με το σενάριο ένα πετρελαιοφόρο μήκους 250 μέτρων και εκτοπίσματος 95. 000 τόνων προσκρούει πάνω σε ένα επιβατηγό πλοίο στο λιμάνι του Kabataş και προκαλείται πετρελαιοκηλίδα. Υπάρχει και εναλλακτικό σενάριο για απλή πριεβαλλοντική καταστροφή από διαρροή πετρελαίου στην θάλασσα.
Η ενημέρωση των τουρκικών αρχών για το κλείσιμο των στενών πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί και θα εφαρμοστεί σε δέκα ημέρες από σήμερα, χρονικό διάστημα αρκετά σύντομο το οποίο επηρεάζει σημαντικά τα ναυλοσύμφωνα δεδομένο ότι το κλείσιμο των Στενών δεν θεωρείται «ανωτέρα βία» κατά το ναυτιλιακό δίκαιο και δεν είναι συνηθισμένη κίνηση.

Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχουν εντυπωσιαστεί από την κίνηση δεδομένου ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο να κλείνουν τα Στενά του Βοσπόρου για δύο ολόκληρες ημέρες με "τσαμπουκά" οι Τούρκοι και να προκαλούν "έμφραγμα" στη ναυτιλία της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας.


Η μία εκτίμηση είναι ότι η αιφνιδιαστική κίνηση της Τουρκίας αποτελεί ένα μήνυμα προς την διεθνή κοινότητα ότι η Τουρκία ελέγχει τα ένα από τα σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα στον κόσμο με επιπτώσεις την μεταφορά ενεργειακών πόρων.
Η δεύτερη εκτίμηση είναι ότι κάθε κράτος, από την στιγμή που ωθεί τις καταστάσεις στα άκρα, προτοιμάζεται και για το χειρότερο: Σταθερός στόχος της ΠΑ άλλωστε είναι οι γέφυρες του Βοσπόρου και η αποκλεισμός των Στενών...


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΠΗΓΗ:http://www.defencenet.gr

Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να προκαλέσει έναν παγκόσμιο πόλεμο

Του David Warren   The Ottawa Citizen

Η μεγαλύτερη απειλή εναντίον της παγκόσμιας ειρήνης αυτό το διάστημα, 

προέρχεται από τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Recip Tayyip Erdogan.

Πρώην δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, είχε κάποτε συλληφθεί και φυλακιστεί, 

επειδή κατά παράβαση του κοσμικού κεμαλικού συντάγματος της χώρας, 

απήγγειλε δημοσίως ισλαμικούς στίχους.

Ο Erdogan είναι αντισημίτης και αντικομουνιστής, από τότε που ήταν μαθητής. 

Προέρχεται από μια θρησκόληπτη οικογένεια, και όπως ισχυρίζεται, 

οι πρόγονοί του ήταν μαχητές και πολεμιστές του Οθωμανισμού.

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα περίπτωση. 

Σπούδασε οικονομικά, και ως τεχνοκράτης μπόρεσε και διέσωσε τη τουρκική οικονομία. 

Πολεμάει τον πληθωρισμό, πήρε μέτρα περιορισμού των δημόσιων σπαταλών, 

και όπως φαίνεται, έβαλε γενικά μια τάξη.

Παράλληλα, δηλώνει και δημοκράτης, και καλά κάνει αφού απολαμβάνει 

μια τεράστια λαϊκή δημοτικότητα. Το κόμμα που ίδρυσε ήρθε στην εξουσία 

με μεγάλη εκλογική διαφορά, και έχει επανεκλεγεί άλλες δυο φορές.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι, όπως οι δημογραφικοί, που ο τουρκικός ισλαμισμός 

έχει επικρατήσει του κοσμικού χαρακτήρα της χώρας. 

Οι Μουσουλμάνοι γεννάνε παιδιά, ενώ οι κοσμικοί όχι.

Το όραμα του Erdogan είναι να συνδυάσει την οικονομία της ελεύθερης αγοράς, 

με τα θρησκευτικά ιδανικά του παλιού Οθωμανικού Χαλιφάτου. 

Για να το πετύχει, έχει στραφεί τόσο οικονομικά προς τη Δύση, 

όσο και πολιτικά προς την Ανατολή, κυρίως το Ιράν.

Σήμερα, παρουσιάζει τη χώρα του ως υπερασπιστή του σουνιτικού ισλαμισμού, 

προσπαθώντας παράλληλα να εκφράσει και τον περσικό σιιτισμό. 

Όλα αυτά μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στη Συρία, όπου οι Τούρκοι 

επιδιώκουν την ανατροπή του φιλοϊρανού Άσαντ, και άνοδο στην εξουσία της 

Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Ο κοσμικός χαρακτήρας της Τουρκίας είχε ως εγγυητή τον τουρκικό στρατό, 

βάσει και του κεμαλικού συντάγματος. Με μια χαρακτηριστική έλλειψη κατανόησης 

των συνεπειών, οι πολιτικοί ηγέτες της Δύσης στήριξαν τις προσπάθειες του Erdogan 

να εγκαθιδρύσει τον πολιτικό του έλεγχο επί των στρατηγών, και φίλων του ΝΑΤΟ. 

Φυλακίζοντας αρκετούς ανώτατους αξιωματικούς, με μάλλον φανταστικές κατηγορίες,

 κατάφερε να κάνει ολόκληρο το γενικό επιτελείο τω ενόπλων δυνάμεων 

να παραιτηθεί προσφάτως.

Οι αξιωματικοί παραιτήθηκαν επειδή τους τελείωσαν οι σύμμαχοι. 

Η Hillary Clinton και σία, τους πρόδωσαν. 

Έτσι, ο πανίσχυρος στρατός της Τουρκίας βρίσκεται τώρα στα χέρια του Erdogan, 

και το κεμαλικό σύνταγμα αποτελεί κενό γράμμα. 

Ο ισλαμιστής Erdogan είναι τώρα ο απόλυτος κυρίαρχος.

Είναι αυτός που έστειλε τον στολίσκο της ειρήνης, 

με σκοπό να αμφισβητήσει το δικαίωμα του Ισραήλ να αποκλείσει τη Γάζα 

(κάτι που αναγνωρίστηκε από το διεθνές δίκαιο και τον ΟΗΕ).

 Εκμεταλλεύτηκε τα αιματηρά αποτελέσματα αυτής του της περιπέτειας, 

ώστε να δημιουργήσει αντί-ισραηλινές εντυπώσεις.

 Τώρα, έχει δηλώσει πως ο επόμενος στολίσκος θα συνοδεύεται από πολεμικά πλοία!

Αν συμβεί κάτι τέτοιο, το Ισραήλ θα έχει να αντιμετωπίσει 

το δίλημμα μεταξύ του δικαιώματός του να αυτοπροστατευτεί, 

και του να βάλλει εναντίον των τουρκικών σκαφών. 

Αυτός ο ελιγμός του Τούρκου πρωθυπουργού αποτελεί ένα τεράστιο casus belli.

Παράλληλα, ο Erdogan έχει ανακηρύξει εαυτόν ως τον διπλωματικό εκπρόσωπο 

του νέου παλαιστινιακού κράτους, που θα γίνει την επόμενη εβδομάδα, 

και που σίγουρα θα ακολουθηθεί από βία. 

Ο κάθε Παλαιστίνιος που θα σκοτώνεται 

στη προσπάθειά του να σκοτώσει κάποιον Εβραίο, 

θα χαιρετίζεται ως μάρτυρας, και θα απαιτούνται αποζημιώσεις 

και δημόσιες συγγνώμες.

Ο Erdogan κάνει παιχνίδι και με την αιγυπτιακή πολιτική, πυροδοτώντας 

με τις ρητορείες του τον ισλαμικό όχλο, που πρόσφατα εισέβαλλε 

στην ισραηλινή πρεσβεία του Καίρου, έχοντας ως σκοπό του να εκμεταλλευτεί 

τη ρευστότητα της κατάστασης που προέκυψε από την αραβική άνοιξη,

 και να συσπειρώσει τα αντί ισραηλινά αισθήματα. 

Θεωρεί πως η συσπείρωση εναντίον ενός κοινού εχθρού, 

είναι ο μοναδικός τρόπος για να ενωθούν όλες οι διαφορετικές αραβικές φράξιες, 

κάτω από την τουρκική ηγεσία.

Η Δύση περιορίζεται απλά στο να παρακολουθεί, την ώρα που ο Erdogan 

προετοιμάζει τις προϋποθέσεις για έναν ακόμη πόλεμο στη Μ. Ανατολή. 

Έναν πόλεμο, που μπορεί να φέρει το Ισραήλ αντιμέτωπο όχι μόνο 

με τις γειτονικές αραβικές χώρες , αλλά και με τη Τουρκία, το Ιράν, 

τη Χαμάς, και την Χεζμπολάχ.

Πρόκειται για μια υπαρξιακή απειλή εναντίον του Ισραήλ, 

η οποία εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο. Και μπορεί να αναγκάσει 

τη Δύση σε μια κρίσιμη επιλογή μεταξύ του να αφήσει το Ισραήλ στη τύχη του, 

επιτρέποντας ένα νέο ολοκαύτωμα, ή να το υπερασπιστεί.

Με άλλα λόγια, αυτό που βλέπουμε είναι το δάχτυλο του Erdogan 

να σφίγγει όλο και πιο πολύ τη σκανδάλη πρόκλησης ενός νέου παγκοσμίου πολέμου.

http://www.ottawacitizen.com/opinion/could+trigger+world/5398190/story.html

Απόδοση:S.A.
http://ioannis-kapodistrias.blogspot.com/2011/09/blog-post_4150.html
Read more: http://ioannis-kapodistrias.blogspot.com/2011/09/blog-post_4150.html#ixzz1YPz2iHhI

antinews.gr

Οκτώ λόγοι για να φύγετε για το χωριό σας...

Share13

• Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

Υπάρχουν οκτώ λόγοι για να φύγει κανείς από την Αθήνα ή τις άλλες μεγάλες πόλεις και να επιστρέψει στο χωριό του. Αν και εφόσον έχει ρίζες σε ένα χωριό. Ένα κεραμίδι για να μην βρέχεται κι ένα χωράφι για να μην πεινάει. Αν δεν έχει ρίζες, δεν πρέπει πάλι να απελπίζεται. Αν εγκαταλείψουν την Αθήνα οι «άλλοι», ίσως μείνει λίγη γη ...για πατάτες και κρεμμύδια...

Πρώτος λόγος: Οι άνθρωποι βιώνουν την κρίση με μεγαλύτερη ένταση στις πόλεις και αυτό προκαλεί έντονο στρες με σοβαρό κίνδυνο για την υγεία τους.

Δεύτερος λόγος: Όσοι είναι άνεργοι και μεγάλης ηλικίας έχουν αντικειμενικό πρόβλημα να βρουν άμεσα εργασία στην πόλη, ακόμη κι αν ξεπεράσουμε ως χώρα την κρίση σε σχετικά σύντομο χρόνο. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα χρειαστούμε αρκετά χρόνια για να καταφέρουμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση στον εργασιακό τομέα.

Τρίτος λόγος: Στην Ελλάδα της ΟΝΕ καταφέραμε να μην παράγουμε ούτε σκόρδα και να αναγκαζόμαστε να τα εισάγουμε από όλα τα μέρη του κόσμου. Με την γεωργική παραγωγή να είναι στο ναδίρ, πιθανότατα να βρει κανείς ουσιαστικές ευκαιρίες...

Τέταρτος λόγος: Η επιδείνωση της κρίσης αυξάνει την εγκληματικότητα στις πόλεις.

Πέμπτος λόγος: Στο χωριό μπορείς και να κλείσεις την τηλεόραση την ώρα του βραδινού δελτίου ειδήσεων. Μπορείς να βρεις πιο εύκολα ασχολίες για να αντικαταστήσεις τον «χαμένο χρόνο».

Έκτος λόγος: Αν τα πράγματα ξεφύγουν με μία ενδεχόμενη ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, τότε θα πρέπει να είστε ήδη στο χωριό για να προετοιμάσετε τον δρόμο για τους υπόλοιπους φίλους και συγγενείς που θα έχουν μείνει πίσω...

Έβδομος λόγος: Θα είστε ένα βήμα πιο κοντά στην ανταλλακτική Οικονομία, στην περίπτωση εκείνη που οι ευρωπαϊκές τράπεζες δεν αντέξουν στην επίθεση που δέχονται.

Όγδοος λόγος: Για να βρεθούμε εμείς και τα παιδιά μας πλησιέστερα στη φύση και σ΄ έναν πιο ανθρώπινο τρόπο ζωής.

Εμείς βρήκαμε οκτώ λόγους. Εσείς μπορείτε να βρείτε άλλους τόσους. Και μην πιστέψει κανείς ότι έχουμε κάποια δήθεν χιουμοριστική διάθεση. Η κρισιμότητα των στιγμών είναι τέτοια που δεν υπάρχουν περιθώρια για αστειάκια...
πηγή

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/09/blog-post_2152.html

Nigel Farage lambasts Barroso - September 2011