Η ελπίς μου ο Θεός, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον, Τριάς Αγία Δόξα Σοι

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Ο ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ 3 - «Ἡ πιὸ βασανιστικὴ φροντίδα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι νὰ βρεῖ ὅσο μπορεῖ γρηγορότερα κάποιον ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τοῦ παραδώσει τὸ δῶρο τῆς ἐλευθερίας»

ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –3

Ἀπόσπασμα [Γ´] ἀπὸ τὸ μυθιστόρηματοῦ Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ
«Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ»,
μετάφρ. Ἀρ. Ἀλεξάνδρου, ἐκδ. Γκοβόστη, χ. χρ. τόμ. 2,σελ. 108-109
                                   Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»


Α´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –1 https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/22/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται1/

Β´ Μέρος: ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΤΑΙ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ –2 («Κάντε μας σκλάβους, μὰ χορτάστε μας») (https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/03/23/τὰ-τρία-ἐρωτήματα-ποὺ-προφητεύεται2/)


Γι᾽ αὐτὴ τὴ γενικὴ λατρεία ἐξολόθρευαν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ τὸ σπαθί. Δημιουργοῦσαν θεοὺς καὶ φώναζαν ὁ ἕνας στὸν ἄλλον: «Παρατῆστε τοὺς θεούς σας κι ἐλᾶτε νὰ προσκυνήσετε τοὺς δικούς μας, ἀλλιῶς σᾶς περιμένει θάνατος κι ἐσᾶς καὶ τοὺς θεούς σας!» Κι αὐτὸ θὰ γίνεται ὣς τὸ τέλος τοῦ κόσμου, ἀκόμα κι ὅταν ἐξαφανιστοῦν ἀπ᾽ τὸν κόσμο οἱ θεοί: Καὶ τότε ἀκόμα θὰ γονατίσουν μπροστὰ σὲ εἴδωλα. 

Τὸ ἤξερες, δὲν μποροῦσες νὰ μὴν τὸ ξέρεις αὐτὸ τὸ βασικὸ μυστικὸ τῆς ἀνθρώπινης φύσης, μὰ ἀρνήθηκες τὴ μοναδικὴ ἀλάνθαστη σημαία ποὺ Σοῦ προτάθηκε γιὰ νὰ ἐξαναγκάσεις ὅλους νὰ Σὲ προσκυνήσουν ἀσυζητητὶ – τὴ σημαία τοῦ ἐπίγειου ἄρτου. Καὶ τὴν ἀρνήθηκες ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ ἐπουράνιου ἄρτου. Κοίτα λοιπὸν τί ἔκανες ἀκόμα. Κι ὅλ᾽ αὐτὰ πάλι ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας! Σοῦ λέω πὼς ἡ πιὸ βασανιστικὴ φροντίδα γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι τούτη: Ζητάει νὰ βρεῖ ὅσο μπορεῖ γρηγορότερα κάποιον ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τοῦ παραδώσει κεῖνο τὸ δῶρο τῆς ἐλευθερίας ποὺ μ᾽αὐτὸ γεννιέται ὁ δύστυχος. 

Μὰ κύριος τῆς ἐλευθερίας τῶν ἀνθρώπων γίνεται μονάχα κεῖνος ποὺ μπορεῖ νὰ καθησυχάσει τὴ συνείδησή τους. Μὲ τὸ ψωμὶ Σοῦ δινόταν μία ἀκαταμάχητη σημαία: Θά ᾽δινες ψωμὶ κι ὁ ἄνθρωπος θὰ Σὲ προσκυνοῦσε, γιατί δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ἀδιαφιλονίκητο ἀπ᾽ τὸ ψωμί, μὰ ἂν ἐκείνη τὴν ἴδια στιγμὴ κατακτοῦσε κανένας τὴ συνείδησή του, ἐκτὸς ἀπὸ Σένα, ὤ τότε θά ᾽φτανε στὸ σημεῖο καὶ νὰ πετάξει ἀκόμα τὸ ψωμί Σου καὶ θ᾽ ἀκολουθοῦσε κεῖνον ποὺ γοήτευσε τὴ συνείδησή του. Σ᾽ αὐτὸ εἶχες δίκιο. 

Γιατί τὸ μυστικὸ τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης εἶναι τοῦτο: Δὲν θέλει μονάχα νὰ ζεῖ μὰ καὶ νὰ ξέρει γιατί ζεῖ. Ἂν δὲν ἔχει μία στέρεη γνώση τοῦ σκοποῦ γιὰ τὸν ὁποῖο ζεῖ, ὁ ἄνθρωπος θ᾽ ἀρνηθεῖ νὰ ζήσει καὶ θὰ προτιμήσει τὴν αὐτοκαταστροφή, ἔστω κι ἂν ὅλα γύρω του εἶναι ψωμιά. Αὐτὸ εἶναι σωστό, μὰ τί βγῆκε ἀπ᾽ αὐτό; Ἀντὶ νὰ κυριέψεις τὴν ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων, Ἐσὺ τοὺς τὴν ἔκανες ἀκόμα μεγαλύτερη! Ἤ, μήπως ξέχασες πὼς ὁ ἄνθρωπος προτιμάει τὴν ἡσυχία, ἀκόμα καὶ τὸ θάνατο, παρὰ τὴν ἐλεύθερη ἐκλογὴ ἐν γνώσει τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ; Δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ἑλκυστικὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἀπ᾽ τὴν ἐλευθερία τῆς συνείδησής του, μὰ δὲν ὑπάρχει καὶ τίποτα πιὸ βασανιστικό. 

Καὶ νὰ ποὺ ἀντί νὰ βάλεις σταθερὲς βάσεις γιὰ τὸν ἡσυχασμὸ τῆς ἀνθρώπινης συνείδησης μιὰ γιὰ πάντα, τοὺς προσέφερες ὅ,τι πιὸ ἀσυνήθιστο, ἐνδεχόμενο καὶ ἀόριστο, ὅλα κεῖνα ποὺ ἦταν ἀνώτερα ἀπ᾽ τὶς δυνάμεις τῶν ἀνθρώπων, φέρθηκες λοιπὸν σὰ νὰ μὴν τοὺς ἀγαποῦσες καθόλου. Καὶ ποιός τό ᾽κανε αὐτό; Κεῖνος ποὺ ἦρθε νὰ θυσιάσει τὴ ζωή Του γιὰ χάρη τους! 

Ἀντὶ νὰ κυριέψεις τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία, Ἐσὺ τὴν πολλαπλασίασες καὶ βάρυνες τὴν ψυχή τους γιὰ τὸν αἰώνα τὸν ἅπαντα μὲ τὰ βάσανα τούτης τῆς ἐλευθερίας. Θέλησες τὴν ἐλεύθερη ἀγάπη τοῦ ἀνθρώπου, θέλησες να Σὲ ἀκολουθήσει ἐλεύθερα. 

Ἀντὶ νὰ ὑπακούει στὸν παλιὸ αὐστηρὸ νόμο, ὁ ἀνθρωπος ἔπρεπε με ἐλεύθερη καρδιὰ ν᾽ ἀποφασίζει ἀπὸ δῶ καὶ μπρὸς ποιὸ εἶναι τὸ καλὸ καὶ ποιὸ τὸ κακό, ἔχοντας μοναδικό του ὁδηγὸ τὴ μορφή Σου. Μὰ εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ μὴ σκέφτηκες πὼς τελικὰ θ᾽ ἀπαρνηθεῖ ἀκόμα καὶ τὴ μορφή Σου καὶ τὴν ἀλήθειά Σου, συντριμμένος κάτωαπ᾽ τὸ τρομερὸ βάρος: τὴν ἐλευθερία της εκλογής;

Θα φωνάξουν στο τέλος πὼς ἡ ἀλήθεια δὲν βρίσκεται, σὲ Σένα, γιατί θά ᾽ταν ἀδύνατο νὰ τοὺς ἀφήσει κανεὶς σὲ μεγαλύτερη σύγχυση, καὶ ἀγωνία ἀπ᾽ ὅσο τοὺς ἄφησες Ἐσὺ ἀφήνοντάς τους τόσες φροντίδες καὶ τόσα ἄλυτα προβλήματα. Ὥστε λοιπὸν Ἐσὺ ὁ ἴδιος ἔβαλες τὶς βάσεις γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς βασιλείας Σου καὶ μὴν κατηγορεῖς γι᾽ αὐτὸ κανέναν ἄλλον.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου