Ἡ Έλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, Σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Τριὰς Ἁγία, δόξα Σοι.

Δεῦτε ἀπὸ θέας Γυναῖκες εὐαγγελίστριαι, καὶ τῇ Σιὼν εἴπατε· Δέχου παρ΄ ἡμῶν Χαρᾶς Εὐαγγέλια, Τῆς Ἀναστάσεως Χριστοῦ. Τέρπου, χόρευε, καὶ ἀγάλλου Ἱερουσαλήμ, τὸν Βασιλέα Χριστόν, θεασαμένη ἐκ τοῦ μνήματος, ὡς Νυμφίον προερχόμενον.


Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 'Η ΨΥΧΗ' (NDE) (ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ)'


ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 'Η ΨΥΧΗ' (ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ)' 

 Ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ που όλοι πρέπει να παρακολουθήσουμε με προσοχή. 

Τι γίνετε μετά τον θάνατο;  

Υπάρχει άλλη ζωή; 

Αυτές είναι ερωτήσεις που όλοι έχουμε κάνει και ο καθένας έχει τα δικά του πιστεύω. 

Στο ντοκυμαντέρ της ΕΡΤ3, 

αναλύεται το θέμα της μεταθανάτιας ζωής  με βάση μεταθανάτιες εμπειρίες ασθενών.

Πως να ξεκινάς πνευματικά την μέρα σου



από kotsarikos
Του Αρχιεπισκόπου Κοστρομά
Πίεζε τον εαυτό σου να ξυπνάς νωρίς το πρωί με σταθερό ωράριο. Μόλις ξυπνήσεις, στρέψε το νου σου στο Θεό: κάνε το Σημείο του Σταυρού και ευχαρίστησε Τον για τη νύχτα που πέρασε και όλους
τους οικτιρμούς Του προς εσένα. Ζήτησε Του να καθοδηγεί όλες σου τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις επιθυμίες, ώστε οτιδήποτε λες ή κάνεις να είναι ευάρεστο σε Αυτόν.
Καθώς ντύνεσαι, να θυμάσαι ότι είναι παρών ο Κύριος και ο Φύλακας Άγγελός σου. Ζήτησε από τον Κύριο Ιησού Χριστό να σου φορέσει το χιτώνα της σωτηρίας.
Αφού πλυθείς, ξεκίνα την πρωινή προσευχή. Να προσεύχεσαι γονατιστός, με συγκέντρωση, σεβασμό και πραότητα, όπως αρμόζει μπροστά στα μάτια του Παντοδύναμου. Ζήτησε Του να σου δώσει
πίστη, ελπίδα και ευσπλαχνία, καθώς και την ήρεμη δύναμη για να αποδεχθείς όλα όσα μπορεί να σου φέρει η νέα ημέρα – τις δυσκολίες και τα προβλήματα. Ζήτησε Του να ευλογεί τους κόπους σου. Ζήτησε
βοήθεια, για να ολοκληρώσεις κάποιο συγκεκριμένο έργο που εκτελείς, για να καταφέρεις να μείνεις αλώβητος από κάποια συγκεκριμένη αμαρτία.
Αν γνωρίζεις ανάγνωση, διάβασε κάτι από την Αγία Γραφή, ειδικά από την Καινή Διαθήκη και τους Ψαλμούς. Διάβασε με προσήλωση για να λάβεις τον πνευματικό φωτισμό, που θα φέρει την καρδιά
σου στη μετάνοια. Αφού διαβάσεις λίγο, να σταματάς και να συλλογίζεσαι αυτά που διάβασες, και έπειτα να συνεχίζεις παρακάτω και να αφουγκράζεσαι όσα ο Κύριος λέει στην καρδιά σου.
Προσπάθησε να αφιερώσεις τουλάχιστον δεκαπέντε λεπτά συλλογιζόμενος τις διδασκαλίες της Πίστης μας και την ψυχική ωφέλεια από αυτά που διάβασες.
Πάντοτε να ευχαριστείς τον Κύριο που δε σε άφησε να χαθείς μέσα στις αμαρτίες σου, αλλά φροντίζει για σένα και με κάθε πιθανό τρόπο σε οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών.
Με αυτά που σου είπα, να ξεκινάς κάθε πρωί σαν μόλις εκείνη τη στιγμή να αποφάσισες να γίνεις Χριστιανός και να ζήσεις σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.
http://kotsarikos.com

Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Ιερέας (ΠΟΠ-2009). - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ - ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΡΩΣΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ



Αληθινή ιστορία. Είμαστε στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάπου στη Ρωσία.
 Ο πάτερ Αλέξανδρος κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τους συμπατριώτες του και ν`ανακουφίσει τις πληγές τους. Επιβιώνει ισορροπώντας ανάμεσα στον κίνδυνο να εκτελέστεί από τους Γερμανούς ή να εκτελεστεί από τους Ρώσους, θεωρούμενος συνεργάτης των Γερμανών.
 Η ταινία ξεκινά δείχνοντάς μας το κόσμο με τα μάτια μιας μύγας.
 Μιας μύγας της οποίας τη ζωή, ο πάτερ Αλέξανδρος χαρίζει, μιας και έχει και αυτή αξία.
Όλη η ταινία πραγματεύεται την υψηλή αξία της ζωής, δείχνοντας την αντιμετώπιση σοβαρότατων καταστάσεών της κατά τον πόλεμο, μέσα από τον Χριστιανικό τρόπο σκέψης.
Προβάλλεται η δύναμη της Ελπίδας που δίνει η Ορθοδοξία και τα υψηλά ιδανικά απλών ανθρώπων. Φως, στις σκοτεινές μέρες μας, μην το χάσετε.

Κυριακή Α΄ Λουκά - Οι δυο Διαθήκες












Αποστολικό Ανάγνωσμα: Γαλ. δ΄ 22-27
Οι δυο Διαθήκες
  Στις 23 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου. 
O Τίμιος Πρόδρομος είναι η μεγαλύτερη μορφή της Εκκλησίας μας κατά την αψευδή μαρτυρία του Ιησού Χριστού: «δεν υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους που γεννήθηκαν από γυναίκα μεγαλύτερος από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο» (Ματθ. 11,11).
Για το λόγο αυτό η Εκκλησία μας τιμά εξόχως τον Τίμιο Πρόδρομο και αφιερώνει κατά τη διάρκεια του εκκλησιαστικού έτους τις εξής εορτές προς τιμή του: 7 Ιανουαρίου η Σύναξις του Προδρόμου, 24 Φεβρουαρίου 1η και 2η εύρεση της Τιμίας Κάρας του, 25 Μαῒου 3η εύρεση της Τιμίας Κάρας του, 24 Ιουνίου το Γενέθλιόν του, 29 Αυγούστου Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του και 23 Σεπτεμβρίου η σύλληψή του από την μητέρα του Αγία Ελισάβετ. 
Ο Τίμιος Πρόδρομος υπήρξε ο τελευταίος των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά ταυτόχρονα και ο άνθρωπος του Θεού, ο απεσταλμένος που προετοίμασε την έλευση του Μεσσία:  
«ιδού εγώ αποστέλλω τον άγγελόν μου προ προσώπου σου, ος κατασκευάσει την οδόν σου έμπροσθέν σου» (Μαρκ. 1,2).

   Το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας προέρχεται από την Προς Γαλάτας Επιστολή του Αποστόλου Παύλου και αναφέρεται στη σχέση που υπάρχει ανάμεσα σε Παλαιά και Καινή Διαθήκη και στο κατά πόσον είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωτηρία η τήρηση των διατάξεων του Μωσαϊκού Νόμου.
   Από πολύ νωρίς μέσα στην Εκκλησία δημιουργήθηκε το πρόβλημα της υποχρεωτικής, ή μη τήρησης ορισμένων διατάξεων του Νόμου και ιδιαίτερα της περιτομής και της αργίας του Σαββάτου. 
Οι «ιουδαΐζοντες» Χριστιανοί, υποστήριζαν ότι οι «εξ εθνών» Χριστιανοί, παράλληλα προς την χριστιανική πίστη, έπρεπε απαραίτητα να τηρούν και την περιτομή και την αργία του Σαββάτου. 
Ο Απόστολος Παύλος στην προς Γαλάτας Επιστολή του επιχειρεί να ανατρέψει την άποψη αυτή και με επιχειρήματα αποδεικνύει ότι οι ιουδαϊκές αυτές συνήθειες όχι μόνο δεν οδηγούν στη σωτηρία, αλλά αντίθετα υποδουλώνουν τον άνθρωπο σε κάποιες τυπικές διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου.
Οι διατάξεις αυτές οδηγούν και πάλι τον άνθρωπο στη δουλεία και του στερούν την ελευθερία που μας χάρισε ο Ιησούς Χριστός με την Ανάστασή Του. 
Άλλωστε ο Νόμος, η Παλαιά Διαθήκη είναι το στάδιο της προετοιμασίας των ανθρώπων, για να δεχθούν τη λύτρωση και τη σωτηρία. 
Η προσκόλληση στις διατάξεις του Νόμου συνιστά επιστροφή στη ζωή της δουλείας και όχι στη ζωή της ελευθερίας που προσφέρει ο Ιησούς Χριστός.
   Για να τεκμηριώσει την άποψή του αυτή ο Απόστολος Παύλος αναφέρει το παράδειγμα των παιδιών του Αβραάμ: «έχει γραφεί στο νόμο ότι ο Αβραάμ απέκτησε δύο γιους, τον Ισμαήλ από τη δούλη του Άγαρ, και τον Ισαάκ από την ελεύθερη Σάρρα». 
Κατά συνέπεια τα δύο αυτά παιδιά δεν ήταν της ίδιας αξίας, διότι ο γιος της δούλης ήταν δούλος και ο γιος της ελευθέρας ήταν ελεύθερος και κληρονόμος. 
«Αλλ’ ο μεν γιος της δούλης γεννήθηκε με φυσικό τρόπο, σύμφωνα με το νόμο της σάρκας, ενώ αντιθέτως ο γιος της ελευθέρας γεννήθηκε με τη δύναμη μιας υπόσχεσης που έδωσε ο Θεός στον Αβραάμ».
    Και συνεχίζει ο Απόστολος Παύλος: «Αυτά όμως, το πώς δηλαδή γεννήθηκε ο Ισαάκ και ο Ισμαήλ, έχουν αλληγορική σημασία». Παρόλο που είναι ιστορικά γεγονότα, εντούτοις προεικονίζουν γεγονότα της νέας διαθήκης. Διότι οι δύο αυτές γυναίκες, η Άγαρ, που γέννησε τον Ισμαήλ, και η Σάρρα που γέννησε τον Ισαάκ, είναι εικόνες των δύο Διαθηκών. 
Η μία η Άγαρ εικονίζει τη διαθήκη, που δόθηκε στο όρος Σινά, και γεννάει παιδιά δούλους, χωρίς ελευθερία. Η Άγαρ είναι το όρος Σινά, το γνωστό βουνό της Αραβίας, πάνω στο οποίο δόθηκε ο νόμος του Μωϋσή. 
Είναι η επίγεια Ιερουσαλήμ, στην οποία δόθηκε ο νόμος του Σινά, η οποία είναι υπόδουλη μαζί με τους κατοίκους της, όπως και η ίδια η Άγαρ ήταν δούλη. Αντίθετα η άνω Ιερουσαλήμ, δηλαδή η Εκκλησία, είναι ελεύθερη. Αυτή είναι η μητέρα όλων των πιστών. Την χαρακτηρίζει μητέρα ο Απόστολος Παύλος, διότι έτσι την ονομάζει και ο Προφήτης Ησαΐας:  «γέγραπται γαρ∙ ευφράνθητι στείρα η ου τίκτουσα, ρήξον και βόησον η ουκ ωδίνουσα∙ ότι πολλά τα τέκνα της ερήμου μάλλον ή της εχούσης τον άνδρα».
    Ο Απόστολος Παύλος στο θέμα αυτό ακολουθεί τον Προφήτη Ησαΐα και παρομοιάζει τις δυο Διαθήκες σαν τις δυο γυναίκες του Αβραάμ τη δούλη Άγαρ και την ελευθέρα Σάρρα. 
Ωστόσο η θέση αυτή του Αποστόλου Παύλου δεν καταργεί τη σημασία της Παλαιάς Διαθήκης έναντι της Καινής, αλλά υποδεικνύει ότι η τυπική προσκόλληση σε ορισμένες διατάξεις του Νόμου οδηγεί τον άνθρωπο στη δουλεία και του στερεί την εν Χριστώ ελευθερία. Άλλωστε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός ξεκαθάρισε το θέμα αυτό: 
«μή νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας· ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι» (Ματθ. 5,17). 
Ο Ιησούς Χριστός ήλθε για να εκπληρώσει την «επαγγελία», την υπόσχεση του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, ότι θα αποστείλει τον Μεσσία, τον Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου. Έτσι λοιπόν η μεν Παλαιά Διαθήκη προφητεύει για την έλευση του Μεσσία και προετοιμάζει τον κόσμο για την υποδοχή Του, 
η δε Καινή Διαθήκη μας λέει για την εκπλήρωση των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης, την εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. 
Ο Τίμιος Πρόδρομος, τη Σύλληψη του οποίου εορτάζει σήμερα η Εκκλησία μας, υπήρξε το πρόσωπο και το σημείο της ένωσης των δυο Διαθηκών. 
Είναι ο Προφήτης που έκλεισε τον κύκλο των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και άνοιξε το δρόμο για την έλευση του Μεσσία στον κόσμο. 
 
Αρχιμ. Αυγουστίνου Κκαρά, θεολόγου – Μητρόπολη Κωνσταντίας

Πῶς θά φυλάξουμε ἄσβηστη τή Θεία Χάρη

 
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης
 
Δύο πράγματα ἀπαιτοῦνται γιά τήν σωτηρία μας: α) Ἡ Θεία Χάρη καί β) ἡ δική μας συνεργία. Ἀπαραίτητη εἶναι ἡ ἀνθρώπινη συνεργία γιά τήν σωτηρία-θέωση τοῦ ἀνθρώπου.
Ἡ συνεργία αὐτή ἔγκειται στήν τήρηση ἀπό τόν ἄνθρωπο τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Θεός «δίδει σ’ ἐμᾶς ἐξουσία...», λέγει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, «ὥστε, πολιτευόμενοι ἀνάλογα μέ τίς ζωοποιούς Του ἐντολές καί τίς πνευματικές μεθηλικιώσεις [Του] καί διά τῆς ἐπιτελέσεως αὐτῶν [τῶν ἐντολῶν], ἀφοῦ διατηρήσουμε ἄσβεστη τήν ἐντός μας Χάρι, τελικά νά καρποφορήσουμε καί δι’ αὐτῆς [τῆς Χάριτος] νά γίνουμε τέκνα τοῦ Θεοῦ καί νά θεωθοῦμε καταλήγοντας [στό μέτρο] τοῦ τελείου ἀνθρώπου, στό μέτρο τῆς ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ»1.
Οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ εἶναι οἱ ὁδηγίες, ὁ τρόπος (μέ τόν ὁποῖον πρέπει νά ζήσουμε) γιά νά διαφυλάξουμε ἄσβηστη τήν Βαπτισματική θεία Χάρι.
Οἱ θεῖες ἐντολές εἶναι ἡ μέθοδος πού πρέπει νά ἀκολουθήσουμε ἄν θέλουμε νά μήν ἀπενεργοποιηθεῖ ἡ Βαπτισματική θεία Χάρι καί νά παραμείνουμε μέλη τῆς Ἐκκλησίας μετά τήν ἔνταξή μας πού ἔγινε μέ τό Ἅγιο Βάπτισμά μας.
Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, οἱ θεῖες ἐντολές εἶναι οἱ διατάξεις-νόμοι πού διέπουν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἁγία μας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί καθορίζουν τίς λειτουργίες του. Καθορίζουν ἐπίσης καί τήν ὕπαρξη, συντήρηση, αὔξηση, λειτουργία, λειτουργικότητα καί συλλειτουργία-συλλειτουργικότητα τῶν μελῶν του.
Τηρώντας τίς ἐντολές μποροῦμε νά λειτουργοῦμε-κοινωνοῦμε μέ τήν Κεφαλή (τόν Χριστό) καί νά παραμένουμε ἑνωμένοι μαζί Της.
Τηρώντας τίς ἐντολές μποροῦμε νά συλλειτουργοῦμε-κοινωνοῦμε ἀληθινά μέ τά ἄλλα μέλη-κύτταρα τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ.
Κάνοντας ὑπακοή στίς θεῖες ἐντολές παραμένουμε ζωντανοί πνευματικά ἀφοῦ κοινωνοῦμε τοῦ Δεσποτικοῦ Σώματος καί Αἵματος. Ἔχοντας τήν Θεία Κοινωνία ὅλοι οἱ πιστοί ὡς οὐράνια κοινή τροφή, γινόμαστε διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού λαμβάνουμε ἀληθινά ἕνα μέ τόν Θεό ἀλλά καί μέ τούς σύν-Κοινωνούντας ἀδελφούς μας.
Τηρώντας τίς ἐντολές καί μάλιστα τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης καί τῆς συγχωρητικότητας παραμένουμε στό «σύνδεσμο τῆς εἰρήνης» μέ τούς ἄλλους ἀδελφούς μας, κάνοντας τούς πόνους τῶν ἄλλων δικούς μας και τίς χαρές τῶν ἄλλων δικές μας χαρές.
Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό καί πρός τούς ἄλλους εἶναι ἡ βασική ἐντολή, πού διαφυλάσσει τήν ἑνότητα μας μέ τόν Θεό καί μέ τόν πλησίον μας.
Τηρώντας τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης πρός τόν Θεό «ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καί καρδίας καί διανοίας καί ἰσχύος» προσευχόμαστε ἀδιάλειπτα καί καρδιακά κρατώντας ἄσβηστη τήν λαμπάδα τοῦ Πνεύματος πού ἄναψε ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία μέ τό Ἅγιο Χρῖσμα μας. Αὐτή ἡ φλόγα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ἄκτιστη θεία Δόξα εἶναι πού μᾶς ἑνώνει μέ τόν Θεό καί μέ τούς ἄλλους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς κάνοντάς μας ὅλους ἕνα.
Ὅλες οἱ ἄλλες μερικές ἐντολές ὑπηρετοῦν τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης καί κρύβονται μέσα της. Τηρώντας τίς διάφορες ἐντολές οὐσιαστικά διαφυλάττουμε καί τηροῦμε τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης πρός τόν Θεό καί πρός τόν πλησίον.
Παραμένοντας στήν Ἐκκλησίας καί τηρώντας τίς ἐντολές φανερώνουμε ὅλο καί περισσότερο, ὅλο καί ἐναργέστερα τήν θεοδώρητη τέλεια καί πλήρη Θεία Χάρη πού λάβαμε μέ τό Ἅγιο Χρῖσμα. «Ἡ μέν Χάρι» διδάσκει ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Ἀσκητής «σ’ ἐκείνους πού εἶναι βαπτισμένοι ἐν Χριστῷ ἔχει δωρηθῆ μυστικά. Ἐνεργεῖ δέ ἀναλογικά πρός τήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν. Καί ναί μέν ἡ Χάρι δέν σταματᾶ νά μᾶς βοηθῇ μυστικά, ἀλλά ἐναπόκειται σέ ἐμᾶ νά κάνουμε ἤ νά μήν κάνουμε τό ἀγαθό κατά τήν δύναμί [μας]»2. Τηρώντας τίς ἐντολές περνᾶμε τίς διάφορες πνευματικές ἡλικίες μέχρις ὅτου γινόμαστε υἱοί Θεοῦ, ἄνδρες πνευματικά τέλειοι, ὅμοιοι μέ τόν Χριστό «κατά πάντα πλήν τῆς κατ’ οὐσίαν ταυτότητος»3, μέλη τίμια τῆς Ἐκκλησίας Του καί συγκληρονόμοι τῆς Βασιλείας Του.
Οἱ θεῖες ἐντολές εἶναι ὁ τρόπος-κανόνας ζωῆς πού θά φυλάξει ἄσβηστη τή Βαπτισματική θεία Χάρη, θά μᾶς καταστήσει ὀργανικά μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἀληθινά ἐκκλησιαστικοποιημένους ἀνθρώπους καί μέ τήν συνεργία τῆς Βαπτισματικῆς αὐτῆς θείας Χάρης σεσωσμένους.
 
ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!


1Ἁγίων Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου καί Μακαρίου τοῦ Νοταρᾶ, Φιλοκαλία τῶν Ἱερῶν Νηπτικῶν συνερανισθεῖσα παρά τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων, ἐν ᾗ διά τῆς κατά τήν πράξιν καί θεωρίαν ἠθικῆς φιλοσοφίας ὁ νοῦς καθαίρεται, φωτίζεται καί τελειοῦται καί εἰς ἥν προσετέθησαν τά ἐκ τῆς ἐν Βενετίᾳ ἐκδόσεως ἐλλείποντα κεφάλαια τοῦ μακαρίου Πατριάρχου Καλλίστου, ἔκδοσις Α΄, Ἐπιμέλεια ἀδελφῶν Ἱεροῦ Κοινοβίου Μονῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μπούρα-Λεοντάρι Ἀρκαδίας, Ἔκδοσις Α΄ 2010 (στό ἑξῆς: Φιλοκαλία),τόμος Α΄, Προοίμιον εἰς τήν παροῦσαν βίβλον, σελ. 58-59: «δέδωκεν ἡμῖν, κατά τόν θεῖον Εὐαγγελιστήν, ἐξουσίαν, ὥστε, κατά τάς ζωοποιούς αὐτοῦ ἐντολάς, καί τάς πνευματικάς μεθηλικιώσεις πολιτευομένους καί διά τῆς ἐργασίας αὐτῶν ἄσβεστον τήν ἐν ἡμῖν χάριν διατηρήσαντας,
2 Φιλοκαλία,τόμος Α΄, Ἁγίου Μάρκου τοῦ Ἀσκητοῦ, Περί τῶν οἰομένων ἐξ ἔργων δικαιοῦσθαι, σελ. 400-401: «Ἡ μέν χάρις τοῖς ἐν Χριστῷ βαπτισθεῖσι, μυστικῶς δεδώρηται· ἐνεργεῖ δέ κατά ἀναλογίαν τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν. Καί κρυφίως μέν ἡ χάρις βοηθεῖν ἡμῖν οὐ παύεται, ἐφ’ ἡμῖν δέ ἐστι ποιεῖν τό ἀγαθόν κατά δύναμιν».
3 Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, P.G. 91, 376 καί στίς ἐκδόσεις Βυζάντιο-Μερετάκη βρίσκεται στόν 15Β τόμο στή σελίδα 26: «Καί ἁπλῶς εἰπεῖν, ὅλου Θεοῦ χωρητικοί, καί ὅλοι δι᾿ ὅλου θεοί κατά χάριν γενώμεθα· τοσοῦτον, ὥστε ἄλλον αὐτόν ἡμᾶς εἶναι διά πάντων νομίζεσθαι· χωρίς τῆς πρός αὐτόν κατ᾿ οὐσίαν ταυτότητος».

Ο πιο καλός ο δάσκαλος φέρνει... ευτυχία στους μαθητές

Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, λέει η παροιμία. Νέα έρευνα έρχεται να αποδείξει ότι ένας καλός δάσκαλος δεν μεταδίδει στους μαθητές του μόνο γνώσεις, αλλά συμβάλλει καταλυτικά στη μελλοντική ποιότητα της ζωής τους...
Δάσκαλοι και καθηγητές δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων που συμβάλλουν στη βελτίωση της απόδοσης των μαθητών τους στις εξετάσεις φαίνεται ότι επιφέρουν γενικότερες και μακροπρόθεσμες θετικές συνέπειες στη ζωή των μαθητών αυτών, πέραν της ακαδημαϊκής τους ζωής - μεταξύ άλλων, σε δείκτες που αφορούν χαμηλότερα ποσοστά σε εγκυμοσύνες εφήβων, περισσότερες εγγραφές σε πανεπιστήμια και μεγαλύτερους μισθούς, σύμφωνα με νέα έρευνα που παρακολούθησε τη ζωή 2,5 εκατομμυρίων μαθητών σε διάστημα 20 ετών.
Η έρευνα, την οποία πραγματοποίησαν οι οικονομολόγοι Ρατζ Τσέτι και Τζον Φρίντμαν του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και ο Τζόνα Ροκόφ του Πανεπιστημίου Κολούμπια, εξέτασε με λεπτομέρειες την επίδραση των καθηγητών στη ζωή των μαθητών τους. «Το ότι η απόδοση στις εξετάσεις σε βοηθά να μορφωθείς καλύτερα και η καλύτερη μόρφωση συμβάλλει στο να έχεις μεγαλύτερες απολαβές, αυτό είναι κατανοητό από όλους», λέει ο Ρόμπερτ Μέγερ, διευθυντής του ερευνητικού κέντρου στο Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν. «Ωστόσο αυτή η μελέτη ξεπερνά αυτά τα στάδια και δείχνει πολύ περισσότερα».
Η μελέτη αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά και πολλές σχολικές επιτροπές, που έχουν αρχίσει να συμπεριλαμβάνουν στοιχεία «πρόσθετης αξίας», όπως λέγονται, προκειμένου να προσλάβουν, να απολύσουν καθηγητές ή ακόμη και να αυξομειώσουν τους μισθούς τους. Βέβαια ο εκπαιδευτικός κόσμος είναι διχασμένος. Κάποιοι θεωρούν ότι τέτοιου είδους μετρήσεις κάνουν τους καθηγητές πιο υπεύθυνους, γεγονός που συμβάλλει στη μόρφωση εκατομμυρίων μαθητών. Οι επικριτές, κυρίως οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των καθηγητών, υποστηρίζουν ότι είναι δύσκολο να απομονώσεις τις συνέπειες που μπορεί να έχει καθένας καθηγητής, με αποτέλεσμα το έργο κάποιων να υποτιμηθεί. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν κρίνεις κάποιους καθηγητές μεμονωμένα για έναν χρόνο - η μελέτη της αποδοτικότητάς τους επί πολλά χρόνια δείχνει ότι κάποιοι απλώς είναι καλύτεροι από άλλους.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. Ο μέσος όρος της επιρροής ενός καθηγητή σε έναν μαθητή είναι μέτριος. Αν όλα τα άλλα είναι ίδια, ένας μαθητής που έχει έναν καταπληκτικό καθηγητή για μια χρονιά μεταξύ Δ' Δημοτικού και Β' Γυμνασίου θα κερδίσει σε όλη του τη ζωή 4.600 δολάρια περισσότερα από έναν μαθητή με παρόμοια προέλευση που έχει έναν μέτριο καθηγητή. 
Ο μαθητής με τον εξαιρετικό καθηγητή θα έχει 0,5% περισσότερες πιθανότητες να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο. Εξάλλου και τα κορίτσια με καλούς εκπαιδευτικούς έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες εγκυμοσύνης κατά τη διάρκεια της εφηβείας τους.
Ίσως εξίσου σημαντικό, δεδομένης της δυσκολίας εύρεσης και επιμόρφωσης καταπληκτικών καθηγητών, είναι το ότι η εισοδηματική διαφορά μακροπρόθεσμα μεταξύ μαθητών με μέτριους καθηγητές και εκείνων με χαμηλού επιπέδου καθηγητές είναι το ίδιο σημαντική όσο η διαφορά μεταξύ των μαθητών που είχαν πολύ καλούς καθηγητές και όσων είχαν μέτριους, σύμφωνα με την έρευνα. 
Αθροιστικά, αυτές οι διαφορές είναι πιθανόν τεράστιες. 
Πάντως η νέα έρευνα δεν βρήκε αποδείξεις για μια παλαιά πεποίθηση: ότι το να έχεις καλό δάσκαλο στις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι πιο σημαντικό από το να έχεις καλό δάσκαλο αργότερα.
Η αντικατάσταση ενός εκπαιδευτικού που δεν τα καταφέρνει καλά με έναν μέτριο μπορεί να αυξήσει τις αποδοχές των παιδιών μιας τάξης για όλη τους τη ζωή κατά 266.000 δολάρια, εκτιμούν οι οικονομολόγοι. Μόνο μιας τάξης. 
«Εάν αφήσεις έναν κακό καθηγητή στο σχολείο σου για 10 χρόνια, αντί να τον αντικαταστήσεις έστω με έναν μέτριο, φθάνουμε να μιλάμε για απώλεια εισοδήματος ύψους 2,5 εκατ. δολαρίων», παρατηρεί ο καθηγητής Φρίντμαν, εκ των συγγραφέων της έκθεσης.

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ. Μετά την έρευνα αυτή, θεωρείται πιθανό να τροποποιηθεί η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών σε πολλά αμερικανικά σχολεία και εκτός της ακαδημαϊκής τους παρουσίας να δίνεται σημασία και στα εξωσχολικά θέματα τα οποία συζητούν με τους μαθητές τους, καθώς και στη γενικότερη συμπεριφορά τους. «Όλα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών», παρατηρεί ο δρ Χάνουσεκ, «διότι παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο».
ΤΑ ΝΕΑ/ ΤΗΕ ΝΕW YORK TIMES Της Annie Lowrey

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΚΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ»;

Η μεγαλύτερη επιτυχία για έναν δάσκαλο είναι η... εξαφάνισή του! Δεν πρόκειται όμως για ταχυδακτυλουργία, αλλά για τον μεγαλύτερο στόχο της διδασκαλίας, όπως τον περιγράφει η μεγάλη παιδαγωγός Μαρία Μοντεσόρι. Να μπορεί να πει ο δάσκαλος: «Τα παιδιά τώρα δουλεύουν σαν να μην υπάρχω». 
 Τότε, διά της πλασματικής του απουσίας, η οποία στην πραγματικότητα είναι η πιο αποτελεσματική παρουσία, έχει καθορίσει τους μαθητές του. Εχει επιτύχει. «ΤΑ ΝΕΑ» ζήτησαν από τρεις σύγχρονους δασκάλους, που κατά γενική ομολογία έχουν διακριθεί για τη διδακτική τους ικανότητα, να πουν ποιοι ήταν οι δικοί τους δάσκαλοι που τους καθόρισαν. Και τι σημαίνει, κατά τη δική τους οπτική, καλός δάσκαλος. Η διεθνούς φήμης καθηγήτρια Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος που είναι και ακαδημαϊκός εκτός από ποιμένας και ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθήνας Γεώργιος Μπαμπινιώτης μιλούν για τους δασκάλους τους και για τη διδασκαλία.

Γεώργιος Μπαμπινιώτης

«Θεωρώ την προσφώνηση «δάσκαλε» ως τον πιο τιμητικό τίτλο»

Από τους τίτλους που κατά καιρούς τού αποδίδονται με τις διάφορες ιδιότητές του (καθηγητής, πρόεδρος, πρύτανης κ.ά.), ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης θεωρεί την προσφώνηση «δάσκαλε» ως την πιο τιμητική.

«Αυτό εξηγεί την εκτίμηση που τρέφω προς την ιδιότητα – διορθώνω – προς το λειτούργημα τού δασκάλου σε όλες τής βαθμίδες, από τον δάσκαλο τού δημοτικού μέχρι τον καθηγητή πανεπιστημίου», λέει.

Ποιοι ήταν οι δάσκαλοι που τον καθόρισαν;

«Ευτύχησα να έχω δασκάλους ανθρώπους αφοσιωμένους... 

στην εκπαίδευση πραγματικά λειτουργούς. Ενδεικτικά ξεχωρίζω και αναφέρω τον Ευαγγελάτο (στο δημοτικό), τους Γρηγορόπουλο, Φαλιέρη και Μιχαλόπουλο (στο γυμνάσιο) και τους Θεοδωρακόπουλο, Σταματάκο, Βουρβέρη, Ζακυθηνό, Τωμαδάκη και Κουρμούλη (στο πανεπιστήμιο).
Στον δάσκαλο μου, καθηγητή τής Γλωσσολογίας, Γεώργιο Κουρμούλη οφείλω τη στροφή μου στη γλωσσολογία, όταν μου δόθηκε (μαζί με άλλους) η ευκαιρία να συμμετάσχω σε ένα σεμινάριο για τη Μυκηναϊκή γραφή και γλώσσα τα χρόνια που αποκρυπτογραφήθηκε η Γραμμική Γραφή Β’ και να μυηθώ στην επιστήμη τής γλώσσας.

Επειδή κι ο ίδιος συμβαίνει να θεωρούμαι από τους φοιτητές μου καλός δάσκαλος, προσωπικά ορίζω τον καλό δάσκαλο ως αυτόν που έχει πάθος για την επιστήμη του, που σέβεται και αγαπάει τους μαθητές του, που είναι ενημερωμένος στο αντικείμενό του, που δεν πάει ποτέ στο μάθημά του χωρίς να προετοιμασθεί κατάλληλα κάθε φορά για το τι και πώς θα το διδάξει, που συνδυάζει γνώση, έρευνα και διδασκαλία (προκειμένου για πανεπιστημιακό δάσκαλο), που δεν περιορίζεται σε ξηρή διδασκαλία αλλά ανεβάζει την ψυχική διάθεση, εξάπτει το ενδιαφέρον και εμπνέει τους μαθητές του πέρα και έξω από το μάθημα σε συνάφεια με τη ζωή, με αξίες και ιδανικά και που δεν λείπει ποτέ από το μάθημά του».


Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ

«Ο δάσκαλος που κάθεται δίπλα στα παιδιά και όχι απέναντί τους»

Η απάντηση της Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ στο ερώτημα «ποιος είναι ο καλός δάσκαλος», ήταν άμεση, σαφής και κατηγορηματική: «Αυτός που δεν κάθεται απέναντι, αλλά δίπλα στα παιδιά του».

Η διάσημη Ελληνίδα ακαδημαϊκός, πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και πρώτη γυναίκα πρύτανης του ίδιου Πανεπιστημίου, τονίζει ότι στην επιλογή της επαγγελματικής της πορείας, στο να γίνει δηλαδή βυζαντινολόγος, ρόλο ασφαλώς έπαιξε η καταγωγή της οικογένειάς της από τη Μικρά Ασία, αλλά μεγάλο βάρος είχε κι ο δικός της δάσκαλος που την καθόρισε.

«Οι ερευνητές του Χάρβαρντ έχουν φυσικά δίκιο για την επιρροή του καλού δάσκαλου στους μαθητές του. Ήμουν τυχερή να έχω δασκάλους μεγάλου αναστήματος. Ο σπουδαίος ιστορικός και βυζαντινολόγος Διονύσιος Ζακυθηνός, θυμάμαι, ήταν ο άνθρωπος που με επηρέασε ώστε να γίνω κι εγώ βυζαντινολόγος. Ήταν ο άνθρωπος που καθόταν δίπλα μας στη Φιλοσοφική και έλεγε ότι πρώτα πρέπει να καταλάβουμε για τι πράγμα θα μιλήσουμε. Επίσης εξαίρετος δάσκαλος ήταν ο καθηγητής μου στη Σορβόνη, ο Πολ Λεμέμπλ, τον οποίον και αντικατέστησα στην έδρα».

Για την Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, ο καλύτερος δάσκαλος είναι αυτός που δεν στηρίζεται και δεν αναπαράγει μονότονα τις σημειώσεις του στις παραδόσεις, αλλά αφήνεται να παρασυρθεί από τον παλμό της τάξης.

«Το ωραιότερο μάθημα που έχω κάνει ήταν μια φορά που αφέθηκα να μιλήσω εκτός σημειώσεων. Επίσης θυμάμαι όταν πρωτοβγήκαν τα κασετόφωνα, πολλοί φοιτητές άρχισαν να έρχονται στα πανεπιστήμια με αυτά για να μαγνητοφωνήσουν τις παραδόσεις, αλλά οι περισσότεροι καθηγητές δεν τα επέτρεπαν. Εγώ είπα αμέσως ναι και τους άφησα να μαγνητοφωνούν, ακριβώς επειδή είχα αποφασίσει ότι ποτέ ένα μάθημά μου δεν θα ήταν ίδιο με ένα άλλο».


Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

«Μας καθορίζουν πολλοί δάσκαλοι και όχι μόνο ένας»

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, εκτός από ασκητική φυσιογνωμία και πνευματικός ηγέτης, είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών και επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας και Φιλοσοφίας 15 πανεπιστημιακών σχολών.

«Δεν είναι μόνο ένας ο δάσκαλος που συναντάμε στη ζωή μας», λέει στα «ΝΕΑ», «αλλά πολλοί εκείνοι οι δάσκαλοι που μας καθορίζουν. Κανείς δεν έχει μόνο έναν, όπως ποτέ δε μαθαίνουμε μόνο από ένα σχολείο». Ο ίδιος, στην Κατοχή, διδάχθηκε από φίλους, συντροφιές, ποικιλία ανθρώπων. 
 «Χαρακτηριστικά θυμάμαι στο 2ο Σχολείο Αρρένων Αθηνών τον δάσκαλο Ηλία Δοροδίνη, που ήταν εξαίρετος. Αλλά και στο Πανεπιστήμιο, στη Θεολογική, όπου τα χρόνια μετά από την Κατοχή ήταν πολύ δύσκολο να μπεις, καθώς ήταν 700 υποψήφιοι για 50 θέσεις, είχα την τύχη να συναντήσω θαυμάσιους δασκάλους, καθηγητές που επηρέασαν την πορεία μου, όπως τον Λεωνίδα Φιλιππίδη του οποίου ήμουν και διάδοχος». 
Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας, ο Βασίλειος Βέλλας, ο Ιωάννης Καρμίρης και o Αμίλκας Αλιβιζάτος συμπλήρωσαν την ομάδα των δασκάλων που τον επηρέασαν, καθένας με τον τρόπο του.
«Αλλά και στη Γερμανία (σ.σ.: όπου ο Αναστάσιος σπούδασε κατόπιν) υπήρξαν καθηγητές όπως οι Γκολντάμερ και Σ. Ντάμεν, στη θρησκειολογία. Δυστυχώς δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή το όνομα της δασκάλας μου στο Δημοτικό στον Άγιο Κωνσταντίνο Κολωνού, που όμως μας φρόντιζε όλους παρότι είχε η τάξη 50-60 παιδιά».

Ποιο κοινό στοιχείο μπορεί κανείς να βρει στους καλούς δασκάλους; 
«Γνώριζαν πολύ καλά το αντικείμενο που δίδασκαν και επιδείκνυαν μεγάλο ενδιαφέρον και έγνοια για τα παιδιά. Ιδίως αυτούς που διέκριναν ότι είχαν δυνατότητες φρόντιζαν να τους δίνουν προσοχή, χωρίς όμως ποτέ να προσβάλλουν ή να εγκαταλείπουν τους άλλους». 
 

Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ συγκρίνουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ κανένα πρόσωπο.

Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ συγκρίνουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ κανένα πρόσωπο.

Ὁ καθένας ἀπό μᾶς, ὅσο μικρὸς καὶ ἂν εἶναι, εἶναι μεγάλος ἐνώπιον τοῦ Αἰωνίου. 

Ὁ Θεὸς συνάπτει μὲ κάθε ἀνθρώπινη ὕπαρξη καρδιακὴ καὶ μοναδικὴ σχέση.

 
by lawgap


Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ

ΚΟΣΜΟΣ. ΕΞΕΛΙΞΙΣ Η΄ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ; ΤΥΧΑΙΟΤΗΣ Η΄ ΑΠΕΡΙΝΟΗΤΟΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ; ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ Η΄ ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ;

Μητ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ κυκλοφορεί βιβλίο σε Ηλεκτρονική μορφή με θέμα:  

 

«ΚΟΣΜΟΣ: 

ΕΞΕΛΙΞΙΣ Ἤ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ; 

ΤΥΧΑΙΟΤΗΣ Ἤ ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ; 

ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ Ἤ ΑΠΕΡΙΝΟΗΤΟΣ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ;».


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, 
Τηλ. +30 210 4514833, Fax +30 210 4518476 
e-mail: impireos@hotmail.com
᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 20ῃ Σεπτεμβρίου 2012
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

¬Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ 
ἐπιθυμῶν νά συμβάλῃ στήν ἀντιμετώπιση τῆς ἀθεϊστικῆς προπαγάνδας πού χρησιμοποιεῖ ἀναίσχυντα τήν θεόσδοτη ἐπιστήμη, 
πού ἀποτελεῖ κλέος τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς δωρηθείσης εἰς τήν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ πλασθεῖσα ἀθάνατον ἀνθρωπίνην ψυχήν καί διαστρεβλώνει τά πορίσματά της 
καί ἐπιχειρεῖ ἀναιδῶς νά μετατρέψῃ τό «πῶς» τῆς Δημιουργίας 
σέ «ποῖος» ὁ Δημιουργός καί ἐπιστρατεύει φαιδρές θεωρίες ὅπως
τῆς δῆθεν ἐξελίξεως τῶν εἰδῶν, 
τῆς δῆθεν φυσικῆς ἐπιλογῆς καί 
τῆς δῆθεν τυχαιότητος γιά νά παραπλανήσῃ ἰδίως τούς  νέους ἀνθρώπους, 
ὅτι ὁ κόσμος-κόσμημα ἔχει αἰτία ὄχι τήν ἄπειρη ἀγάπη καί τήν ἀπερινόητη πρόνοια καί σοφία τοῦ αἰωνίου Δημιουργοῦ, 
ἀλλά τήν ἄλογη καί ἀσυνείδητη καί τυχαία ἐνέργεια ἀτομικῶν καί ὑποατομικῶν σωματιδίων, 
κυκλοφορεῖ διά τοῦ διαδικτύου καί ἐντός ὀλίγου ἐντύπως, 
δωρεάν, τόν ἐρανισμό θεμάτων καί ἐννοιῶν πού ἀνατρέπουν τήν ἀθεϊστική προπαγάνδα τῶν ΜΜΕ ὑπό τόν τίτλο 
«ΚΟΣΜΟΣ: ΕΞΕΛΙΞΙΣ Ἤ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ; ΤΥΧΑΙΟΤΗΣ Ἤ ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ; ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ Ἤ ΑΠΕΡΙΝΟΗΤΟΣ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ;».

Παράκλησις θερμή τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς εἶναι 
τό κείμενον αὐτό νά διαδοθῇ σέ κάθε νέο καί νέα ἰδιαίτερα μαθητές, σπουδαστές καί φοιτητές 
γι’ αὐτό καί δίδεται τό δικαίωμα τῆς ἐλεύθερης ἀναπαραγωγῆς καί τῆς διαδόσεως του.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
Ηλεκτρονικό βιβλίο Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ (αρχείο pdf)Ηλεκτρονικό βιβλίο Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ (αρχείο pdf)
Κόσμος: Εξέλιξις ή δημιουργία; Φυσική επιλογή ή πάνσοφος Θεία Πρόνοια; (1,51 MB)
Ηλεκτρονικό βιβλίο Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ (αρχείο doc)Ηλεκτρονικό βιβλίο Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ (αρχείο doc)
Κόσμος: Εξέλιξις ή δημιουργία; Φυσική επιλογή ή πάνσοφος Θεία Πρόνοια; (2,18 MB)

  

Το 5ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών στο Βόλο


Το 5ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών, 
με θέμα 
«Ψυχοθεραπεία και Ποιμαντική: 
Αποκαλύψεις της Ύπαρξης»,
 
 θα φιλοξενήσει η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, 
στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, 
από 27 – 30/9.
 
 Στη διάρκεια του Συνεδρίου, εξαιρετικοί Εισηγητές, από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα εισηγηθούν πολύ σημαντικά θέματα, που μπορούν να προσφέρουν πολύτιμα εφόδια και γνώσεις για την ποιμαντική διακονία.
Σύμφωνα με την Επιστημονική Επιτροπή του Συνεδρίου, 
«οι άνθρωποι, ως ενιαία ύπαρξη, διαθέτουμε ψυχικό βίο και πνευματική ζωή. 
Οι ψυχολογικές επιστήμες μελετούν τον πρώτο, η ποιμαντική της Εκκλησίας συντρέχει την δεύτερη. 
Μέσα από τις δύο αυτές μορφές συμπαράστασης αποκαλύπτεται η ύπαρξη με τον σκληρό αγώνα της για επάνοδο στην ομορφιά την οποία θέλησε γι’ αυτήν ο Θεός. 
Η ανάγκη για συνεργασία των δύο προσεγγίσεων ομολογείται πλέον από όλους και όσοι ψυχοθεραπευτές μοιραζόμαστε την ευλογία της ορθόδοξης πίστης έχουμε επιφορτισθεί με την ωραία ευθύνη αυτού του διαλόγου.
Συνεχίζοντας την παράδοση των προηγουμένων συνεδρίων και αξιοποιώντας την εμπειρία τους, το 5ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών αποπειράται να προσεγγίσει την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από αυτή τη διπλή προοπτική.
 Επιθυμεί να αναδείξει τις υπαρξιακές συνιστώσες της ψυχοθεραπείας και την ανθρώπινη διάσταση της ποιμαντικής πράξης, ως διαδικασίες οι οποίες συμβάλλουν στην αποκάλυψη του ανθρώπινου πλούτου και των ανθρώπινων δυνατοτήτων.
 Και τούτο όχι ανθρωποκεντρικά, αλλά ευχαριστιακά και δοξολογικά, ως αναφορά στον Δημιουργό και ως διακονία προσφοράς στον κόσμο…»
 
 (www.orthopsy2012.gr)

Το Συνέδριο θα ξεκινήσει την Πέμπτη 27/9 στις 11.30 π.μ. 
με τους Χαιρετισμούς του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, 
 του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών & Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου,
 του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, 
του Προέδρου της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. 
Τις εργασίες του Συνεδρίου θα ανοίξει ο Πρόεδρος του Συνεδρίου κ. Δημήτριος Καραγιάννης.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πληροφορηθούν αναλυτικά το πρόγραμμα του Συνεδρίου στην ιστοσελίδα 
www.orthopsy2012.gr

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΑΓΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ»


leimwnas.blogspot.gr    E-mail Εκτύπωση PDF
alt
Η Θαυματουργή Αγία Εικόνα της Παναγίας «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ», έχει Αγιογραφηθεί τον 19ο αιώνα Θαυματουργικώς. Φέρει χρονολογία 1870 και έχει το εξής ιστορικό:

Υπήρχε τον καιρό εκείνο μία αγιογράφος Μοναχή ονόματι Τατιανή, της Ρωσικής Ιεράς Μονής της Μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, που βρίσκεται στους πρόποδες του απέναντι της Ιερουσαλήμ Όρους των Ελαιών.

Είδε δε η Τατιανή καθώς κοιμόταν το εξής Όραμα: Είδε ότι την επισκέφθηκε στο κελί της μία άγνωστη Μοναχή, η οποία της είπε: «Αδελφή Τατιανή, ήλθα να με ζωγραφίσεις». Η Τατιανή απάντησε: «Ευλόγησον, αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος». Και η Επισκέπτρια της λέγει: «Τότε να με αγιογραφήσεις».

Η Τατιανή εξεπλάγη με το θάρρος της ξένης και απεκρίθη: «Δεν έχω ξύλο (σανίδι), πού να σε ζωγραφίσω;».

Και τότε η Επισκέπτρια Μοναχή της δίδει ένα σανίδι αγιογραφήσεως και λέγει: «Ζωγράφισε»! Αλλά ενώ ζωγράφιζε η Τατιανή την Μοναχή, είδε τα Άμφιά Της να γίνονται χρυσά, το Πρόσωπό Της να λάμπει πολύ, και Την άκουσε να λέγει: «Ω μακαρία Τατιανή, μετά τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά, θα με αγιογραφήσεις πάλι εσύ».

Η Τατιανή αντελήφθη ότι αγιογραφούσε την Παναγία! Ταραχθεί και ξύπνησε. Αμέσως έσπευσε στην Ηγουμένη και της διηγήθηκε το Όραμα. Η Ηγουμένη δυσπίστησε και της είπε να πάει να κοιμηθεί και αύριο να αγιογραφήσει μία Εικόνα της Παναγίας.

Καθώς όμως επέστρεφε, είδε να βγαίνει από το κελί της φως και αισθάνθηκε ευωδιά! Τότε ειδοποίησε την Ηγουμένη και μαζί εισήλθαν στο φωτεινό και ευωδιάζον κελί, όπου είδαν εκπληκτικότερο Θαύμα. Η Εικόνα του Οράματος βρισκόταν μέσα στο κελί πραγματική, Αχειροποίητη! Η Αγία αυτή Εικόνα της Παναγίας!

Μετά από όλα αυτά, παρουσιάζεται πάλι η Παναγία στη Μοναχή και λέγει: «Να με κατεβάσετε κάτω στο σπίτι μου, στη Γεθσημανή». Πράγμα που έγινε.

Από τότε η Αχειροποίητη Αγία Εικόνα της Παναγίας «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ», βρίσκεται στο Ιερό Προσκύνημα του Θεομητορικού Μνήματος της Γεθσημανής και Θαυματουργεί.

Και τις τρεις φορές που πλημμύρισε ο Ιερός Ναός στη Γεθσημανή, η Εικόνα ανέβηκε μόνη Της από τον μαρμάρινο θρόνο που βρίσκεται και στάθηκε στο σύστημα εξαερισμού, χωρίς να στηρίζεται πουθενά! Τα Θαύματά Της είναι αναρίθμητα, όπου και αν πήγε.

(Από ξενάγηση του Ηγουμένου του Θεομητορικού Μνήματος)


Σημειώσεις
Η Είσοδος του Ιερού Προσκυνήματος της Παναγίας μας στη Γεθσημανή. Σε αυτό το μέρος, το οποίο ήταν ο κήπος των γονέων Της, βρίσκεται σήμερα ο Ιερός Ναός με το Θεομητορικό Μνήμα.


agioritikovima.gr

Το χαμόγελό σας είναι έπαινος

Το ξέρετε ότι, όταν χαμογελάτε απλά με κάτι που κάνει το μωρό σας, του δίνετε την ικανοποίηση ότι κάτι έχει κάνει σωστά και το γεμίζετε αυτοπεποίθηση;

Και όμως! Στα παιδιά αρκεί ένα χαμόγελό μας ή μία ενθαρρυντική ματιά, για να αντιληφθούν ότι είστε περήφανοι για τις πράξεις τους και να συνεχίσουν να έχουν την ίδια συμπεριφορά.

Ειδικά, μάλιστα, τα κορίτσια, που επιζητούν την επιβράβευση περισσότερο από τα αγόρια, δείχνουν μεγάλη ικανοποίηση όταν καταλαβαίνουν ότι η μαμά τους επικροτεί τις πράξεις τους.

Γι’ αυτό μη φείδεστε χαμόγελων και, ακόμα καλύτερα, μη διστάζετε να επικροτείτε τη συμπεριφορά τους.
Οι έπαινοι, που θα τους κάνετε, μένουν στο μυαλό τους και δρουν ενθαρρυντικά για την επόμενη φορά.

Ένα παιδί, που νιώθει απόρριψη και αδιαφορία από το γονιό του και ειδικά από την μητέρα του, θα έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και έτσι θα είναι πάντα διστακτικό σε ό,τι απόφαση πρέπει να πάρει στη μετέπειτα ενήλικη ζωή του.

Να θυμάστε ότι ο γονιός είναι ο κινητήριος μοχλός για το παιδί, καθώς του δίνει τη δύναμη που χρειάζεται, ενώ, μέσα από τις δικές μας παραινέσεις, τα παιδιά μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το καλό με το κακό, το δίκαιο με το άδικο κ.ο.κ.!

Αν δεν αποδείξουμε ότι εκτιμάμε τις προσπάθειες, που κάνει το μικρό μας, τότε θα είναι δύσκολο να του δώσουμε την ώθηση που χρειάζεται.

mother.gr www.hamomilaki.gr

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

Τηλεμαραθώνιος για «Το Χαμόγελο του Παιδιού»


25 Σεπτεμβρίου 2012
Από τις 3 το μεσημέρι έως τις 12 το βράδυ
Τηλε-μαραθώνιος για «Το Χαμόγελο του Παιδιού»
με τη συμμετοχή 5 Τηλεοπτικών σταθμών
στην Πελοπόννησο και Δυτική Ελλάδα

Super - Achaia Tv - Αχελώος Tv - Best Tv – ΗΛΕΚΤΡΑ – www.hamogelo.gr (διαδικτυακά)

Με κεντρικό σύνθημα: ««ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ 60 ΠΑΙΔΙΑ. ΜΑΖΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ» 5 τηλεοπτικοί σταθμοί της Πελοποννήσου και της Δυτικής Ελλάδας ενισχύουν την πανελλαδική εκστρατεία του οργανισμού μας με στόχο την εξεύρεση πόρων για την άμεση λειτουργία δύο νέων σπιτιών για 60 παιδιά που σήμερα βρίσκονται σε κίνδυνο.

Τα δύο αυτά σπίτια σε Αίγιο και Αγρίνιο αποτελούν ευγενική παραχώρηση ιδιωτών και φορέων και είναι έτοιμα να ανοίξουν την αγκαλιά τους σε 60 παιδιά που σήμερα κινδυνεύουν.

Την τεράστια αυτή προσπάθειά, αποφάσισαν να ενισχύσουν 5 περιφερειακοί τηλεοπτικοί σταθμοί καθώς και αρκετοί ραδιοφωνικοί, συνδιοργανώνοντας στις 25 Σεπτεμβρίου 2012 Τηλε-μαραθώνιο συνολικά 9 ωρών (3μμ έως 12πμ).

Κεντρικός παρουσιαστής θα είναι ο δημοσιογράφος κ. Σπύρος Χαριτάτος.

Την Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012, από τις 3μμ έως τις 12πμ, συντονιστείτε στους παραπάνω σταθμούς ή παρακολουθήστε διαδικτυακά στο www.hamogelo.gr το πρόγραμμα και ενημερωθείτε για το έργο που επιτελεί «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στη Δυτική και υπόλοιπη Ελλάδα.

Με τη δική σας υποστήριξη και συνδρομή μπορούμε να επιτύχουμε έναν ακόμα στόχο, την ΑΣΦΑΛΕΙΑ 60 παιδιών!

Ενώνοντας τις δυνάμεις μας, μπορούμε ΜΑΖΙ να ανοίξουμε τις πόρτες 2 ακόμη σπιτιών για 60 παιδιά!
  Το Χαμόγελο του Παιδιού - Newsletter 21/9/2012

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2012

Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ: «...μεγαλύτερος δήμιος καί τιμωρός γιά τόν κ. Τατσόπουλο ἀπό τόν ἑαυτό του δέν ὑπάρχει...»


Ὁ Βουλευτής τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Πέτρος Τατσόπουλος, γνωστός γιά τήν παρουσίαση τῆς τηλεοπτικῆς σειρᾶς τοῦ ΣΚΑΙ γιά τήν Ἐθνεγερσία τοῦ 1821, πού ἀνεκάλεσε στήν μνήμη τήν κυκλοφορηθείσα καί στήν πατρίδα μας τετράτομη ἱστορία τῶν Βαλκανίων τοῦ ἱδρύματος SOROS καί ὁ ὁποῖος ἀπορίας ἄξιον πού βρῆκε τήν «δύναμη» νά ἀποπειραθῇ νά ἀμαυρώσῃ τό αἰώνιο σύμβολο τοῦ Γένους, τῆς λεβεντιᾶς καί τῆς ψυχῆς τοῦ λαοῦ μας τόν Γέρο τοῦ Μωριᾶ, κατέθεσε ἐρώτηση στό Κοινοβούλιο ἀπηχῶν ἀσφαλῶς καί τήν σύμφωνη γνώμη τοῦ Κόμματός του γιά τήν κατάργηση τῶν ἄρθρων τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα 198-199 μέ προμετωπίδα «ἐπιβολή τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης», πού ἀναφέρονται στήν κακόβουλη βλασφημία καί στήν καθύβριση θρησκευμάτων καί πού ἔχουν ὡς ἑξῆς: «Άρθρο 198, Κακόβουλη βλασφημία, Με φυλάκιση μέχρι δύο ετών τιμωρείται όποιος δημόσια και κακόβουλα βρίζει με οποιονδήποτε τρόπο το Θεό. Όποιος, εκτός από τη περίπτωση της παρ. 1, εκδηλώνει με βλασφημία έλλειψη σεβασμού προς τα θεία, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών. Άρθρο 199, Καθύβριση θρησκευμάτων, Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών», ἰσχυριζόμενος ὅτι μπορεῖ νά χρησιμοποιηθοῦν ὡς «πυροκροτητές ἀπό διάφορες ὁμάδες μισαλλοδοξίας, πού ἐλλοχεύουν παντοῦ» καί μέ πρόσχημα τήν δῆθεν «προστασία τῆς ἐλεύθερης ἔκφρασης τῆς τέχνης».

Ἡ ἀπάντηση τοῦ ἁρμοδίου Ὑφυπουργοῦ Δικαιοσύνης κ. Καραγκούνη «ἡ ἐλευθερία ἔκφρασης τῆς τέχνης προστατεύεται ἀπόλυτα στήν χώρα μας ἀπό τίς ρητές διατάξεις τοῦ Συντάγματος, τά δύο αὐτά ἄρθρα τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα στόχο ἔχουν νά ὑπάρχει μία ἐξισορρόπιση ἐναντίον ἐκείνου πού κακόβουλα βλασφημεῖ μέ στόχο τήν διασάλευση τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνευσης» ἔθεσε τό ζήτημα στήν ὀρθή του βάση, διότι ὁ ἄμοιρος νομικῶν γνώσεων, ὡς ἀποδεικνύεται, κ. Τατσόπουλος κινούμενος ἀπό συναισθηματική φόρτιση καί ὄχι ἀπό νομική γνώση καί κρίση ἀγνοεῖ ὅτι ὁ ποινικός νομοθέτης μέ τήν πρόβλεψη τῶν συγκεκριμένων ποινικῶν διατάξεων δέν πάσχει τόν μεγαλοϊδεατισμό τοῦ ὑπερασπίζοντος τόν Θεόν, διότι ὁ Θεός ὡς ἄπειρο καί αἰώνιο καί ἄφθιτο Πνεῦμα ἐκ τοῦ Ὁποίου πηγάζει ἡ ζωή καί ἡ προσωπικότητα δέν ἔχει ἀνάγκη νομικῆς προστασίας καί νομικῶν προβλέψεων οὔτε ὡαύτως πάσχει ἐκ φονταμενταλισμοῦ ἤ μισαλλοδοξίας.

Ἐάν εἶχε τήν νομική ἐμπειρία καί κρίση ὁ κ. Τατσόπουλος θά μποροῦσε νά κατανοήσῃ ὅτι τά δύο αὐτά ἄρθρα τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα τίθενται ἀπό τόν Ποινικό Νομοθέτη στό κεφάλαιο τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα «ἐπιβολή τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης» πού σημαίνει ὅτι τά συγκεκριμένα ἄρθρα ἀκριβῶς σέ αὐτό στοχεύουν, στήν διατήρηση τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς καί τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης μεταξύ τῶν πολιτῶν ἀδιακρίτως θρησκευτικῆς παραδοχῆς, διότι ἡ ποινική καταστολή ἀπειλεῖται γιά τήν κακόβουλη βλασφημία τοῦ θείου καί τήν καθύβριση τῶν γνωστῶν κατά τό Σύνταγμα ἐν Ἑλλάδι θρησκειῶν, δηλ. τῶν μή ἐχουσῶν «κρύφια δόγματα».

Ἑπομένως δέν τιμωρεῖται ἡ ἀρνητική κριτική κατά τοῦ Θεοῦ ἤ ἡ ἄρνησις ἤ ἀμφισβήτησις τῆς ὑπάρξεως Του, ὡς καί ἡ κριτική τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀνεκτῶν θρησκειῶν ἀλλά ἡ κακόβουλος βλασφημία ἡ δημοσίᾳ γενομένη, διότι ἀντιλαμβάνεται κάθε ἐχέφρων τήν διαλυτική γιά τήν κοινωνική συνοχή καί εἰρήνη τῶν πολιτῶν δυναμική μιᾶς τέτοιας ἀνιέρου πρακτικῆς, ἡ ὁποία μπορεῖ εὐκόλως νά ὁδηγήσῃ σέ ἀνεξέλεγκτες καταστάσεις βίας, ἐφ’ ὅσον ἡ κακόβουλος βλασφημία τοῦ Θεοῦ συμπαρασύρει ἀναποδράστως καί τούς πιστεύοντας καί λατρεύοντας Αὐτόν.

Συνεπῶς ἡ πρότασις τοῦ κ. Τατσόπουλου καί τοῦ κόμματος πού ἐκπροσωπεῖ ἀποδεικνύεται καί ἀνεπέρειστη καί κοινωνικά, συνταγματικά καί νομικά ἀβάσιμη καί ἐπικίνδυνη καί ἐπιβεβαιεῖ διά μία εἰσέτι φορά ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους στό Κοινοβούλιο δέν μπορεῖ νά εἶναι ἄμοιροι νομικῆς παιδείας καί γνώσεως.

Ὡστόσο θά μποροῦσα νά συμπαραταχθῶ μέ τήν ἄποψη τοῦ κ. Τατσόπουλου ὑπό μία αὐστηρά ἀδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση, μαζί μέ τήν τυχόν ἀποποινικοποίηση τῆς κακόβουλης βλασφημίας τοῦ Θεοῦ καί τῶν Θρησκευμάτων νά ἀποποινικοποιηθῇ καί ἡ κακόβολη βλασφημία, ἐξύβριση, συκοφαντική δυσφήμηση τοῦ κ. Τατσόπουλου, τῶν γονέων του καί τῶν ἠγαπημένων προσώπων του. Ἀλλά ὁ δημοκράτης κ. Τατσόπουλος κάτι τέτοιο δέν ἐσκέφθη νά τό προβάλη.

Ὅσον ἀφορᾶ γιά τό ζήτημα τῆς πνευματικῆς τιμωρίας τοῦ κ. Τατσόπουλου γιά τήν προκλητική καί ἀσεβῆ πρότασή του πληροφορῶ καί τόν ἴδιο καί πάντας ὅτι μεγαλύτερος δήμιος καί τιμωρός γιά τόν κ. Τατσόπουλο ἀπό τόν ἑαυτό του δέν ὑπάρχει καί αὐτό βέβαια εἶναι ἀδύνατο νά μήν τό ἀντιλαμβάνεται σέ στιγμές νηνεμίας καί αὐτοσυγκέντρωσης καί ὁπωσδήποτε θά τό ἀντιληφθεῖ τήν «ὥρα μηδέν» πού ἀναπόδραστα ἔρχεται σέ κάθε ἄνθρωπο «ἵνα μή τό κακόν ἀθάνατον γένηται».

Φρικτό παράδειγμα πρός ἀποτροπήν τῆς ἀπαραδέκτου προτάσεως τοῦ ἰδίου καί τοῦ κόμματός του εἶναι τά ὅσα συμβαίνουν στόν Μουσουλμανικό κόσμο μέ τήν δημοσιοποίηση τῆς σαφῶς ἀπαραδέκτου καί ἐξυβριστικῆς γιά τήν θρησκευτική παραδοχή τοῦ Ἰσλάμ ταινίας τοῦ διαδικτύου μέ θέμα τήν ζωή τοῦ ἱδρυτοῦ του, διότι μπορεῖ ὡς ἔχω ἀποδείξει μέ κυκλοφορηθεῖσα στό διαδίκτυο συγκρητική μου μελέτη ὅτι τό Ἰσλάμ δέν ἀποτελεῖ ἀποκάλυψη τοῦ αἰωνίου Θεοῦ ἀλλά θρησκευτικο-πολιτικό στρατιωτικό ἀνθρωποπαθές κατασκεύσμα, ἀλλά οὐδείς ἔχει τό δικαίωμα νά χυδαιολογεῖ καί νά ἐξυβρίζει τά πιστεύματα τῶν συνανθρώπων του, διότι μέ τόν τρόπο αὐτό οὐσίᾳ ἐξυβρίζει καί χυδαιολογεῖ σέ βάρος τους.

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

Οἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ στὸν σταυρό. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Οἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ στὸν σταυρό

Θέλετε νὰ µάθετε τὴ σηµασία ἐκείνων τῶν ἑπτὰ φράσεων τὶς ὁποῖες εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸν σταυρό. Δὲν εἶναι σαφεῖς;

Πρώτη φράση: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34).
Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Χριστὸς ἔδειξε τὸ ἔλεός του ἀπέναντι στοὺς ἐκτελεστές Του,τῶν ὁποίων ἡ µοχθηρία δὲν ὑποχώρησε οὔτε ὅταν ὑπέφερε στὸν σταυρό. Τὸ δεύτερο εἶναι ὅτι βροντοφώναξε ἀπὸ τὴν κορυφὴ τοῦ βράχου τοῦ Γολγοθᾶ µία ἀποδεδειγµένη ἀλλά ποτὲ καλὰ συνειδητοποιηµένη ἀλήθεια, δηλαδὴ ὅτι αὐτοὶ ποὺ πράττουν τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν. Σκοτώνοντας τὸν Δίκαιο στὴν πραγµατικότητα σκοτώνουν τὸν ἑαυτό τους καὶ ταυτόχρονα δοξάζουν τὸν Δίκαιο. Καταπατώντας τὸν νόµο τοῦ Θεοῦ δὲν βλέπουν τὴ µυλόπετρα, ἡ ὁποία ἀόρατα κατεβαίνει πρὸς αὐτοὺς γιὰ νὰ τοὺς συνθλίψει. Ἐµπαίζοντας τὸν Θεὸ δὲν βλέπουν τὰ πρόσωπά τους νὰ µεταµορφώνονται σὲ θηριώδη ρύγχη. Διαποτισµένοι ἀπὸ τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν.

Δεύτερη φράση: «Ἀµὴν λέγω σοι, σήµερον µετ’ ἐµοῦ ἔση ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. 23,43).
Αὐτὸς ὁ λόγος ἀπευθύνεται στὸν µετανιωµένο ληστὴ στὸν σταυρό. Πολὺ παρήγορος λόγος γιὰ τοὺς ἁµαρτωλούς, οἱ ὁποῖοι τουλάχιστον τὴν τελευταία στιγµὴ µετανοοῦν.
Τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπερίγραπτα µεγάλο. Ὁ Κύριος ἐκπληρώνει τὴν ἀποστολὴ Του ἀκόµα καὶ στὸν σταυρό. Ἕως τὴν τελευταία του πνοὴ ὁ Κύριος σώζει ἐκείνους ποὺ δείχνουν καὶ τὴν παραµικρὴ ἐπιθυµία νὰ σωθοῦν.

Τρίτη φράση: «Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου» (Ἰωαν. 19,26). Ἔτσι εἶπε ὁ Κύριος στὴν Ἁγία Μητέρα Του ποὺ στεκόταν κάτω ἀπὸ τὸν σταυρὸ µὲ τὴν ψυχὴ σταυρωµένη. Καὶ στὸν ἀπόστολο Ἰωάννη λέγει: «Ἰδοὺ ἡ µήτηρ σου» (Ἰωαν. 19,27). Αὐτὸς ὁ λόγος δείχνει τὴ φροντίδα, ποὺ ὁ καθένας χρωστᾶ στοὺς γονεῖς του. Γιὰ δές, Ἐκεῖνος ποὺ ἔδωσε ἐντολὴ στοὺς ἀνθρώπους: «Τίµα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν µητέρα σου» (Ἐξ. 20,12) ἐκπληρώνει τὴν ἐντολὴ Του τὴν ὕστατη στιγµή.

Τέταρτη φράση: «Θεέ µου, Θεέ µου, ἱνατί µὲ ἐγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46).
Αὐτὲς οἱ λέξεις δείχνουν, τόσο τὴν ἀδύναµη ἀνθρώπινη φύση, ὅσο καὶ τὴν προορατικότητα τοῦ Κυρίου. Ὁ ἄνθρωπος πάσχει, ἀλλά κάτω ἀπὸ τὸν ἀνθρώπινο πόνο ὑπάρχει ἕνα µυστήριο. Δές, µόνον αὐτὲς οἱ λέξεις µποροῦσαν νὰ διαλύσουν τὴν αἵρεση, ἡ ὁποία ἀργότερα τράνταζε τὴν ἐκκλησία καὶ ἡ ὁποία λανθασµένα κήρυττε ὅτι ἡ Θεία φύση ὑπέφερε στὸν σταυρό. Ὅµως, ἐν τῷ µεταξύ, ὁ αἰώνιος Υἱος τοῦ Θεοῦ γι’ αὐτὸ καὶ ἐνσαρκώθηκε ὡς ἄνθρωπος, γιὰ νὰ εἶναι ὡς ἄνθρωπος στὸ σῶµα καὶ τὴν ψυχή, γιὰ νὰ µπορέσει ὅταν ἔλθει ἡ στιγµὴ νὰ πάσχει γιὰ τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ πεθάνει γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. Γιατί ἂν ἡ Θεία φύση τοῦ Χριστοῦ ἔπασχε στὸν σταυρό, θὰ σήµαινε ὅτι ἡ Θεία φύση τοῦ Χριστοῦ θὰ πέθαινε. Καὶ αὐτὸ οὔτε κἄν ἐπιτρέπεται νὰ διανοηθοῦµε. Ἐντρυφῆστε ὅσο πιὸ πολὺ µπορεῖτε σ’ αὐτὲς τὶς µεγάλες καὶ φοβερὲς λέξεις: «Θεέ µου, Θεέ µου, ἱνατί µὲ ἐγκατέλιπες;».

Ἡ πέµπτη φράση: «Διψῶ» (Ἰωαν 19,28).
Τὸ αἷµα Του ἔρρεε. Γι’ αὐτὸ καὶ διψοῦσε. Ὁ ἥλιος ἦταν κατὰ τὴ δύση του, ἤδη Τοῦ χτυποῦσε τὸ πρόσωπο καὶ µαζὶ µὲ τὰ ἄλλα βασανιστήρια καιγόταν πολύ. Φυσικὸ ἦταν νὰ διψᾶ. Ἀλλά, Κύριε, διψοῦσες ὄντως γιὰ νερὸ ἤ γιὰ ἀγάπη; Μήπως διψοῦσες ὡς ἄνθρωπος ἤ ὡς Θεός, ἤ καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο; Ἰδοὺ ὁ Ρωµαῖος λεγεωνάριος Σοῦ πρόσφερε ἕνα σπόγγο βρεγµένο στὸ ξύδι. Μιά σταγόνα ἐλέους, τὴν ὁποία δὲν αἰσθάνθηκες ἀπό τούς ἀνθρώπους γιὰ τρεῖς ὁλόκληρες ὧρες κρεµασµένος στὸν σταυρό! Αὐτὸς ὁ Ρωµαῖος στρατιώτης ἁπαλύνει κάπως τὴν ἁµαρτία τοῦ Πιλάτου -τὴν ἁµαρτία τῆς Ρωµαϊκῆς αὐτοκρατορίας- ἀπέναντί Σου, ἔστω καὶ µὲ ξύδι. Γι’ αὐτὸ θὰ ἀφανίσεις τὴ Ρωµαϊκὴ αὐτοκρατορία, ἀλλά στὴ θέση της θὰ οἰκοδοµήσεις νέα.

Ἡ ἕκτη φράση: «Πάτερ, εἰς χεῖρας σου παρατίθεµαι τὸ πνεῦµά µου» (Λουκ. 23,46).
Πού σηµαίνει ὅτι ὁ Υἱός παραδίδει τὸ πνεῦµα Του στὰ χέρια τοῦ Πατρός Του. Γιὰ νὰ γίνει γνωστό, ὅτι ἀπὸ τὸν Πατέρα ἦρθε καὶ ὄχι αὐτεξουσίως, ὅπως Τὸν κατηγοροῦσαν οἱ Ἑβραῖοι. Ἀλλά ἀκόµα οἱ λέξεις αὐτὲς ἐλέχθησαν γιὰ νὰ τὶς ἀκούσουν οἱ βουδιστές, οἱ πυθαγόρειοι, οἱ ἀποκρυφιστές, καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ φιλόσοφοι, οἱ ὁποῖοι φλυαροῦσαν περὶ µετοίκισης τῆς ψυχῆς τῶν νεκρῶν ἀνθρώπων σὲ ἄλλους ἀνθρώπους, ἤ ζῶα, ἤ φυτά, ἤ ἀστέρια, ἤ µεταλλικὰ στοιχεῖα. Πετάξετε ὅλες αὐτὲς τὶς φαντασίες καὶ δεῖτε ποῦ κατευθύνεται τὸ πνεῦµα τοῦ νεκροῦ Δικαίου: «Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεµαι τὸ πνεῦµά µου»!

Ἡ ἕβδοµη φράση: «Τετέλεσται» (Ἰωαν.19,30). Αὐτὸ δὲν σηµαίνει ὅτι τελειώνει ἡ ζωή. Ὄχι! Ἀλλά ὅτι τελειώνει ἡ ἀποστολὴ ἡ ἐπικεντρωµένη στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τελείωσε, καὶ ἐπισφραγίσθηκε µὲ τὸ αἷµα καὶ τὸν ἐπίγειο θάνατο, τὸ θεῖο ἔργο τοῦ µοναδικοῦ ἀληθινοῦ Μεσσία τῶν ἀνθρώπων. Τελείωσαν τὰ βασανιστήρια, ἀλλά ἡ ζωὴ µόλις ἀρχίζει. Τελείωσε ἡ τραγωδία ἀλλά ὄχι καὶ τὸ δράµα. Στὴ σειρὰ ἕπεται, τὸ µεγαλειῶδες ἀξίωµα: νίκη πάνω στὸν θάνατο, ἀνάσταση, δόξα.


vatopaidi.wordpress.com
agiazoni.gr